استاندارد EN 1366، یک استاندارد اروپایی، روش های تست مقاومت در برابر آتش را برای تاسیسات خدماتی توضیح می دهد. این استاندارد شامل بخش های زیر تحت عنوان اصلی "آزمایش مقاومت در برابر آتش برای تاسیسات خدماتی" است:
استاندارد EN 1366-1 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش مجاری تهویه عمودی و افقی، از جمله پانل های دسترسی، که بخشی جدایی ناپذیر از کانال های تحت آزمایش هستند، توصیف می کند. این روش تست رفتار مجاری در معرض آتش از خارج (مجرای A) و آتش در داخل مجرا (کانال B) را بررسی می کند. این پیوست استاندارد حاوی راهنمایی کلی و اطلاعات پیشینه است (پیوست A). این استاندارد در ارتباط با استاندارد EN 1363-1 (EN 1363-1 آزمون های مقاومت در برابر آتش - قسمت 1: الزامات عمومی) استفاده می شود. همچنین، این استاندارد برای موارد زیر اعمال نمی شود:
استاندارد EN 1366-2 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش دمپرهای آتش نصب شده بر روی عناصر جداکننده آتش طراحی شده برای مقاومت در برابر گرما و عبور آتش، دود و گازها با دمای بالا توصیف می کند. این استاندارد برای آزمایش دمپرهای آتش در سقف های کاذب مناسب نیست. این استاندارد همراه با استاندارد EN 1363-1 استفاده می شود. علاوه بر این، این استاندارد برای آزمایش دمپرهای آتش غیرمکانیکی مناسب نیست. استاندارد EN 1366-12 در این زمینه اعمال می شود (EN 1366-12 تست های مقاومت در برابر آتش برای تاسیسات خدماتی - قسمت 12: سد آتش غیرمکانیکی برای کانال های تهویه).
استاندارد EN 1366-3 یک روش آزمایشی را برای ارزیابی توانایی مهر و موم نفوذ برای حفظ مقاومت در برابر آتش عنصر جداکننده در محل وارد شده توسط سرویس تعریف می کند. واشرهای آب بندی مورد استفاده برای عایق بندی شکاف های اطراف دودکش ها، سیستم های تهویه، کانال های تهویه مقاوم در برابر آتش، کانال های سرویس مقاوم در برابر آتش، شفت ها و کانال های تخلیه دود و واشر های آب بندی انتقال ترکیبی خارج از محدوده این استاندارد هستند. در این استاندارد از سازه های نگهدارنده برای نمایش عناصر جداکننده مانند دیوارها یا کف استفاده می شود. آنها در عمل تعامل بین نمونه آزمایش و عنصر جداکننده ای را که قرار است سیستم آب بندی در آن نصب شود شبیه سازی می کنند. هدف از این آزمایش ارائه اطلاعات کمی در مورد میزان نشت دود یا گازهای داغ یا انتقال یا تولید دود نیست. چنین مواردی در گزارش آزمایش فقط هنگام توصیف رفتار کلی نمونه های آزمایش در طول آزمایش ذکر می شود. این استاندارد همراه با استاندارد EN 1363-1 استفاده می شود.
استاندارد EN 1366-4 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش درزگیرهای خطی با توجه به کاربرد نهایی آنها توصیف می کند. درزگیرهای محیطی کرتین وال تحت پوشش این استاندارد نیستند. این استاندارد شامل تست های زیر است:
هدف از این آزمایش ارائه اطلاعات کمی در مورد میزان نشت دود یا گازهای داغ یا انتقال یا تولید دود نیست. چنین مواردی در گزارش آزمایش فقط هنگام توصیف رفتار کلی نمونه های آزمایش در طول آزمایش ذکر می شود. این استاندارد همراه با استاندارد EN 1363-1 استفاده می شود.
استاندارد EN 1366-5 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش کانال های سرویس افقی و شفت های سرویس عمودی که از دیوارها یا کف ها و لوله ها و کابل های اطراف عبور می کنند برای طبقه بندی طبق استاندارد EN 13501-2 توضیح می دهد. مورد آزمایشی رفتار مجاری و شفت هایی را که در معرض آتش از داخل یا خارج سیستم قرار دارند بررسی می کند. این استاندارد خطر انتشار آتش را در نتیجه رسانش گرما در امتداد لوله ها یا کابل های نصب شده در کانال های سرویس یا شفت ها یا رسانش از طریق رسانه های حمل شده توسط این لوله ها بررسی نمی کند. خطر آسیب ناشی از طویل شدن حرارتی یا کوتاه شدن لوله ها و کابل ها در نتیجه آتش سوزی یا آویزهای لوله آسیب دیده را پوشش نمی دهد. همچنین راهنمایی در مورد نحوه آزمایش کانال ها یا شفت های سرویس یک، دو یا سه طرفه ارائه نمی دهد. این روش تست را می توان برای سیستم های کابینت و همچنین سیستم هایی با پوشش مداوم با متورم شدن مواد در کابینت ها استفاده کرد. نمی توان از آن برای سیستم هایی استفاده کرد که در آن مواد شعله ور فقط در محدوده نفوذ اعمال می شود. همچنین این روش تست برای ارزیابی کانال های سرویس یا شفت های دارای موانع داخلی در دیوارها و کف ها مناسب نیست. این استاندارد همراه با استاندارد EN 1363-1 استفاده می شود.
