ISO 7165 آتش نشانی - خاموش کننده های آتش قابل حمل - عملکرد و ساخت و ساز

استاندارد «ISO 7165 آتش نشانی - خاموش کننده های آتش قابل حمل - عملکرد و ساخت» که توسط سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، الزامات اساسی را با هدف تضمین ایمنی، قابلیت اطمینان و عملکرد خاموش کننده های آتش قابل حمل شرح می دهد. این استاندارد برای خاموش کننده کاملاً شارژ شده با حداکثر جرم 20 کیلوگرم معتبر است. منوط به پذیرش محلی، این کاربرد می‌تواند برای خاموش‌کننده‌هایی با جرم کل تا ۲۵ کیلوگرم در حالت شارژ کامل نیز اعمال شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• دسته به گروهی از محصولات مشابه اطلاق می‌شود که در یک خط تولید با استفاده از یک دسته مواد در یک شیفت تولید تولید می‌شوند.
• محدوده تجمعی به محدوده‌ای اشاره دارد که در آن ۵۰ درصد از ماده اطفاء حریق خارج شده است.
• بار خاموش کننده، جرم یا حجم ماده خاموش کننده موجود در خاموش کننده است. برای خاموش کننده های پایه آب، این مقدار بر حسب حجم (لیتر) و برای سایر خاموش کننده ها بر حسب جرم (کیلوگرم) بیان می شود.
• طبقه بندی آتش سوزی ها، گروه بندی آتش سوزی ها بر اساس ویژگی های آنها است:
  • کلاس A شامل جامداتی است که عموماً ماهیت آلی دارند و در آنها احتراق معمولاً با تشکیل زغال‌های گداخته رخ می‌دهد.
  • کلاس B شامل مایعات یا جامدات مایع شونده است.
  • کلاس C شامل گازها می‌شود.
  • کلاس D شامل فلزات است.
  • کلاس F شامل مواد پخت و پز (چربی‌ها و روغن‌های گیاهی یا حیوانی) در وسایل پخت و پز است.
• ماده پاک به آتش گاز یا مایع تبخیر شونده نارسانای الکتریکی اطلاق می‌شود. خاموش کننده ای است که پس از تبخیر، هیچ اثری از خود باقی نمی گذارد.
• تخلیه کامل نقطه‌ای در تخلیه کپسول آتش‌نشانی است که در آن فشار داخلی با فشار خارجی برابر می‌شود و شیر کنترل کاملاً باز نگه داشته می‌شود.
• خاموش کننده آتش یکبار مصرف، خاموش کننده ای غیرقابل شارژ است که برای شارژ مجدد در محل یا کارخانه طراحی نشده است، بلکه پس از استفاده باید دور انداخته شود.
• زمان تخلیه مؤثر، زمان از ابتدای تخلیه ماده خاموش کننده در نازل تا نقطه گاز جریان تخلیه با شیر کنترل کاملاً باز است.
• ماده خاموش کننده، ماده ای است که در خاموش کننده وجود دارد و باعث خاموش شدن آتش می شود.

خاموش کننده ها باید بر اساس نوع ماده خاموش کننده موجود در آنها طبقه بندی شوند. در حال حاضر، کلاس‌های اصلی خاموش‌کننده‌ها عبارتند از:

• بر پایه آب
• گرد و خاک
• دی اکسید کربن
• مواد پاک

این دسته از خاموش کننده ها را می توان به زیرگروه های بیشتری تقسیم کرد. برای مثال، خاموش‌کننده‌های پایه آب ممکن است حاوی آب خالص یا افزودنی‌های حاوی آب مانند عوامل مرطوب‌کننده، افزایش‌دهنده‌های ویسکوزیته، بازدارنده‌های شعله، عوامل تشکیل‌دهنده کف، مواد شیمیایی مرطوب و غیره باشند. خاموش‌کننده‌های پایه آب حاوی انواع مختلف کاهش‌دهنده‌های نقطه انجماد، از جمله کف، باید به عنوان مدل‌های جداگانه و متمایز برای اهداف آزمایش‌های درجه‌بندی آتش‌سوزی و آزمایش محدوده دمای عملیاتی و رسانایی الکتریکی در نظر گرفته شوند. سایر الزامات مربوط به طراحی و ساخت خاموش کننده های پایه آب، صرف نظر از محتوا، برای همه مدل ها اعمال می شود.

