EN 3-7 کپسول آتش نشانی قابل حمل - قسمت 7: مشخصات، ویژگی های عملکرد و روش های آزمایش

استاندارد «دین EN 3-7 کپسول آتش نشانی قابل حمل - قسمت 7: مشخصات، الزامات عملکرد و روش های آزمایش» که توسط مؤسسه استاندارد سازی آلمان (DIN) ایجاد شده است، ویژگی ها، الزامات عملکرد و روش های آزمایش برای کپسول های آتش نشانی قابل حمل را شرح می دهد.

ارجاع به مناسب بودن خاموش کننده برای استفاده در آتش سوزی گاز (حریق کلاس C) به صلاحدید سازنده است، اما فقط در مورد خاموش کننده های نوع پودری که درجه B یا کلاس A و کلاس B را کسب کرده اند اعمال می شود.

مناسب بودن خاموش کننده ها برای استفاده در آتش سوزی های کلاس D (آتش های مربوط به فلزات قابل اشتعال) از محدوده این استاندارد برای آتش سوزی های آزمایشی مستثنی شده است. با این حال، خاموش کننده هایی که ادعای انطباق با کلاس D دارند، از همه جهات دیگر توسط الزامات تعریف شده برای خاموش کننده های پودری در این استاندارد پوشش داده می شوند.

کپسول های آتش نشانی پودر و دی اکسید کربن برای استفاده در آتش های کلاس F خطرناک در نظر گرفته می شوند. بنابراین کپسول های آتش نشانی پودر و دی اکسید کربن از انطباق با کلاس F در این استاندارد اروپایی مستثنی هستند.

اطفاء حریق فلزی از نظر خود فلز، شکل آن، پیکربندی آتش و خصوصیات مشابه وضعیت بسیار خاصی است و نمی توان یک آتش استاندارد معرف برای اهداف آزمایشی تعریف کرد. کارآیی خاموش کننده ها در آتش های کلاس D باید به صورت موردی تعیین شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• دستگاه اطفاء حریق به وسیله ای اطلاق می شود که حاوی یک وسیله اطفای حریق است که تحت تاثیر فشار داخلی می تواند بیرون رانده و به سمت آتش هدایت شود. این فشار می تواند فشار یا فشاری باشد که با آزاد شدن گاز کمکی از یک کارتریج ایجاد می شود.
• کپسول آتش نشانی قابل حمل به کپسول آتش نشانی اطلاق می شود که برای حمل و کار با دست طراحی شده و جرم آن در حالت کار بیش از 20 کیلوگرم نباشد.
• عامل تمیز به یک وسیله اطفاء حریق غیر رسانا، فرار یا گازی از نظر الکتریکی اطلاق می شود که پس از تبخیر باقیمانده ای از خود باقی نمی گذارد. به عنوان مثال می توان به فلوروکربن ها، پرفلوئوروکربن ها و فلوروئیدوکربن ها اشاره کرد.
• هالون به ماده ای اطلاق می شود که حاوی یک یا چند ترکیب آلی حاوی یک یا چند عنصر فلوئور، کلر، برم یا ید به عنوان اجزای اصلی باشد.
• بدنه به پوسته خاموش کننده ای اطلاق می شود که به لوازم جانبی آن مجهز نیست اما به تمام قطعات جوش داده شده/لحیم شده آن مجهز است.
• ماده خاموش کننده به ماده ای اطلاق می شود که در خاموش کننده وجود دارد و باعث خاموش شدن آتش می شود.
• بار عبارت است از جرم یا حجم ماده خاموش کننده موجود در خاموش کننده که به صورت حجم (بر حسب لیتر) برای خاموش کننده های مبتنی بر آب و جرم (به کیلوگرم) برای سایر خاموش کننده ها بیان می شود.
• خاموش کننده مبتنی بر آب به خاموش کننده ای اطلاق می شود که حاوی آب، آب با مواد افزودنی یا مواد شیمیایی مرطوب باشد. این شامل فوم است.
• خاموش کننده پودری به خاموش کننده ای اطلاق می شود که حاوی پودر خاموش کننده آتش باشد.
• خاموش کننده دی اکسید کربن به خاموش کننده ای اطلاق می شود که حاوی دی اکسید کربن باشد.
• خاموش کننده هالون به خاموش کننده های حاوی هالون اشاره دارد.
• خاموش کننده ماده پاک به خاموش کننده ای اطلاق می شود که حاوی ماده تمیز باشد.
• زمان بهره برداری به زمانی اطلاق می شود که در طی آن محیط خاموش کننده بدون وقفه در تخلیه و با دریچه کاملا باز به استثنای تخلیه پیشرانه باقیمانده تخلیه می شود.
• شارژ باقیمانده به جرم محیط باقیمانده پس از تخلیه کامل مداوم شامل تمام پیشرانه اشاره دارد.
• حداکثر فشار در حداکثر دمای کارکرد (فشار اندازه‌گیری شده آزمایشی)، فشار اندازه‌گیری شده در خاموش‌کننده پس از تثبیت در حداکثر دمای کارکرد (حداقل 24 درجه) برای حداقل 60 ساعت و برای خاموش‌کننده‌های کارتریجی، حداکثر فشار سه برابر است. به استثنای ثانیه اول پس از رهاسازی پیشرانه، حداکثر فشار ثبت شده برای 0,5 ثانیه در یک دوره زمانی چند دقیقه است.
• Tmax حداکثر دمای عملیاتی اعلام شده توسط سازنده است.
• Tmin حداقل دمای عملیاتی اعلام شده توسط سازنده است.