استاندارد EN 1366-6 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر حریق طبقات دسترسی مرتفع و طبقات توخالی در هنگام قرار گرفتن در معرض آتش از طریق خاکریز زیر کف تعریف می کند. قرار گرفتن در معرض آتش به کار رفته در نمونه آزمایش ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
این استاندارد مقاومت در برابر آتش سوزی زیرزمینی را که روی آن یک طبقه برآمده یا توخالی ساخته شده است، مشخص نمی کند. استاندارد EN 1365-2 در این زمینه اعمال می شود (EN 1365-2 آزمون های مقاومت در برابر آتش برای عناصر باربر - قسمت 2: کف و سقف).
در استاندارد EN 1366-7، روشی برای تعیین مقاومت در برابر آتش مجموعه‌های کرکره‌ای سیستم‌های نقاله طراحی شده برای نصب در دهانه‌ها شامل عناصر جداکننده عمودی و/یا افقی، از جمله اقدامات لازم برای آب‌بندی، در صورتی که کرکره‌های سیستم‌های نقاله توسط بخش‌هایی از نوار نقاله نفوذ کند. خطوط، کابل های برق یا لوله های پنوماتیک روش تست توضیح داده شده است.
استاندارد EN 1366-8 روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش مجاری تخلیه دود توصیف می کند. این فقط برای کانال های تخلیه دود که از محفظه آتش سوزی دیگری به غیر از محفظه آتش سوزی که در صورت آتش سوزی تخلیه می شود، استفاده می شود. این استاندارد نشان دهنده قرار گرفتن در معرض آتش کاملاً توسعه یافته است.
استاندارد EN 1366-9 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر آتش مجاری تخلیه دود که فقط برای کاربردهای تک محفظه استفاده می شود، توصیف می کند. در چنین کاربردهایی، سیستم تخلیه دود فقط تا حد قابل اشتعال (معمولاً 600 درجه) کار می کند. این روش تست فقط برای مجاری ساخته شده از مواد غیر قابل احتراق مناسب است. فقط برای مجاری چهار طرفه و دایره ای قابل اجراست. کانال های یک، دو و سه طرفه پوشش داده نمی شوند. این آزمایش برای پوشش مجاری دود افقی فقط برای کاربردهای تک محفظه طراحی شده است.
استاندارد EN 1366-10 روش های آزمایشی را برای دمپرهای کنترل دود برای ارزیابی عملکرد آنها در شرایط دمای بالا یا آتش توصیف می کند. دمپرهای کنترل دود آزمایش شده بر اساس این استاندارد باید با استفاده از استاندارد EN 13501-4 طبقه بندی شوند و این استاندارد باید قبل از انجام این آزمایش ها در نظر گرفته شود (EN 13501-4 طبقه بندی آتش مصالح ساختمانی و عناصر ساختاری - قسمت 4: به دست آمده از آتش سوزی تست های مقاومت برای اجزای طبقه بندی سیستم های کنترل دود با استفاده از داده های به دست آمده).
استاندارد EN 1366-11 روش ارزیابی عملکرد سیستم های حفاظتی برای سیستم های کابل برق و شینه برای حفظ یکپارچگی مدار در شرایط آتش سوزی را برای طبقه بندی سیستم حفاظتی بر اساس استاندارد EN 13501-3 برای طبقه بندی P توصیف می کند. این آزمایش رفتار سیستم های محافظ کابل را در معرض آتش خارجی بررسی می کند. آزمایش های مشخص شده در این استاندارد برای ارزیابی عملکرد سیستم حفاظت در برابر آتش و آب بندی نفوذی برای حفظ الزامات دیوار یا سقف عبوری در نظر گرفته نشده است. این استاندارد همراه با استاندارد EN 1363-1 استفاده می شود.
استاندارد EN 1366-12 یک روش آزمایشی را برای تعیین مقاومت در برابر حریق موانع غیرمکانیکی آتش نصب شده بر روی عناصر جداکننده آتش طراحی شده برای مقاومت در برابر گرما و عبور دود و گازها در دمای بالا توصیف می کند. این استاندارد برای آزمایش موانع آتش غیر مکانیکی در سقف های کاذب بدون تغییر مناسب نیست. همچنین برای تست دمپرهای آتش نشانی مناسب نیست این استاندارد در ارتباط با استانداردهای EN 1363-1 و EN 1366-2 استفاده می شود.
استاندارد EN 1366-13 روش های تست مقاومت در برابر آتش را برای تاسیسات دودکش توضیح می دهد.
سازمان ما همچنین خدمات تست مقاومت در برابر آتش را برای تاسیسات خدماتی در محدوده استاندارد EN 1366 با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته در میان مطالعات تست، اندازه گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای مشاغل در بخش های مختلف انجام می دهد، ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
