EN 13823 واکنش به آزمایش‌های آتش برای محصولات ساختمانی - محصولات ساختمانی به جز کف‌هایی که در معرض حمله حرارتی توسط یک ماده احتراق واحد قرار دارند

استاندارد اروپایی «EN 13823 آزمون‌های واکنش در برابر آتش برای محصولات ساختمانی - محصولات ساختمانی به استثنای کف‌هایی که در معرض حمله حرارتی توسط یک ماده احتراقی واحد قرار گرفته‌اند» روشی آزمایشی را برای تعیین عملکرد واکنش در برابر آتش محصولات ساختمانی، به استثنای کف‌ها، و محصولاتی که در آیین‌نامه قانونی (EU) 2016/364 مشخص شده‌اند، هنگامی که در معرض حمله حرارتی توسط یک ماده احتراقی واحد قرار می‌گیرند، شرح می‌دهد. رویه‌های محاسباتی مورد استفاده در این روش و اطلاعات مربوط به حساسیت این روش آزمون در پیوست‌های استاندارد (پیوست الف و پیوست ب) آمده است. روش‌های کالیبراسیون همچنین در پیوست‌های استاندارد (پیوست ج و پیوست د) گنجانده شده‌اند. این استاندارد در درجه اول به منظور تعیین واکنش به عملکرد محصولات تخت در برابر آتش تدوین شده است. پردازش برخی از خانواده‌های محصولات، به عنوان مثال محصولات خطی مانند لوله‌ها، کانال‌ها، کابل‌ها و محصولات مشابه، ممکن است نیاز به قوانین خاصی داشته باشد.

برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در EN ISO 13943 و EN 13501-1، تعاریف زیر نیز اعمال می‌شود:

• صفحه نگهدارنده به پانل سیلیکات کلسیم مورد استفاده برای پشتیبانی از نمونه اطلاق می شود که می تواند مستقیماً روی یک نمونه آزمایشی ایستاده یا در فاصله معینی از آن قرار گیرد.
• نمونه، قطعه‌ای از محصول است که قرار است آزمایش شود. این ممکن است شامل تکنیک مونتاژ مورد استفاده در کاربرد نهایی باشد. همچنین ممکن است در صورت لزوم شامل یک شکاف هوا یا یک زیرلایه باشد.
• زیرلایه به محصولی اطلاق می شود که درست در زیر محصول مورد استفاده قرار می گیرد و اطلاعاتی برای آن درخواست شده است.
• THR600s کل گرمای حذف شده از نمونه در 600 ثانیه اول پس از قرار گرفتن در معرض شعله‌های اصلی (اولیه) مشعل است.
• LFS (گسترش شعله جانبی) به گسترش شعله جانبی روی بال بلند نمونه گفته می‌شود.
• TSP600s به کل دود ساطع شده از نمونه در 600 ثانیه اول پس از قرار گرفتن در معرض شعله های اصلی (اولیه) مشعل اشاره دارد.
• شکل 0,2 MJ، شاخص نرخ رشد آتش، حداکثر حاصلضرب نرخ آزادسازی گرما از نمونه (0,2 MJ) و زمان تشکیل است.
• شکل 0,4 MJ، شاخص نرخ رشد آتش، حداکثر حاصلضرب نرخ آزادسازی گرما از نمونه (0,4 MJ) و زمان تشکیل است.
• SMOGRA، شاخص نرخ رشد دود، حداکثر مقدار حاصل از نسبت نرخ تولید دود به زمان تشکیل نمونه است.
• شعله پایدار به ماندگاری شعله روی یا روی یک سطح برای حداقل یک دوره زمانی اشاره دارد.

به طور کلی، یک مرکز آزمایش مواد احتراقی باید شامل یک محفظه آزمایش، دستگاه آزمایش (گاری، قاب، مشعل‌ها، هود، کلکتور و کانال)، سیستم اگزوز دود و تجهیزات اندازه‌گیری عمومی باشد. نقشه‌های طراحی این اجزا در پیوست استاندارد (پیوست E) آمده است. ابعاد داده شده در نقشه‌ها اسمی هستند، مگر اینکه تلرانس‌ها در متن ذکر شده باشند. هوای ورودی به محفظه آزمایش که از زیر کابین وارد می‌شود، باید تمیز و بدون آلودگی باشد.