یک کپسول آتش نشانی قابل حمل بر اساس نوع رسانه اطفای حریق آن تعریف می شود و شامل موارد زیر است:

• خاموش کننده های مبتنی بر آب، از جمله خاموش کننده های فوم و شیمیایی مرطوب
• خاموش کننده های نوع پودری
• خاموش کننده های نوع دی اکسید کربن
• خاموش کننده های نوع هالون
• خاموش کننده های عامل تمیز

خاموش کننده های مبتنی بر آب را می توان با یا بدون بازدارنده کم انجماد تولید کرد. خاموش کننده های مبتنی بر آب، از جمله فوم حاوی مقادیر متفاوتی از ضد یخ کم، باید به عنوان مدل های مجزا و مجزا به منظور آزمایش دمای عملیاتی و محدوده هدایت الکتریکی و آزمایش درجه حریق در نظر گرفته شوند. تمام الزامات دیگر برای طراحی و ساخت خاموش کننده های مبتنی بر آب، صرف نظر از محتوا، برای همه مدل ها اعمال می شود.

یک کپسول آتش نشانی قابل حمل از اجزای زیر تشکیل شده است:

• بدن
• اتصالات بدنه ثابت یا پیچ شده به بدنه و حداقل شامل موارد زیر است: دستگاه های کنترل، مجموعه شیلنگ یا بوق ها و نازل ها، مجموعه سر (که پوشش اصلی را نیز تشکیل می دهد) و دستگاه تحریک. مجموعه سر، دستگاه تحریک و دستگاه های کنترل ممکن است مجزا یا در یک واحد ترکیب شوند.
• وسیله خاموش کننده

کپسول های آتش نشانی قابل حمل باید مجهز به شیر کنترلی خود بسته شونده باشند تا از قطع موقت تخلیه اطمینان حاصل شود.

سازمان ما، در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و مطالعات ارزیابی متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف انجام می‌دهد، با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته‌اش، با «کپسول آتش‌نشانی قابل حمل EN 3-7 - قسمت 7: ویژگی‌ها» مطابقت دارد. استاندارد، ویژگی های عملکرد و روش های تست. همچنین خدمات تست تعریف شده را ارائه می دهد.