آزمایش‌های آتش‌سوزی BS 5852 برای مبلمان

آزمایش‌های آتش‌سوزی BS 5852 برای مبلمان

استاندارد "BS 5852 Fire tests for Furniture" که توسط موسسه استاندارد بریتانیا (BSI) تدوین شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

آزمایش‌های آتش‌سوزی BS 5852 برای مبلمان

  • «BS 5852-1» بخش 1 «روش‌های آزمایش اشتعال‌پذیری کامپوزیت‌های روکش‌دار مورد استفاده افراد سیگاری» روشی را برای ارزیابی اشتعال‌پذیری ترکیبات مواد، مانند روکش‌ها و لایه‌های محافظ، که در صندلی‌های روکش‌دار استفاده می‌شوند، در هنگام قرار گرفتن در معرض منبع احتراق معادل شعله سیگار و کبریت در حال سوختن، شرح می‌دهد.

تمام مبلمان روکش‌دار خانگی باید با مقررات قانونی مربوطه مطابقت داشته باشند. این مقررات، روش‌های فنی احتراق مورد استفاده برای یک قطعه مبلمان یا اجزای آن، الزامات، برچسب‌گذاری و دفعات آزمایش را مشخص می‌کنند. در برخی موارد، مقررات قانونی الزاماتی فراتر از آنچه در استانداردهای آزمایشی که به آنها ارجاع می‌دهند، تعیین می‌کنند.

آزمایش‌ها در یک محفظه آزمایش با جریان هوای کالیبره شده انجام می‌شوند. پارچه روکش و پد در یک دستگاه آزمایش قرار می‌گیرند تا یک مبل کوچک با زاویه ۹۰ درجه بین نشیمنگاه و پشتی ایجاد شود. منابع احتراق در محل اتصال بین نشیمنگاه و پشتی قرار دارند.

در طول آزمایش دود، مجموعه آزمایش نباید تا یک ساعت پس از شروع آزمایش دود کند. علاوه بر این، مجموعه آزمایش نباید علائمی از زغال شدن بیش از ۱۰۰ میلی‌متر در هر جهتی غیر از جهت رو به بالای سیگار نشان دهد.

مجموعه آزمایش به مدت 20 ثانیه در معرض شعله معادل کبریت قرار می‌گیرد. شعله‌ها پس از برداشتن لوله مشعل، مجاز به ادامه بیش از 120 ثانیه نیستند.

BS 5852-1 یک استاندارد بریتانیایی است که روش‌هایی را برای ارزیابی اشتعال‌پذیری مبلمان روکش‌دار و کفپوش با استفاده از شعله معادل سیگار یا کبریت در حال سوختن به عنوان منبع احتراق مشخص می‌کند. این استاندارد بخش مهمی از چارچوب ایمنی در برابر آتش، به ویژه در تولید مبلمان خانگی و تجاری و سایر حوزه‌های قضایی که استانداردهای بریتانیایی را اعمال می‌کنند، می‌باشد.

هدف اصلی این استاندارد ارزیابی میزان اشتعال‌پذیری مواد روکش‌دار مبلمان در مواجهه با منابع کوچک اشتعال مانند سیگار یا کبریت است. این استاندارد به ویژه برای کاهش خطرات آتش‌سوزی در موارد زیر اهمیت دارد:

    • خانه ها
    • اوتلر
    • دفاتر
    • ساختمان‌های عمومی

با شبیه‌سازی سناریوهای احتراق در دنیای واقعی، این استاندارد به اطمینان از این امر کمک می‌کند که اجزای مبلمان مانند فوم‌ها، پارچه‌ها و مواد کامپوزیتی خطرات آتش‌سوزی غیرضروری ایجاد نمی‌کنند.

این استاندارد بر دو نوع منبع احتراق تمرکز دارد:

    • منبع احتراق ۰ = سیگار در حال سوختن
    • منبع احتراق ۱ = شعله کبریت شبیه‌سازی شده (شعله کوچک باز)

این آزمایش‌ها مشخص می‌کنند که آیا مواد مورد استفاده در مبلمان روکش‌دار تحت این شرایط آتش‌سوزی با شدت نسبتاً کم، مشتعل می‌شوند یا به سوختن ادامه می‌دهند.

