روش‌های آزمایش EN 846 برای اجزای کمکی در مصالح بنایی

استاندارد اروپایی « EN 846 روش‌های آزمایش برای اجزای کمکی در مصالح بنایی» شامل تعدادی زیربخش است. این زیربخش‌ها به شرح زیر هستند:

• استاندارد «EN 846-2 بخش 2: تعیین مقاومت چسبندگی آرماتورهای اتصال بستر پیش‌ساخته در اتصالات ملات» روشی را برای تعیین مقاومت چسبندگی آرماتورهای اتصال بستر پیش‌ساخته در یک نمونه دیوار ساخته شده از واحدهای مشخص و ملات شرح می‌دهد. این روش آزمایش برای آرماتورهای اتصال بستر پیش‌ساخته که مطابق با استاندارد «EN 845-3 مشخصات اجزای جانبی برای مصالح بنایی - قسمت 3: آرماتور اتصال بستر از جنس مش فولادی» طراحی شده‌اند، کاربرد دارد. این روش را نمی‌توان برای اشکال جایگزین آرماتور که ممکن است در بنایی استفاده شوند، مانند میله‌ها، به کار برد.

در اصل، در این آزمایش، آرماتورهای اتصال بستر از پیش آماده شده در ملات دیوار کوچکی از واحدهای بنایی چسبیده جاسازی می‌شوند. سپس آرماتور تحت کشش قرار می‌گیرد تا استحکام چسبندگی آن تعیین شود.

• استاندارد «EN 846-3 بخش 3: تعیین ظرفیت بار برشی جوش‌ها در تقویت اتصال باربر پیش‌ساخته» روشی را برای تعیین مقاومت برشی جوش‌ها در تقویت اتصال باربر پیش‌ساخته شرح می‌دهد.

در اصل، نمونه‌های جوش میلگردهای پیش‌ساخته قفسی شکل، صاف شده و روی یک دستگاه تست کشش معمولی آزمایش می‌شوند. نمونه‌های جوش در میلگردهای نوع نردبانی در یک انتها در یک گیره مخصوص نگه داشته می‌شوند و سپس روی یک دستگاه تست کشش معمولی آزمایش می‌شوند.

• استاندارد EN 846-4 بخش 4: تعیین ظرفیت بار و ویژگی‌های بار-انحراف تسمه‌ها، روش‌های تعیین ظرفیت بار و ویژگی‌های بار-انحراف تسمه‌های مهاربندی شده متصل به تیرهای چوبی، تیرهای لبه و تخته‌های دیوار چوبی و مصالح بنایی را شرح می‌دهد.

در اصل، تسمه‌ها به دیوارها، تیرهای چوبی یا تیرچه‌های لبه یا سایر مصالح کف/سقف ثابت می‌شوند و به گونه‌ای بارگذاری می‌شوند که نمایانگر کاربرد مورد نظر آنها باشد.

• استاندارد «EN 846-5 بخش 5: تعیین ظرفیت بار کششی و فشاری و خواص بار-جابجایی بست‌های دیواری (آزمون جفتی)» روش کوپلینگ برای تعیین ظرفیت بار کششی و فشاری و خواص بار-جابجایی بست‌های دیواری تعبیه شده در اتصالات ملات را شرح می‌دهد. این آزمایش برای بست‌هایی که برای اتصال دو ورق بنایی به یکدیگر استفاده می‌شوند و برای انتهای بست‌هایی که با ملات پوشانده شده‌اند تا ورق‌های بنایی را به سازه‌های دیگر متصل کنند، طراحی شده است.

در اصل، اتصال بین یک جفت واحد بنایی در یک ملات معمولی از نوعی که اتصال برای آن مشخص شده است، تعبیه می‌شود. سپس مفصل تحت کشش یا فشار قرار می‌گیرد تا زمانی که دچار شکست شود.