الزامات مربوط به محیط اطفاء، مواد پیشران و پرکننده به شرح زیر تعیین می‌شوند:

• دی اکسید کربن: دی اکسید کربن مورد استفاده در خاموش کننده ها باید مطابق با استاندارد ISO 5923 باشد.
• عوامل پاک: عوامل پاک مورد استفاده در خاموش کننده ها باید با پیوست های این استاندارد مطابقت داشته باشند یا توسط سازمان ملی نظارت بر محیط زیست یک کشور تنظیم شوند. در برخی کشورها، تولید و استفاده از مواد پاک توسط یک پروتکل یا مقررات ملی تنظیم می‌شود.
• پودرها: پودرهای مورد استفاده در کپسول‌های آتش‌نشانی باید با استاندارد ISO 7202 مطابقت داشته باشند، به جز پودرهایی که برای آتش‌سوزی‌های کلاس D استفاده می‌شوند.
• کنسانتره‌های فوم: کنسانتره‌های فوم مورد استفاده در خاموش‌کننده‌ها باید با استاندارد ISO 7203 مطابقت داشته باشند. هیچ استاندارد بین‌المللی برای پوشش افزودنی‌های ضدکف که گاهی اوقات برای ایجاد خاصیت ضدیخ، مرطوب‌کنندگی یا سایر خواص ویژه به آب اضافه می‌شوند، وجود ندارد. با این حال، چنین خاموش کننده هایی در دسته خاموش کننده های مبتنی بر آب قرار می گیرند.
• مواد اطفاء حریق پایه آب: هنگامی که pH ماده اطفاء حریق از 9,5 بیشتر شود، باید یک عبارت هشدار دهنده روی پلاک مشخصات خاموش کننده درج شود.

برای خاموش‌کننده‌های تحت فشار و فشنگ‌دار، مواد محرک باید هوا، آرگون، دی‌اکسید کربن، هلیوم یا نیتروژن یا مخلوطی از این گازها باشند و حداکثر نقطه شبنم آنها منفی ۵۵ درجه باشد. برای تسهیل تشخیص نشتی، می‌توان ردیاب‌های غیرقابل اشتعال را به سوخت اضافه کرد. درصد ردیاب باید توسط سازنده مشخص و توسط آزمایشگاه آزمایش تأیید شود، اما فشار ذخیره شده برای برآورده کردن نقطه شبنم فوق برای سوخت خاموش کننده های پایه آب الزامی نیست.

حداکثر چگالی پرکننده برای خاموش کننده های دی اکسید کربن نباید از 0,75 کیلوگرم بر لیتر تجاوز کند. چگالی پر شدن کپسول‌های آتش‌نشانی پاک نباید از مقادیر ذکر شده در پیوست‌های این استاندارد، حسب مورد، تجاوز کند. این چگالی‌های پر شدن ممکن است تابع مقررات ملی مخازن تحت فشار باشند.

بار واقعی یک خاموش کننده باید در محدوده های ذکر شده در استاندارد برای خاموش کننده های پایه آب، خاموش کننده های پودری، خاموش کننده های عامل پاک و خاموش کننده های دی اکسید کربن باشد.

برای خاموش‌کننده‌های کم‌فشار، فشار آزمایش باید ۱.۴۳ × pms باشد، اما در هیچ حالتی کمتر از ۲ مگاپاسکال (۲۰ بار) نباشد. حداقل فشار ترکیدن برای خاموش‌کننده‌های کم‌فشار باید 1,43 × pms باشد، اما در هیچ حالتی کمتر از 2 مگاپاسکال (20 بار) نباشد.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «ISO 7165 آتش نشانی - خاموش کننده های آتش قابل حمل - عملکرد و ساختار» به مشاغل ارائه می شود.