واکنش ISO 5657 به آزمایش‌های آتش‌سوزی - اشتعال‌پذیری محصولات ساختمانی با استفاده از منبع گرمای تابشی

واکنش ISO 5657 به آزمایش‌های آتش‌سوزی - اشتعال‌پذیری محصولات ساختمانی با استفاده از منبع گرمای تابشی

استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) با عنوان «آزمایش‌های واکنش به آتش ISO 5657 - احتراق محصولات ساختمانی با استفاده از منبع گرمای تابشی» روشی را برای بررسی ویژگی‌های احتراق سطوح در معرض نمونه‌هایی از مواد، کامپوزیت‌ها یا مجموعه‌های اساساً مسطح با ضخامت کمتر از 70 میلی‌متر، هنگام قرارگیری افقی و قرار گرفتن در معرض سطوح مشخص‌شده‌ای از تابش حرارتی، شرح می‌دهد. پیوست استاندارد شامل تفسیری بر متن و یادداشت‌های راهنما برای اپراتورها (پیوست الف) است. توصیه‌هایی در مورد محدودیت‌های آزمایش در پیوست ب آمده است.

واکنش ISO 5657 به آزمایش‌های آتش‌سوزی - اشتعال‌پذیری محصولات ساختمانی با استفاده از منبع گرمای تابشی

در اصل، نمونه‌های محصول به صورت افقی نصب می‌شوند و سطوح بالایی آنها در معرض تابش حرارتی با سطوح تابش ثابت انتخاب شده از 10 تا 70 کیلووات بر متر مربع قرار می‌گیرند. یک شعله آزمایشی در فواصل منظم در موقعیتی 10 میلی‌متر بالاتر از مرکز هر نمونه اعمال می‌شود و گازهای فرار ساطع شده مشتعل می‌شوند. زمان وقوع احتراق پایدار سطح گزارش می‌شود.

پیوست این استاندارد حاوی اطلاعاتی در مورد استفاده از دستگاه برای تعیین قابلیت اشتعال مواد تحت تابش‌های بالاتر است (پیوست ج). انواع دیگر اشتعال که رخ می‌دهد گزارش شده است.

انتقال همرفت همچنین ممکن است سهم بسیار کمی در گرمایش در مرکز نمونه و خواندن رادیومتر در طول فرآیند کالیبراسیون داشته باشد. با این حال، اصطلاح تابش در سراسر این استاندارد برای نشان دادن بهترین حالت انتقال حرارت عمدتاً تابشی استفاده می‌شود.

مناسب بودن یک محصول برای آزمایش به شرح زیر ارزیابی می‌شود: محصولی با یکی از خواص سطحی زیر برای آزمایش مناسب است:

  • اساساً یک سطح صاف و در معرض دید
  • بی‌نظمی سطحی که به طور یکنواخت در سطح نمایان توزیع شده باشد، مشروط بر اینکه:
    • حداقل ۵۰ درصد از سطح یک ناحیه نمونه با قطر ۱۵۰ میلی‌متر، در عمق ۱۰ میلی‌متری از صفحه‌ای که از بلندترین نقاط سطح در معرض دید عبور می‌کند، قرار دارد.
    • برای سطوحی که دارای ترک، شکاف یا سوراخ‌هایی با عرض کمتر از ۸ میلی‌متر یا عمق کمتر از ۱۰ میلی‌متر هستند، کل مساحت چنین ترک‌ها، شکاف‌ها یا سوراخ‌هایی در سطح نباید از ۳۰ درصد مساحت نمونه با قطر ۱۵۰ میلی‌متر از سطح در معرض دید تجاوز کند.

اگر سطح در معرض الزامات این استاندارد را برآورده نکند، محصول باید به شکلی اصلاح‌شده آزمایش شود که تا حد امکان با الزامات ذکر شده در بالا مطابقت داشته باشد. گزارش آزمایش باید بیان کند که محصول به شکلی اصلاح‌شده آزمایش شده است و تغییر را به وضوح شرح دهد.