• استاندارد «EN 846-6 بخش 6: تعیین ظرفیت بار کششی و فشاری و ویژگی‌های جابجایی بار بست‌های دیواری (آزمایش تک نقطه‌ای)» روشی را برای تعیین ظرفیت بار کششی و فشاری و ویژگی‌های جابجایی بار بست‌های دیواری پیچ شده، میخ شده، ملات گذاری شده یا به هر نحو دیگری به اعضای قاب یا مصالح داخلی قاب متصل شده‌اند، شرح می‌دهد. این روش برای اتصالاتی طراحی شده است که برای اتصال ورق‌های دیوار به سازه‌های قاب و ورق‌های داخلی دیوارهای حفره‌ای استفاده می‌شوند، به غیر از تعبیه اتصال داخلی در یک ملات.

در اصل، اتصال با استفاده از روش‌های معمول میدانی، پیچ، میخ، ملات یا با استفاده از وسایل دیگری مانند کلید، به یک مقطع نمونه از عضو قاب یا مصالح برگ داخلی، در داخل پریزها محکم می‌شود. سپس اتصال تحت کشش یا فشار قرار می‌گیرد تا زمانی که شکست رخ دهد.

• استاندارد «EN 846-7 بخش 7: تعیین ظرفیت بار برشی و ویژگی‌های بار-جابجایی بست‌های برشی و بست‌های لغزشی (آزمایش کوپل برای اتصالات ملات)» روش کوپل برای تعیین مقاومت بار برشی افقی و عمودی و رفتار بار-تغییر شکل بست‌های برشی و بست‌های لغزشی تعبیه شده در اتصالات ملات را شرح می‌دهد. این آزمایش برای مهارهایی طراحی شده است که برای اتصال دو ورق دیوار که یک دیوار با اتصال یقه‌ای یا دو دیوار با زاویه قائمه تشکیل می‌دهند، استفاده می‌شوند. همچنین در مورد بست‌هایی که برای اتصال لبه‌های دیوارهای پنلی پرکننده به قاب‌های اطراف استفاده می‌شوند، صدق می‌کند.

در اصل، یک سر بست در یک درز ملات از نوعی که بست برای آن مشخص شده است، بین یک جفت واحد بنایی معمولی، تعبیه می‌شود. سپس انتهای آزاد این بست محکم شده و در برابر تکیه‌گاه واکنشی کوپلر برش داده می‌شود. پایه‌های کشویی را می‌توان با استفاده از همین روش آزمایش کرد. این روش فقط ظرفیت پیوند را اندازه‌گیری می‌کند و سهم مقاومت برشی کل دو سطح دیوار که توسط یک اتصال ملات عمودی از هم جدا شده‌اند را اندازه‌گیری نمی‌کند. در صورت لزوم، این مقدار باید با آزمایش‌های کیف پول به دست آید.

• استاندارد «EN 846-8 بخش 8: تعیین ظرفیت بار و ویژگی‌های بار-انحراف آویزهای تیر» روشی را برای تعیین مقاومت و ویژگی‌های بار-انحراف آویزهای تیر که به مصالح بنایی متصل شده و یک تیر چوبی را نگه می‌دارند، شرح می‌دهد.

در اصل، آویزهای تیرچه به دیوار متصل می‌شوند و از طریق تیرچه‌ها به شیوه‌ای که نمایانگر کاربرد مورد نظرشان است، بارگذاری می‌شوند.

• استاندارد «EN 846-9 بخش 9: تعیین مقاومت خمشی و برشی نعل درگاه‌ها» روش‌های تعیین مقاومت خمشی و برشی و خواص تغییر شکل بار نعل درگاه‌های تک دهانه، تکی یا مرکب مورد استفاده برای حمل بارهای توزیع شده به طور یکنواخت روی بازشوها در مصالح بنایی را شرح می‌دهد.

در اصل، نعل درگاه‌های نمونه به سادگی پشتیبانی می‌شوند و تحت بارهای عمودی اعمال شده قرار می‌گیرند تا مقاومت خمشی، مقاومت برشی و انحراف آنها تعیین شود.