محفظه آزمایش باید دارای ارتفاع داخلی ۲.۴ متر به اضافه/منفی ۰.۰۵ متر در هر جهت و مساحت کف داخلی ۳ متر به اضافه/منفی ۰.۰۵ متر باشد. دیوارها باید از بلوک‌های ساختمانی از نوع سنگی (مثلاً بتن متخلخل)، تخته‌های گچی، تخته‌های سیلیکات کلسیم یا سایر تخته‌های طبقه‌بندی شده در کلاس A2,4 یا A0,05 ساخته شوند. باید در یکی از دیوارهای اتاق آزمایش، دریچه‌ای وجود داشته باشد تا بتوان چرخ دستی را از آزمایشگاه‌های اطراف به داخل اتاق آزمایش وارد کرد. دهانه باید حداقل ۱۴۷۰ میلی‌متر عرض و ۲۴۵۰ میلی‌متر ارتفاع داشته باشد (ابعاد قاب). پنجره‌ها روی دو دیوار رو به جلوی دو صفحه نمونه متعامد قرار گرفته‌اند. برای حمل یک دستگاه قابل احتراق و نمونه در حالی که چرخ دستی در محل خود قرار دارد، به یک درب اضافی نیاز است.

با قرار گرفتن چرخ دستی در محفظه آزمایش، فاصله بین سطح نمونه بال بلند که با نمایه U و دیواره محفظه آزمایش تماس دارد باید 2,1 متر به اضافه/منهای 0,05 متر باشد. این فاصله باید عمود بر دیوار رو به بال بلند اندازه گیری شود. مساحت کل دهانه ها در محفظه آزمایش، به استثنای ورودی هوا در زیر چرخ دستی و دهانه خروجی دود در کاپوت، نباید از 0,05 متر مربع تجاوز کند.

هر دو حالت چپگرد و راستگرد مجاز است. برای اینکه بتوان صفحات جانبی هود را بدون برداشتن کلکتور جدا کرد، باید به اتصال بین قاب دستگاه تک شعله و سقف محفظه توجه شود. باید بتوان صفحه جانبی را در پایین به سمت بیرون حرکت داد. موقعیت نسبی قاب در محفظه آزمایش به جزئیات اتصال بین محفظه و قاب بستگی دارد.

به طور خلاصه، استاندارد EN 13823 نحوه رفتار مواد را در معرض آتش ارزیابی می‌کند و بر چگونگی مشارکت آنها در موارد زیر تمرکز دارد: گسترش شعله، آزاد شدن گرما، تولید دود و ریزش آوار در حال سوختن. این امر تضمین می‌کند که مصالح مورد استفاده در ساختمان‌ها، گسترش آتش را به طور خطرناکی تسریع نکنند و به ساکنان زمان بیشتری برای تخلیه و کاهش خسارت بدهند. برخلاف آزمایش در مقیاس کوچک، آزمایش اقلام تک‌سوخت از یک چیدمان گوشه‌ای حاوی یک شیء تک‌سوخت (مانند آتش‌سوزی یک سطل زباله) برای شبیه‌سازی یک سناریوی آتش‌سوزی واقعی‌تر استفاده می‌کند. پیش‌بینی دقیق‌تری از نحوه رفتار مواد در آتش‌سوزی‌های واقعی ارائه می‌دهد.

استاندارد EN 13823 داده‌های اولیه را برای سیستمی فراهم می‌کند که مواد را بر اساس عملکردشان در برابر آتش، به دسته‌های A1 (غیرقابل اشتعال) تا F (به راحتی مشتعل) تقسیم می‌کند. این سیستم هماهنگ، موارد زیر را امکان‌پذیر می‌سازد: مقایسه آسان‌تر مصالح و مقررات ساختمانی یکپارچه و بازاریابی محصول در سراسر اروپا.

طبق دستورالعمل محصولات ساختمانی اتحادیه اروپا (CPR)، بسیاری از مصالح ساختمانی برای دریافت نشان CE و فروش قانونی، باید آزمایش آتش را با موفقیت پشت سر بگذارند. این استاندارد بخش مهمی از انطباق است.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «EN 13823 واکنش به آزمایش‌های آتش برای محصولات ساختمانی - محصولات ساختمانی به استثنای کف‌هایی که در معرض حمله حرارتی توسط یک ماده سوزاننده قرار دارند» به مشاغل ارائه می‌شود.