استاندارد "IMO 2010 FTP Code Part 9 - تست آتش برای اجزای رختخواب" منتشر شده توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) تست های دود شدن سیگار و تست های شعله پروپان را برای اجزای بستر مانند پتو، بالش، لحاف/تشک و تشک توصیف می کند. آنچه از این آزمایش ها انتظار می رود این است که هیچ دود شدن پیش رونده یا اشتعال شعله ور رخ ندهد.
اگر قرار است اجزای یاتاقان دارای خواص مقاومتی در برابر اشتعال و گسترش شعله باشند، چنین قطعاتی باید با این استاندارد مطابقت داشته باشند.
عناصر بستر مطابق با روش آزمایش آتش نشانی مشخص شده در پیوست این استاندارد آزمایش و ارزیابی می شوند.
جزء یاتاقان در صورتی به عنوان غیرقابل اشتعال طبقه بندی می شود که طبق ضمیمه این استاندارد دچار دود یا شعله ور شدن تدریجی نشود.
روش تست شرح داده شده در این استاندارد مربوط به نمایش ساده یک جنبه خاص از وضعیت آتش سوزی بالقوه است که مشخصه آن دود شدن سیگار و قرار گرفتن در معرض شعله معادل کبریت با محصول است. آزمایش به تنهایی نمی تواند راهنمایی مستقیم در مورد رفتار یا ایمنی در انواع دیگر حوادث، مانند قرار گرفتن در معرض منابع بزرگتر شعله، ارائه دهد. با این حال، این نوع آزمایش را می توان برای مقایسه یا تعیین وجود یک ویژگی خاص برای تأثیرگذاری بر عملکرد آتش به طور کلی استفاده کرد. هیچ اهمیت دیگری نباید به عملکرد در این آزمون داده شود.
به منظور حصول اطمینان از اینکه می توان اقدامات احتیاطی مناسب برای محافظت از سلامت انجام داد، توجه همه کسانی که در آزمایش آتش سوزی شرکت دارند به این واقعیت جلب می شود که ممکن است گازهای سمی یا مضر در طی احتراق نمونه های آزمایشی آزاد شوند.
این روش آزمایشی شامل روشی برای تعیین اشتعال پذیری اجزای یاتاقان است که منابع اشتعال کوچک در حال دود شدن و شعله ور شدن هستند.
این روش برای آزمایش اجزای رختخواب مانند پتو، روتختی، روتختی، بالش و تشک، از جمله ملافه های نازک و سبک وزنی که در بالای ملافه های دیگر استفاده می شود، طراحی شده است. پرده، پرت و لحاف تخت در اجزای تخت گنجانده شده است. با این حال ملحفه، روبالشی، روتختی، دامن و روتختی جزء تخت خواب محسوب نمی شوند.
برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:
نمونه ها باید معرف کل محصول مورد آزمایش باشند. در صورت امکان، نمونه برداری باید به گونه ای باشد که در امتداد درزها و تقاطع آنها نیز احتراق آغاز شود. قسمت بالایی نمایان است. اگر شکی وجود داشته باشد که طرف بالایی کدام طرف است، باید از هر دو طرف آزمایش انجام شود. سپس چهار نمونه اضافی مورد نیاز است.
از نظر بلبرینگ، مواد کافی برای ساخت چهار نمونه حداقل 450 میلی متر در 350 میلی متر در ضخامت نامی کامل باید در دسترس باشد. روکش باید کاملاً تشک را بدون چروک احاطه کند و زیر آن محکم شود (مثلاً با پین های فولادی). برای آزمایش تشک‌های با روکش‌های متحرک، باید مواد کافی برای ساخت حداقل هشت نمونه 450 میلی‌متر در 350 میلی‌متر در ضخامت نامی کامل، چهار نمونه با روکش تشک و چهار نمونه بدون روکش تشک در دسترس باشد.
از نظر بالش، چهار نمونه سایز کامل موجود خواهد بود.
آزمایش با قرار دادن نمونه در موقعیت افقی در یک مجموعه آزمایشی انجام می شود. منبع احتراق در بالای نمونه قرار می گیرد. برای تعیین اشتعال پذیری از منابع احتراق دود و شعله ور استفاده می شود. عایق دود شدن پد پشم پنبه ای روی یک سیگار در حال دود شدن به عنوان منبع احتراق در حال دود برای شبیه سازی مواد ذوب احتمالی مورد استفاده در ملافه استفاده می شود. منبع اشتعال شعله ور یک شعله پروپان کوچک است. سوختن تدریجی یا اشتعال شعله ور نمونه مشاهده می شود.
این آزمایش در داخل خانه انجام می شود، در محیطی که اساساً عاری از پیش نویس است. دمای اتاق باید 20 درجه مثبت / منفی 5 درجه و رطوبت نسبی 20-70 درصد باشد. نمونه تشک مستقیماً روی دستگاه آزمایش قرار می گیرد. نمونه ای از پتو، بالش، لحاف یا تشک نازک و سبک وزن روی پشم معدنی که روی دستگاه آزمایش گذاشته شده است قرار می گیرد. منبع احتراق در بالای نمونه قرار می گیرد. زمان از لحظه ای که منبع احتراق در نمونه قرار می گیرد اندازه گیری می شود. مدت زمان آزمایش از لحظه ای که منبع احتراق روی نمونه قرار می گیرد 1 ساعت است.
در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "IMO 2010 FTP Code Chapter 9 - Fire Test for Beding Components" را با کارکنان آموزش دیده و متخصص خود ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
