یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 15812 پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی - تعیین قابلیت پل زدن در برابر ترک» دو روش برای تعیین خواص پل زدن در برابر ترک پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی را شرح می‌دهد: روش A و روش B. هر دو روش آزمایش به طور یکسان قابل اجرا هستند.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در استاندارد EN 15814 اعمال می‌شود. قابلیت پل زدن در برابر ترک به توانایی یک محصول برای پل زدن روی ترک تحت شرایط مشخص بدون آسیب اشاره دارد.
در اصل، پس از پوشش‌دهی زیرلایه، یک ترک مشخص در زیرلایه در نقطه ترک اسمی ایجاد می‌شود. پوشش قیری اعمال شده روی این ترک کشیده می‌شود. کشش مکانیکی به پوشش قیری اعمال می‌شود. عرض ترک به طور مداوم با سرعت مشخص شده افزایش می‌یابد. اندازه‌گیری زمانی تکمیل می‌شود که پوشش قیری آسیب ببیند یا به عرض ترک مورد نیاز برسد. عرض ترک مورد نیاز به مدت 24 ساعت ثابت نگه داشته می‌شود. در پایان این دوره، ارزیابی بصری انجام می‌شود. خواص پل زدن ترک در دمای خاصی تعیین می‌شود.
طبق این استاندارد، دو روش آزمون مختلف می‌تواند اعمال شود:
دستگاه آزمایش مورد استفاده در این آزمایش‌ها باید اطمینان حاصل کند که حرکت ترک در محدوده مشخص شده است و از لغزش ترک (حرکت افقی و عمودی) در حین اندازه‌گیری جلوگیری می‌شود. این دستگاه باید به وسیله‌ای مجهز باشد تا دمایی را که در آن خواص پل زدن ترک تعیین می‌شود (معمولاً ۴ درجه سانتیگراد) حفظ کند. تلرانس دمای آزمایش باید مثبت/منفی ۱ درجه سانتیگراد باشد.
آماده‌سازی نمونه باید مطابق دستورالعمل سازنده انجام شود. آماده‌سازی معمولاً در دمای اتاق انجام می‌شود. در هر آزمایش حداقل از دو نمونه آزمایشی استفاده می‌شود.
هنگام استفاده از روش A، قطعه آزمایشی یک دال بتنی مسلح به ابعاد 300 میلی‌متر در 200 میلی‌متر در 40 میلی‌متر است. دال‌های بتنی مطابق با استاندارد EN 1766 و با حداکثر اندازه سنگدانه 8 میلی‌متر تولید و انبار می‌شوند. سطح دال بتنی باید عاری از موادی باشد که می‌توانند بر چسبندگی تأثیر بگذارند. پس از عمل‌آوری مطابق با استاندارد EN 1766، دال‌های بتنی باید قبل از پوشش‌دهی، حداقل به مدت 7 روز در دمای معمولی 23 درجه سانتیگراد به اضافه/منفی 2 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 50 درصد به اضافه/منفی 5 درصد، مطابق با استاندارد ISO 554، نگهداری شوند.
دال‌های بتنی باید طبق دستورالعمل سازنده، با نواری به عرض ۱۵۰ میلی‌متر در تمام طول دال، پوشش داده شوند. یک نوار به عرض ۲۵ میلی‌متر در امتداد لبه‌های طولی سطح دال بدون پوشش باقی می‌ماند تا ترک‌ها در طول آزمایش‌های پل زدن ترک‌ها تشخیص داده شوند. قطعات آزمایشی در شرایط آب و هوایی مطابق با دستورالعمل سازنده (معمولاً ۲۳ درجه سانتیگراد +/- ۲ درجه سانتیگراد و ۵۰٪ +/- ۵٪ رطوبت نسبی) عمل‌آوری و نگهداری می‌شوند. ضخامت لایه مرطوب باید طوری تنظیم شود که پس از خشک شدن، با تلرانس ۱۰٪، به ضخامت لایه خشک مورد نظر دست یابد. ضخامت لایه خشک باید کمترین مقدار ممکن باشد، اما نه کمتر از ۳ میلی‌متر. برای دستیابی به ضخامت لایه خشک مشخص شده، لایه مرطوب باید با استفاده از یک قاب یا جیگ با ارتفاع مناسب تراز شود.
سپس نمونه‌های آزمایشی به مدت ۲۸ روز در شرایط آب و هوایی معمولی ۲۳ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰ درصد +/-۲ درصد قرار داده می‌شوند. سپس نمونه‌های آزمایشی قبل از آزمایش به مدت ۱۲ ساعت در دمای ۴ درجه سانتیگراد +/-۱ کلوین قرار داده می‌شوند.
پل گسیختگی در یک دستگاه کشش خمشی با کنترل حرکت یا تغییر شکل در دمای 4 درجه سانتیگراد به علاوه/منهای 1 درجه سانتیگراد، مطابق با آیین‌نامه بار مشخص شده در استاندارد EN 1062-7، آزمایش می‌شود. سپس آزمایش می‌تواند با سرعت 0,1 میلی‌متر در دقیقه، در صورت نیاز، آغاز شود تا زمانی که به عرض ترک مورد نیاز برسد. عرض ترک 2 میلی‌متری باید با استفاده از دستگاه‌های اندازه‌گیری یا حسگرهای نصب شده در دو طرف ورق بررسی شود.
هنگام استفاده از روش ب، قطعه آزمایشی یک دال بتنی به ابعاد ۱۵۰ میلی‌متر در ۱۵۰ میلی‌متر در ۴۰ میلی‌متر است. دال‌های بتنی مطابق با استاندارد EN 1766 با استفاده از بتن آزمایشی با خواص زیر تولید می‌شوند:
سطح دال‌های بتنی باید عاری از موادی باشد که می‌توانند بر چسبندگی تأثیر بگذارند. طبق استاندارد EN 1766، پس از انبار کردن، دال‌های بتنی باید حداقل به مدت هفت روز قبل از پوشش‌دهی، در دمای معمولی 23 درجه سانتیگراد (به علاوه/منفی 2 درجه سانتیگراد) و رطوبت نسبی 50٪ (به علاوه/منفی 2٪) نگهداری شوند.
صفحات بتنی در مساحتی به ابعاد ۱۲۰ میلی‌متر در ۱۲۰ میلی‌متر اجرا می‌شوند. ضخامت لایه مرطوب باید به گونه‌ای اجرا شود که پس از خشک شدن، ضخامت لایه خشک مورد نظر با تلرانس ۱۰ درصد حاصل شود. ضخامت لایه خشک باید حداقل ممکن، اما حداقل ۳ میلی‌متر باشد. برای دستیابی به ضخامت لایه خشک مشخص شده، لایه مرطوب باید با استفاده از یک قاب یا خط‌کش با ارتفاع مناسب تراز شود.
سپس نمونه‌های آزمایشی به مدت ۲۸ روز در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به علاوه/منفی ۲ درجه فارنهایت) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (به علاوه/منفی ۵ درصد) قرار داده می‌شوند. سپس نمونه‌های آزمایشی قبل از آزمایش به مدت ۱۲ ساعت در دمای ۴ درجه سانتیگراد (به علاوه/منفی ۱ درجه فارنهایت) قرار داده می‌شوند.
هر دو قطعه فولاد ضد زنگ از بتن جدا شده و تمیز می‌شوند و دوباره در لوله‌ها قرار می‌گیرند. آنها در خارج از دال، مثلاً با یک تکه لاستیک، محکم می‌شوند تا در جای خود ثابت بمانند.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN 15812 برای پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای ضد آب‌سازی - تعیین توانایی پل زدن در برابر ترک - ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