به طور خلاصه، استاندارد BS 5852-1 نقش حیاتی در تضمین ایمنی مبلمان روکش‌دار در برابر آتش‌سوزی ایفا می‌کند. این استاندارد با شبیه‌سازی رویدادهای احتراق واقع‌گرایانه، چارچوبی منسجم برای ارزیابی ریسک آتش‌سوزی فراهم می‌کند و از تولیدکنندگان، خرده‌فروشان و نهادهای نظارتی در حفاظت از ایمنی عمومی پشتیبانی می‌کند.

  • استاندارد "BS 5852-2 بخش 2 روش‌های آزمون برای قابلیت اشتعال صندلی‌های کامپوزیتی روکش‌دار توسط منابع شعله" روشی را برای ارزیابی قابلیت اشتعال ترکیبات مواد، مانند روکش‌ها و مواد پرکننده، که در صندلی‌های روکش‌دار استفاده می‌شوند، در هنگام قرار گرفتن در معرض منابع مختلف احتراق، مانند شعله‌های گاز و گهواره‌های چوبی کوچک، شرح می‌دهد. خروجی حرارتی منابع احتراق باید معادل یک کبریت در حال سوختن با چهار صفحه روزنامه تمام قد باشد.

تمام مبلمان خانگی روکش‌دار باید با مقررات قانونی مربوطه مطابقت داشته باشند. این مقررات، روش‌های فنی احتراق مورد استفاده برای یک قطعه مبلمان یا اجزای آن، الزامات، برچسب‌گذاری و دفعات آزمایش را مشخص می‌کنند. در برخی موارد، مقررات قانونی الزاماتی فراتر از آنچه در استانداردهای آزمایشی که به آنها ارجاع می‌دهند، تعیین می‌کنند.

آزمایش‌ها در یک محفظه آزمایش با جریان هوای کالیبره شده انجام می‌شوند. پارچه روکش و پد در یک محفظه آزمایش قرار می‌گیرند تا یک مبل کوچک با زاویه ۹۰ درجه بین نشیمنگاه و پشتی ایجاد شود. منابع احتراق در محل اتصال بین نشیمنگاه و پشتی قرار دارند.

شش منبع احتراق مختلف وجود دارد که با شماره‌های ۲ تا ۷ شماره‌گذاری شده‌اند. منابع احتراق ۲ تا ۳ شعله‌های گاز هستند و منابع احتراق ۴ تا ۷ گهواره‌های چوبی هستند (هرچه عدد بزرگتر باشد، شعله/گهواره گاز بزرگتر است).

در طول آزمایش‌های شعله گاز، نباید اجازه داد که مجموعه آزمایش بیش از 30 دقیقه (60 دقیقه برای گهواره‌های چوبی) از ابتدای آزمایش بسوزد. نباید اجازه داده شود که مجموعه آزمایش علائم زغال شدن بیش از 100 میلی‌متر را در هر جهتی غیر از جهت رو به بالا از منبع احتراق نشان دهد. شعله‌های گاز باید پس از 40 ثانیه (منبع احتراق 2) یا 70 ثانیه (منبع احتراق 3) برداشته شوند. شعله‌ور شدن نباید بیش از 120 ثانیه پس از برداشتن لوله مشعل ادامه یابد. پس از شروع آزمایش با منابع احتراق 4-5، شعله‌ور شدن نباید بیش از 10 دقیقه (13 دقیقه با منابع احتراق 6-7) ادامه یابد.

استاندارد BS 5852-2 نقش حیاتی در محیط‌های غیرخانگی ایفا می‌کند که در آن‌ها خطر آتش‌سوزی اغلب به دلیل افزایش استفاده عمومی و محیط‌های متنوع بیشتر است.

