
تست BS 5852 به روش های آزمایشی برای ارزیابی منابع احتراق شعله و دود و ویژگی های اشتعال صندلی های روکش دار می پردازد.

تست BS 5852 روش های آزمایشی را برای ارزیابی اشتعال پذیری صندلی های روکش دار با تجهیزات قابل احتراق و منابع احتراق نشان می دهد. هدف این استاندارد اندازه گیری و ارزیابی پتانسیل اشتعال کامپوزیت های مبلمان و/یا مبلمان به طور کلی است.
از آنجایی که تولید دود از بسیاری از سیگارها غیر واقعی است، از آنها به عنوان منبع دود استفاده نمی شود. به عنوان منبع جرقه، اساساً از چهار ورق روزنامه به عنوان منبع جرقه استفاده می شود و برای هر استفاده 1 تا 7 منبع جرقه زنی Cradle طبقه بندی می شود.
نمونه برای این آزمایش باید به عنوان قطعات مبلمان پوشش دهنده، چیزها و کامل طبقه بندی شود و از منبع حرارتی تجویز شده استفاده کند. پیروژن با استفاده از پیروژن تجویز شده بین گاز بوتان و گهواره چوبی آزمایش می شود و نتیجه آزمایش به صورت NI (غیر قابل اشتعال) یا I (اشتعال) نشان داده می شود.
برای اثاثیه کامل به عنوان صندلی با پشتی و تکیه گاه، صندلی بدون پشتی، صندلی با و بدون تکیه گاه و صندلی تاشو طبقه بندی می شود.
فاصله احتراق با توجه به نوع منبع حرارتی (1-7) تعیین می شود و حداقل فاصله (5-100 میلی متر) مشخص می شود و محل قرارگیری منبع حرارت روی مبلمان نیز مشخص می شود.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و بررسی های انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. در میان تست های متعددی که در این زمینه انجام شده است، خدمات تست BS 5852 نیز وجود دارد.
