ANSI Z97.1 مواد شیشه ایمنی برای استفاده در ساختمان‌ها - ویژگی‌های عملکرد ایمنی و روش‌های آزمایش

ANSI Z97.1 مواد شیشه ایمنی برای استفاده در ساختمان‌ها - ویژگی‌های عملکرد ایمنی و روش‌های آزمایش

استاندارد «ANSI Z97.1 مواد شیشه ایمنی برای استفاده در ساختمان‌ها - ویژگی‌های عملکرد ایمنی و روش‌های آزمون» که توسط موسسه ملی استاندارد آمریکا (ANSI) تدوین شده است، مشخصات فنی و روش‌های آزمون خواص ایمنی مواد شیشه ایمنی (مواد شیشه‌ای که برای کاهش احتمال آسیب‌های ناشی از بریدگی و سوراخ شدن و افزایش ایمنی در هنگام شکستن در اثر تماس انسان طراحی شده‌اند) را که برای کلیه اهداف ساختمانی و معماری استفاده می‌شوند، شرح می‌دهد.

ANSI Z97.1 مواد شیشه ایمنی برای استفاده در ساختمان‌ها - ویژگی‌های عملکرد ایمنی و روش‌های آزمایش

هدف از این استاندارد تعیین حداقل ویژگی‌های عملکرد ایمنی مواد شیشه‌های ایمنی است. این استاندارد، مبنایی برای استانداردهای ایمنی جهت اتخاذ در مقررات توسط سازمان‌های نظارتی فدرال، ایالتی و محلی و همچنین به عنوان یک استاندارد مرجع برای استفاده توسط مسئولین آیین‌نامه ساختمان، معماران، طراحان، متخصصان و سایرین فراهم می‌کند. تأیید یک ماده تحت این استاندارد به این معنی است که خواص ایمنی آن پذیرفته و حفظ می‌شود. نباید به عنوان ارزیابی دوام یا ظاهر آن به عنوان یک ماده شیشه‌ای تفسیر شود.

انطباق یک ماده با این استاندارد، حداقل ویژگی‌های ایمنی قابل قبول ماده مورد استفاده را نشان می‌دهد. با این حال، این مناسب بودن نباید به عنوان ارزیابی دوام یا ظاهر آن به عنوان یک ماده شیشه‌ای تفسیر شود. علاوه بر این، این استاندارد شرایطی را که در آن باید از مواد شیشه ایمنی استفاده شود، مشخص نمی‌کند. این استاندارد به روش‌های مورد استفاده در نصب مواد شیشه ایمنی نمی‌پردازد. شرط انطباق یک ماده با این استاندارد این است که به طور یکنواخت تولید شود تا این خواص ایمنی را به طور مداوم نشان دهد. شیشه‌های یکپارچه آنیل شده، شیشه‌های یکپارچه مقاوم در برابر حرارت، شیشه‌های یکپارچه مقاوم در برابر مواد شیمیایی، شیشه‌های یکپارچه سیمی (غیر مقاوم در برابر آتش) و شیشه‌های یکپارچه سیمی مقاوم در برابر آتش، در محدوده این استاندارد، به عنوان مواد شیشه ایمنی در نظر گرفته نمی‌شوند.

به طور خلاصه، استاندارد ANSI Z97.1 استاندارد ملی آمریکا برای مصالح شیشه ایمنی مورد استفاده در ساختمان‌ها است. مواد شیشه ایمنی از طریق طراحی خود، ایمنی را ارتقا داده و آسیب‌ها را کاهش می‌دهند. کاربران نهایی می‌توانند از طریق علامت‌گذاری ANSI Z97.1 ببینند که آیا مواد شیشه ایمنی آنها با استاندارد مطابقت دارد یا خیر. این علامت را می‌توان روی انواع مواد شیشه‌ای، از درهای حمام گرفته تا شیشه‌های پله برقی، یافت. این استاندارد همچنین خواص و روش‌های آزمایش مواد شیشه ایمنی مورد استفاده برای شیشه جلو، پنجره‌ها و پارتیشن‌های وسایل نقلیه زمینی و دریایی و هواپیما را پوشش می‌دهد.

شیشه ایمنی به طور ویژه برای محافظت از افراد مقاوم و تقویت شده است. این نوع شیشه به گونه‌ای طراحی شده است که در صورت شکستن یا خرد شدن، خطر آسیب‌دیدگی را کاهش می‌دهد. شیشه سکوریت برای حفظ ایمنی افراد در هنگام تصادفات طراحی شده است. این امر به کاهش خطرات ناشی از شیشه شکسته، چه از طریق پیشگیری و چه از طریق محدود کردن آسیب، کمک می‌کند.

مواد اصلی شیشه ایمنی شامل: شیشه سکوریت، شیشه لمینت، شیشه طرح‌دار، شیشه منحنی، شیشه با پوشش ارگانیک، شیشه آینه‌ای و مواد شیشه‌ای پلاستیکی است.

طبق جدول «گروه‌های آزمایشی برای مواد شیشه‌ای ایمنی» در استاندارد ANSI Z97.1، الزامات آزمایش زیر باید بسته به نوع شیشه رعایت شوند:

  • شیشه‌های چندلایه و شیشه‌های با پوشش آلی: باید الزامات مربوط به آزمایش‌های ضربه، حرارت، مقاومت در برابر آب و هوا و پیری در محیط داخلی را برآورده کنند.
  • شیشه سکوریت: باید الزامات آزمایش‌های ضربه و خرد شدن با پانچ مرکزی را برآورده کند.
  • شیشه پلاستیکی: باید الزامات مربوط به آزمایش‌های ضربه، مقاومت در برابر آب و هوا، پیرشدگی در محیط داخلی، سختی و مدول را برآورده کند.

طبق این استاندارد، معیار ارزیابی نمونه برای آزمایش ضربه نوع ۱ این است که هیچ پارگی، برش یا بازشدگی در نمونه عمودی که کره‌ای به قطر ۷۶ میلی‌متر می‌تواند از آن عبور کند، رخ ندهد. برای نوع ۲، ۱۰ ذره بزرگ بدون ترک انتخاب و وزن می‌شوند، ضخامت متوسط ​​برای تعیین حداکثر وزن مجاز استفاده می‌شود. برای نوع ۳، سختی و استحکام نمونه تعیین می‌شود. برای نوع ۴، نباید شکستگی وجود داشته باشد.

تفسیر نتایج مربوط به خرد شدن پانچ مرکزی: وزن کل 10 قطعه بزرگ بدون ترک نباید از وزن معادل 254 میلی‌متر مربع نمونه آزمایشی اصلی تجاوز کند.

آزمایش حرارتی برای تعیین تأثیر احتمالی قرار گرفتن در معرض شرایط دما و رطوبت بالا برای مدت طولانی انجام می‌شود.

هدف از آزمایش سایش طبق این استاندارد، تعیین این است که آیا تخریب لایه میانی در طول دوره قرار گرفتن در معرض سایش رخ می‌دهد یا خیر. هیچ حباب یا لایه لایه شدن یا هیچ ترکی نباید در فاصله بیش از ۱۳ میلی متر از لبه بیرونی نمونه ایجاد شود.

استاندارد ANSI Z97.1 الزام می‌کند که تمام مواد شیشه ایمنی، از جمله شیشه‌های سیمی، الزامات تست ضربه کلاس A یا کلاس B را برآورده کنند.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ANSI Z97.1 مواد شیشه ایمنی مورد استفاده در ساختمان‌ها - ویژگی‌های عملکرد ایمنی و روش‌های آزمایش» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