IMO 2010 FTP Code Part 5 - تست اشتعال پذیری سطح (تست مواد سطحی و پوشش اولیه عرشه)

IMO 2010 FTP Code Part 5 - تست اشتعال پذیری سطح (تست مواد سطحی و پوشش اولیه عرشه)

استاندارد "IMO 2010 FTP Code Part 5 - تست اشتعال پذیری سطح (آزمایش مواد سطحی و آزمایش آبکاری اولیه عرشه)" منتشر شده توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) بر روی موارد زیر تمرکز دارد:

IMO 2010 FTP Code Part 5 - تست اشتعال پذیری سطح (تست مواد سطحی و پوشش اولیه عرشه)

  • اشتعال پذیری مواد سطحی برای پارتیشن، دیوار و سقف
  • به پوشش های کف
  • پوشش های اولیه عرشه
  • عایق برای سیستم های سرویس سرد
  • چسب های مورد استفاده برای قطعات کلاس A، B و F

در این آزمایش‌ها، حداقل سه نمونه از نظر شار بحرانی (گسترش شعله) در حین خاموش کردن، گرما برای احتراق پایدار، انتشار گرمای کل، حداکثر سرعت انتشار گرما و در برخی موارد، قطرات سوزاننده تولید می‌شوند.

اگر لازم است محصولی سطحی با خاصیت پخش شعله کم داشته باشد، محصول باید با این استاندارد مطابقت داشته باشد.

اگر قرار نیست پوشش های اولیه عرشه به راحتی مشتعل شوند، باید با این استاندارد مطابقت داشته باشند.

هنگامی که یک محصول مواد سطحی بر اساس آزمایش نمونه اعمال شده بر روی یک بستر غیر قابل احتراق و غیرفلزی تایید می شود، محصول باید روی هر بستر غیر قابل احتراق و غیرفلزی با چگالی مشابه یا بیشتر (چگالی مشابه برابر با یا بیشتر از 0,75 برابر چگالی مورد استفاده در زمان آزمایش را می توان به عنوان یک چگالی بزرگ تعریف کرد) یا اگر چگالی بیشتر از 400 کیلوگرم بر متر مکعب باشد باید برای هر کاربرد با ضخامت بیشتر تأیید شود. هنگامی که یک محصول بر اساس نتیجه آزمایشی که پس از اعمال بر روی یک بستر فلزی به دست می‌آید (به عنوان مثال، فیلم رنگ نازک روی ورق‌های فولادی یا فیلم‌های پلاستیکی) تأیید می‌شود، آن محصول برای اعمال بر روی هر بستر فلزی با ضخامت مشابه یا بیشتر (ضخامت مشابه) تأیید می‌شود. ، در طول آزمایش به عنوان ضخامت بیشتر یا مساوی 3 برابر ضخامت بستر فلزی مورد استفاده به دست می آید.

مواد سطح و پوشش های اولیه عرشه مطابق با روش آزمایش آتش نشانی مشخص شده در پیوست این استاندارد (پیوست 1) آزمایش و ارزیابی می شوند. آزمایش را می توان پس از 40 دقیقه خاتمه داد. در طی آزمایشات آتش سوزی برای مصالح پوشش دیوار، سقف و عرشه و پوشش های اولیه عرشه، نمونه هایی وجود دارد که پدیده های مختلفی را نشان می دهد که در طبقه بندی مصالح مشکل ایجاد می کند. پیوستی به این استاندارد راهنمایی در مورد تفسیر یکسان چنین نتایجی ارائه می دهد (پیوست 3). دستورالعمل های آماده سازی نمونه آزمایشی در پیوست استاندارد (ضمیمه 4) گنجانده شده است.

برای تعیین ارزش حرارتی ناخالص مواد سطحی برای پارتیشن‌ها و سقف‌ها و سطوح باز مشابه، روش آزمایش مشخص شده در استاندارد «آزمایش‌های واکنش به آتش سوزی ISO 1716 برای محصولات - تعیین گرمای ناخالص احتراق (مقدار حرارتی)» منتشر شده توسط بین‌المللی سازمان استاندارد سازی (ISO) استفاده می شود. این استاندارد روشی را برای تعیین گرمای ناخالص احتراق محصولات با حجم ثابت در کالری‌سنج بمب مشخص می‌کند. این روش برای استفاده در محصولات جامد در نظر گرفته شده است.

پوشش اولیه عرشه اولین لایه از ساختار کف است که مستقیماً روی پوشش عرشه اعمال می شود و شامل هرگونه پوشش اولیه، ترکیب ضد خوردگی یا چسب لازم برای ایجاد حفاظت یا چسبندگی به پوشش عرشه است. لایه های دیگر در ساختار کف بالای پوشش عرشه، پوشش های کف هستند.

محصولی که مستقیماً روی عرشه اعمال می شود و همچنین سطح در معرض دید قرار می گیرد، یعنی اولین لایه سازه کف که هیچ لایه دیگری روی آن اعمال نمی شود، عرشه محسوب می شود و باید با الزامات عرشه مطابقت داشته باشد.

در مواردی که پوشش کف نیاز به گسترش شعله کم دارد، همه لایه ها باید با این بخش مطابقت داشته باشند. اگر پوشش کف دارای ساختار چند لایه باشد، ممکن است انجام آزمایش برای هر لایه یا ترکیبی از برخی از لایه های پوشش کف مطلوب باشد. هر لایه از پوشش کف به صورت جداگانه یا ترکیبی از لایه ها باید با این استاندارد مطابقت داشته باشد.

آستر یا پوشش نازک رنگ مشابه روی پوشش عرشه نیازی به رعایت این الزامات ندارد.

هنگامی که مجرای تهویه قابل اشتعال باید از موادی با خواص پخش شعله کم ساخته شود، روش آزمایش اشتعال پذیری سطح و معیارهای پوشش های پوشش و سقف این فصل در مورد این کانال ها اعمال می شود. در صورت استفاده از مواد همگن برای کانال ها، آزمایش بر روی سطح بیرونی کانال اعمال می شود، در حالی که کانال های ساخته شده از مواد کامپوزیت در دو طرف آزمایش می شوند.

اگر سطوح در معرض بخار مانع بخار و چسب های مورد استفاده با عایق و عایق اتصالات لوله برای سیستم های سرویس سرد بخواهند دارای خاصیت پخش شعله کم باشند، روش تست اشتعال پذیری سطح و معیارهای این استاندارد برای روکش و سقف برای این سطوح در معرض اعمال می شود. .

چسب های مورد استفاده برای مقاطع کلاس A، B و F باید از موادی با خاصیت پخش شعله کم ساخته شوند. طبق ضمیمه این استاندارد، روش آزمایش اشتعال پذیری سطح و معیارهای پذیرش برای آسترها و سقف ها به عنوان سطح در معرض چسب اعمال می شود (پیوست 1).

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته خود برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، "IMO 2010 FTP Code Part 5 - تست اشتعال پذیری سطح (مواد سطح و تست پوشش اولیه عرشه) )" همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد را ارائه می دهد.

واتساپ