آزمون گسترش شعله IEEE 1202 سیم‌ها و کابل‌ها

آزمون گسترش شعله IEEE 1202 سیم‌ها و کابل‌ها

استاندارد موسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE)، "آزمون پخش شعله IEEE 1202 برای سیم‌ها و کابل‌ها"، روشی را برای قرار دادن نمونه‌های کابل در معرض منبع احتراق شعله نظری 20 کیلووات به مدت 20 دقیقه توصیف می‌کند. این روش، تمایل به پخش شعله کابل‌های تک هادی و چند هادی مورد استفاده در سینی‌های کابل در کاربردهای صنعتی و تجاری را تعیین می‌کند.

آزمون گسترش شعله IEEE 1202 سیم‌ها و کابل‌ها

استانداردسازی آزمایش‌های انتشار شعله کابل برای تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و کاربران کابل مفید است. رویه‌های یکسان، نتایج ثابت و تکرارپذیر و معیارهای پذیرش آزمایش قابل اندازه‌گیری برای مقایسه بین محصولات رقیب و انتخاب محصول مناسب برای کاربرد مورد نظر ضروری هستند. این معیارها در این استاندارد به تفصیل شرح داده شده‌اند.

هدف از استاندارد IEEE 1202 ایجاد یک پروتکل آزمایش و معیارهای عملکرد برای تعیین تمایل به انتشار شعله کابل‌ها در یک سینی کابل عمودی است. این استاندارد در مورد کابل‌های تک عایق و چند عایق که برای استفاده در سینی‌های کابل نصب شده به صورت افقی یا عمودی در تأسیسات تحت پوشش ANSI/NFPA 70 National Electrical Code مجاز هستند، اعمال می‌شود. این استاندارد برای تأسیساتی که تحت پوشش ANSI/NFPA 70 نیستند، در نظر گرفته نشده است.

نتایج به‌دست‌آمده از این آزمایش به این معنی نیست که کابل‌هایی با ساختار کابل مشابه، در سایر اتصالات کابل، سایر پیکربندی‌های سینی کابل یا سایر محیط‌ها نیز عملکرد یکسانی خواهند داشت.

در عصری که سیستم‌های الکتریکی همه چیز را از ماشین‌آلات صنعتی گرفته تا ساختمان‌های تجاری تغذیه می‌کنند، ایمنی در برابر آتش همچنان یک نگرانی اساسی است. سیم‌ها و کابل‌ها، که اغلب در سینی‌ها قرار دارند و در معرض منابع بالقوه احتراق هستند، اگر به درستی آزمایش نشوند، می‌توانند به طور قابل توجهی در گسترش آتش نقش داشته باشند. اینجاست که IEEE 1202، یک استاندارد کلیدی که مستقیماً به این خطر می‌پردازد، وارد عمل می‌شود. این استاندارد یک پروتکل دقیق برای ارزیابی میزان مقاومت کابل‌ها در برابر انتشار شعله در شرایط کنترل شده ارائه می‌دهد. این استاندارد با اطمینان از اینکه کابل‌های مورد استفاده در کاربردهای حیاتی مانند توزیع برق، انتقال سیگنال و فیبر نوری باعث تشدید آتش‌سوزی نمی‌شوند، از جان، مال و زیرساخت‌ها محافظت می‌کند.

با افزایش وابستگی به شبکه‌های الکتریکی پیچیده، استاندارد IEEE 1202 اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند. این استاندارد با استانداردسازی رویه‌های آزمایش، تضمین نتایج ثابت و انتخاب آگاهانه محصول، به تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و کاربران نهایی سود می‌رساند.

این استاندارد از نیاز به هماهنگ‌سازی ناهماهنگی‌ها در روش‌های تست شعله کابل، به‌ویژه بین پروتکل‌های آزمایشگاه‌های بیمه‌گر ایالات متحده (UL) و انجمن استاندارد کانادا (CSA) ناشی شد. نسخه اول بر تست شعله کابل‌های مورد استفاده در سینی‌های کابل در کاربردهای صنعتی و تجاری تمرکز داشت. این آزمایش به انتقادات وارده به UL 1685 و استانداردهای مشابه که فقط ساختارهای خاص را ارزیابی می‌کردند و باعث ایجاد عدم قطعیت در مورد گروه‌های گسترده‌تر محصول می‌شدند، پرداخت. این استاندارد بعداً با پروتکل دقیق‌تری برای قرار دادن نمونه‌های کابل در معرض منبع احتراق شعله نظری 20 کیلووات به مدت 20 دقیقه به‌روزرسانی شد. آخرین نسخه شامل رویه‌های یکسان برای نتایج تکرارپذیر و معیارهای پذیرش قابل اندازه‌گیری است.