• استاندارد «EN 846-10 بخش 10: تعیین ظرفیت بار و مشخصه‌های بار-انحراف براکت‌ها» روشی را برای تعیین ظرفیت بار و مشخصه‌های بار-انحراف براکت‌های مورد استفاده در تکیه‌گاه دیوار، که به دیوار یا سازه قاب متصل شده‌اند، شرح می‌دهد.

در اصل، براکت‌های نمونه به یک ماده نگهدارنده مناسب متصل شده و تحت بارهای عمودی اعمال شده قرار می‌گیرند. اقداماتی برای تعیین قدرت، انحراف و بازیابی انجام می‌شود.

• استاندارد «EN 846-13 بخش 13: تعیین مقاومت پوشش‌های آلی در برابر ضربه، سایش و خوردگی» روشی را برای تعیین سطح عملکرد پوشش‌های آلی که به عنوان نوع 845 در استانداردهای «EN 1-1 مشخصات اجزای کمکی برای بنایی - بخش 845: بست‌های دیواری، تسمه‌های کششی، آویزها و براکت‌ها» و «EN 2-2 مشخصات اجزای کمکی برای بنایی - بخش 2: نعل درگاه‌ها» طبقه‌بندی شده‌اند، شرح می‌دهد که به عنوان یک سیستم محافظ برای ورق‌های فولادی روکش شده با روی که در ساخت اجزای کمکی در بنایی استفاده می‌شوند، اعمال می‌شوند.

عملکرد پوشش‌های آلی از طریق آزمایش‌های مقاومت به ضربه، مقاومت به سایش و خوردگی تسریع‌شده تعیین می‌شود. مقاومت در برابر ضربه و سایش با استفاده از یک دستگاه پاندول سنگین و صلب تعیین می‌شود که در آن انتهای فنردار پاندول در فاصله مشخصی از نقطه مرگ پایین به نمونه آزمایش ضربه می‌زند. عملکرد خوردگی تسریع‌شده از مقاومت الکتریکی پوشش آلی در طول زمان قرار گرفتن در معرض محلول قلیایی تعیین می‌شود.

• استاندارد «EN 846-14 بخش 14: تعیین مقاومت برشی اولیه بین قطعه پیش‌ساخته نعل درگاه کامپوزیتی و مصالح بنایی روی آن» روشی را برای تعیین مقاومت برشی اولیه درون صفحه‌ای اتصال باربر افقی بین قطعه پیش‌ساخته نعل درگاه کامپوزیتی و مصالح بنایی روی آن با استفاده از یک نمونه آزمایش برشی شرح می‌دهد. راهنمایی‌هایی در مورد آماده‌سازی نمونه‌ها، شرایط لازم قبل از آزمایش، دستگاه آزمایش، روش آزمایش، روش محاسبه و محتوای گزارش آزمایش ارائه شده است. این روش مطابق با روش شرح داده شده در استاندارد EN 1052-3 است.

در اصل، مقاومت برشی اولیه اتصال باربر افقی بین نعل درگاه کامپوزیت و قسمت پیش‌ساخته بنایی بالای آن، از مقاومت نمونه‌های کوچک آزمایش‌شده تا حد گسیختگی به دست می‌آید. نمونه‌ها تحت آزمایش برشی تحت بار چهار نقطه‌ای قرار می‌گیرند.

برای به دست آوردن نتایج معتبر، چهار حالت شکست مختلف در نظر گرفته شده است. شامل دو روش الف و ب. روش الف شامل آزمایش نمونه‌ها در پیش‌فشردگی‌های مختلف است و مقاومت برشی اولیه توسط یک منحنی رگرسیون خطی تا پیش‌تنیدگی صفر توصیف می‌شود. روش ب شامل آزمایش نمونه‌ها در پیش‌فشردگی صفر و تعیین مقاومت برشی اولیه مشخصه با ارزیابی ساده یا آماری نتایج است.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «روش‌های آزمایش EN 846 برای اجزای کمکی در مصالح ساختمانی» نیز وجود دارد.