این استاندارد شامل روش‌هایی برای ارزیابی قابلیت اشتعال مواد کامپوزیت مبلمان، مانند ترکیبات پارچه و پد، هنگام قرار گرفتن در معرض منابع احتراق شدیدتر از BS 5852-1 است. این استاندارد سناریوهای آتش‌سوزی شدید، مانند آتش‌سوزی عمدی یا حوادثی که شامل شعله‌های بزرگتر هستند را شبیه‌سازی می‌کند، که برای محیط‌هایی مانند موارد زیر بسیار مهم است:

    • اوتلر
    • ساختمان‌های عمومی
    • دفاتر
    • بیمارستان ها
    • تئاتر
    • حمل و نقل (قطار، کشتی، هواپیما و غیره)

دامنه کاربرد استاندارد BS 5852-2 گسترده‌تر از استاندارد BS 5852-1 است و از منابع احتراق بزرگ‌تری استفاده می‌کند، برای مثال:

    • منبع احتراق ۵ = یک گهواره چوبی با وزن تقریبی ۱۷ گرم (به عنوان یک منبع احتراق شدید معمولی استفاده می‌شود)
    • منبع احتراق ۷ = گهواره چوبی متراکم‌تر با وزن تقریبی ۳۴ گرم (نشان دهنده خطر احتراق بسیار بالا)

این منابع احتراق، شرایط آتش‌سوزی ناشی از روزنامه، زباله یا آتش‌سوزی‌های عمدی را شبیه‌سازی می‌کنند.

در طول آزمایش، یک نمونه ترکیبی (پارچه روکش و پد) در یک پیکربندی خاص برای صندلی/پشتی قرار داده می‌شود. گهواره‌ای از میله‌های چوبی که به صورت مربع چیده شده‌اند، روی نمونه قرار داده شده و با استفاده از روش احتراق کنترل‌شده مشتعل می‌شود. مراحل زیر انجام می‌شود:

    • احتراق و گسترش شعله
    • تشکیل دود
    • زمان سوختن
    • پس از التهاب
    • آسیب ساختاری
    • اینکه آیا شعله‌های آتش یا آوار به زمین رسیده‌اند یا خیر
    • رفتار خاموش شدن خود به خودی

یک نمونه در صورت وجود شرایط زیر، آزمون را با موفقیت پشت سر می‌گذارد:

    • اگر شعله ور نشود
    • اگر در مدت زمان مشخصی خود به خود از بین برود
    • اگر آتش به طور قابل توجهی گسترش نیافته باشد
    • اگر ماده‌ای سوزان از نمونه بیفتد و زمین را آتش بزند

شدت آزمایش با افزایش شماره منبع احتراق افزایش می‌یابد. عبور از منبع احتراق ۷ به طور قابل توجهی دشوارتر از منبع احتراق ۵ است.

استاندارد BS 5852-2 در درجه اول برای مبلمان در محیط‌های غیرخانگی که مقررات سختگیرانه‌تری در مورد ایمنی در برابر آتش اعمال می‌شود، استفاده می‌شود. به عنوان مثال:

    • ممکن است لازم باشد مبلمان اداری استانداردهای منبع احتراق ۵ را رعایت کنند.
    • ممکن است لازم باشد صندلی‌های وسایل حمل و نقل عمومی استانداردهای منبع نگهداری ۷ را رعایت کنند.

مبلمان اتاق انتظار هتل و اماکن عمومی معمولاً نه تنها باید با استاندارد BS 5852-1 بلکه با استاندارد BS 5852-2 نیز مطابقت داشته باشد.

به طور خلاصه، استاندارد BS 5852-2 یک استاندارد حیاتی برای تضمین ایمنی در برابر آتش‌سوزی در فضاهای تجاری و عمومی است. این استاندارد با ارزیابی چگونگی واکنش مبلمان روکش‌دار به شعله‌های آتش بزرگ، به تولیدکنندگان، طراحان و مدیران تأسیسات کمک می‌کند تا مواد ایمن‌تری را انتخاب کنند که خطرات آتش‌سوزی را در محیط‌های پر رفت و آمد کاهش می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست فعالیت می‌کند و با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، تیمی ماهر و زیرساخت‌های گسترده‌ای را برای انجام آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای مشاغل در تمام بخش‌ها به کار می‌گیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد BS 5852 "آزمایش آتش برای مبلمان" ارائه می‌دهیم.

واتساپ