استاندارد IEEE 1202 اساساً تمایل به انتشار شعله در کابل را در یک سینی کابل عمودی با شبیه‌سازی سناریوهای آتش‌سوزی در دنیای واقعی در یک محیط آزمایشگاهی کنترل‌شده اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش به‌ویژه برای کابل‌های چندرسانه‌ای و عایق‌دار مورد استفاده در کاربردهای برق، سیگنال، فیبر و اتصال بسیار مهم است.

اجزای کلیدی آزمون عبارتند از:

  • نصب: کابل‌ها در یک سینی نردبانی فولادی به عرض ۳۰ سانتی‌متر، عمق ۷.۵ سانتی‌متر و طول ۲۴۰ سانتی‌متر قرار می‌گیرند. این روش، تقلیدی از نصب‌های صنعتی معمول است که در آن‌ها کابل‌ها به صورت عمودی دسته می‌شوند.
  • منبع احتراق: تقریباً 20 کیلووات شعله گاز به مدت 20 دقیقه به انتهای پایینی سینی اعمال می‌شود. این شدت، نشان‌دهنده‌ی قرار گرفتن در معرض آتش متوسط ​​است که شدیدتر از برخی استانداردهای قدیمی‌تر است، اما برای بسیاری از سناریوها واقع‌بینانه است.
  • اندازه گیری ها:
    • گسترش شعله: ارتفاع شعله در امتداد کابل‌ها ثبت می‌شود. کابل‌های قابل قبول باید گسترش شعله را به حداکثر ۴.۵ متر بالاتر از نقطه احتراق محدود کنند و شعله باید ظرف ۶۰ ثانیه پس از برداشتن مشعل خاموش شود.
    • ارتفاع آسیب: بازرسی پس از آزمایش، طول زغال‌زدگی و یکپارچگی سازه را ارزیابی می‌کند.
    • ارزیابی دود اختیاری: کل انتشار دود نباید از ۱۵۰ متر مربع تجاوز کند و حداکثر نرخ انتشار دود باید زیر ۰.۴۰ متر مربع بر ثانیه باقی بماند. این امر نه تنها به گسترش دود، بلکه به نگرانی‌های مربوط به دید و سمیت نیز می‌پردازد.

این روش نیاز به کنترل دقیق متغیرهایی مانند جریان هوا، دما و آماده‌سازی نمونه برای اطمینان از تکرارپذیری دارد. آزمایشگاه‌های معتبر کاملاً به این پارامترها پایبند هستند و همه چیز را از کابل‌های تک عایق گرفته تا دسته‌های پیچیده فیبر نوری ارزیابی می‌کنند.

استاندارد IEEE 1202 تا حد زیادی مبتنی بر استاندارد تست گسترش آتش و انتشار دود سینی عمودی UL 1685 است. با این حال، شامل بهبودهایی در شدت و دامنه است. در حالی که UL 1685 بر کابل‌های فیبر الکتریکی و نوری تمرکز دارد، IEEE 1202 به کاربردهای صنعتی گسترده‌تری گسترش می‌یابد و در استانداردهای هسته‌ای مانند IEEE 383 ادغام شده است.

ارزش استاندارد IEEE 1202 در توانایی آن در کاهش خطرات آتش‌سوزی در محیط‌های با سیم‌کشی متراکم مانند کارخانه‌ها، مراکز داده و آسمان‌خراش‌ها نهفته است. با اطمینان از خاموش شدن خودکار کابل‌ها و محدود کردن گسترش شعله، از تبدیل آتش‌سوزی‌های کوچک به خرابی‌های فاجعه‌بار جلوگیری می‌شود. به عنوان مثال، در تأسیسات هسته‌ای، رعایت استاندارد IEEE 1202 از نقص‌هایی که می‌توانند سیستم‌های ایمنی را به خطر بیندازند، محافظت می‌کند.

در نهایت، استاندارد IEEE 1202 با تبدیل خطرات انتزاعی آتش‌سوزی به معیارهای قابل اندازه‌گیری، تعهد مهندسی به ایمنی را نشان می‌دهد. با استانداردسازی آزمایش‌های گسترش شعله، نه تنها جان انسان‌ها را نجات می‌دهد، بلکه نوآوری در فناوری سیم و کابل را نیز تسهیل می‌کند. با افزایش تقاضای برق، نیاز به چنین استانداردهایی نیز افزایش می‌یابد.

سازمان ما که سال‌هاست در خدمت‌رسانی است و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، با بهره‌گیری از تیمی ماهر و زیرساخت‌های گسترده، آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل را در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها انجام می‌دهد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد IEEE 1202 Flame Spread Testing of Wires and Cables ارائه می‌دهیم.

واتساپ