محصولی که برای این آزمایش ارائه می‌شود ممکن است سطوح متفاوتی داشته باشد یا حاوی ورقه‌هایی از مواد مختلف باشد که با ترتیب متفاوتی نسبت به دو سطح چیده شده‌اند (محصولات نامتقارن). اگر هر یک از سطوح در حین استفاده، مثلاً در یک اتاق، فضا یا فضای خالی، در معرض دید قرار گیرند، هر دو سطح باید آزمایش شوند.

خواص نمونه برای آزمایش‌ها به شرح زیر تعیین شد:

  • پنج نمونه در هر سطح تابش انتخاب شده و برای هر سطح در معرض تابش مختلف آزمایش می‌شوند.
  • نمونه‌ها باید به شکل مربع و با اضلاع ۱۶۵ میلی‌متر به اضافه ۰ منهای ۵ میلی‌متر باشند تا نمایانگر محصول باشند.
  • مواد و کامپوزیت‌هایی با ضخامت ۷۰ میلی‌متر یا کمتر، با استفاده از ضخامت کامل خود آزمایش می‌شوند.
  • برای مواد و کامپوزیت‌هایی با ضخامت بیش از ۷۰ میلی‌متر، نمونه‌های لازم باید با برش سطح غیرمعرضه به منظور کاهش ضخامت به ۷۰ میلی‌متر به علاوه ۰ منهای ۳ میلی‌متر، تهیه شوند.
  • هنگام برش نمونه‌ها از محصولاتی با سطوح نامنظم، آنها طوری چیده می‌شوند که بالاترین نقطه روی سطح در وسط نمونه قرار گیرد.
  • مجموعه‌ها باید طبق موارد مشخص شده در اینجا، در صورت لزوم، آزمایش شوند. با این حال، هنگامی که از مواد نازک یا کامپوزیت‌ها در ساخت یک مجموعه استفاده می‌شود، وجود هوا یا فضای خالی، یا ماهیت هرگونه زیرسازی، می‌تواند به طور قابل توجهی بر ویژگی‌های احتراق سطح در معرض آن تأثیر بگذارد. تأثیر لایه‌های زیرین باید درک شود و باید دقت شود تا اطمینان حاصل شود که نتایج آزمایش به دست آمده در هر مجموعه با کاربرد عملی آن مرتبط است.

وقتی محصول، ماده یا کامپوزیتی است که معمولاً به یک زیرلایه کاملاً مشخص متصل می‌شود، باید با استفاده از تکنیک تثبیت توصیه‌شده با آن زیرلایه آزمایش شود، مثلاً با چسب مناسب چسبانده شود یا به صورت مکانیکی بسته شود. از طرف دیگر، در مواردی که زیرلایه مورد استفاده غیرقابل اشتعال است یا اشتعال‌پذیری محدودی دارد، می‌توان ماده یا کامپوزیت را با استفاده از یک زیرلایه مرجع با چگالی کمتر از زیرلایه مورد استفاده آزمایش کرد. استاندارد ISO/TR 14697 برای توصیه‌هایی در مورد زیرلایه‌ها اعمال می‌شود.

برای هر نمونه آزمایشی، یک پایه لازم است. با این حال، از آنجایی که گاهی اوقات می‌توان پس از آزمایش، از پایه دوباره استفاده کرد، تعداد کل مورد نیاز به تعداد دفعات آزمایش و نوع محصول مورد آزمایش بستگی دارد. پایه‌ها باید دارای اضلاع ۱۶۵ میلی‌متر به اضافه یا منهای ۵ میلی‌متر باشند و از تخته عایق نسوز با چگالی خشک در کوره ۸۲۵ به اضافه یا منهای ۱۲۵ کیلوگرم بر متر مکعب و ضخامت اسمی ۶ میلی‌متر ساخته شوند.

قبل از آزمایش، نمونه‌ها و قرنیزها باید در محیطی با دمای ۲۳ درجه سانتیگراد به اضافه/منفی ۲ درجه و رطوبت نسبی ۵۰ درصد به اضافه/منفی ۵ درصد، با دسترسی آزاد به هوا در هر دو طرف، تحت جرم ثابت قرار گیرند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد ISO 5657 برای "آزمایش‌های واکنش به آتش - احتراق محصولات ساختمانی با استفاده از منابع گرمای تابشی" ارائه می‌دهیم.

واتساپ