پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15815 برای عایق‌بندی ضد آب - مقاومت در برابر فشار

پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15815 برای عایق‌بندی ضد آب - مقاومت در برابر فشار

یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 15815 پوشش‌های قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی - مقاومت در برابر فشار»، روشی را برای تعیین مقاومت در برابر فشار پوشش‌های قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای اهداف عایق‌بندی توصیف می‌کند.

پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15815 برای عایق‌بندی ضد آب - مقاومت در برابر فشار

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف مندرج در استاندارد EN 15814 اعمال می‌شود.

در اصل، پس از پوشش‌دهی و آماده‌سازی زیرلایه، نمونه آزمایش در یک دستگاه آزمایش قرار می‌گیرد. سپس یک بار ثابت به سطح زیرلایه پوشش‌دهی شده اعمال می‌شود تا زمانی که کاهش ضخامت پایدار شود.

تجهیزات مورد استفاده در آزمایش ها عبارتند از:

  • پایه تخت با قطر 10 میلی‌متر یا بزرگتر (دقت 10 میکرومتر) برای اندازه‌گیری ضخامت لایه‌ها قبل از بارگذاری.
  • وسیله‌ای برای آزمایش که قادر به اعمال فشار ثابت به سطح برای مدت زمان طولانی است.
  • اکستنسومتر یا کولیس (با دقت ۱۰ میکرومتر)، علامت‌های اندازه‌گیری، میکرومتر.
  • قاب فلزی یا پلاستیکی یا الگوی پیچ.
  • صفحات نگهدارنده یا بارگذاری بتنی با مساحت 20 سانتی‌متر در 20 سانتی‌متر یا بیشتر و ضخامت 4 سانتی‌متر یا بیشتر، حداقل 28 روز قدمت و حداقل کیفیت C 20/25 مطابق با استاندارد EN 206-1. سطوح بالا و پایین صفحات نگهدارنده یا بارگذاری باید صاف و موازی با یکدیگر باشند.

در این آزمایش‌ها از یک نمونه مربعی شکل با ابعاد تقریبی 20 سانتی‌متر در 20 سانتی‌متر استفاده می‌شود.

تکیه‌گاه‌ها و اجزای پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده پلیمری باید قبل از آماده‌سازی نمونه، حداقل به مدت ۲۴ ساعت مطابق با استاندارد ISO 554 در دمای معمولی ۲۳ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰٪ +/-۵٪ آماده شوند. پوشش ضخیم قیر اصلاح‌شده پلیمری باید در دمای اتاق مشخص‌شده توسط سازنده محصول تهیه شده و روی سطح زیرین تکیه‌گاه بتنی، همچنین در دمای اتاق، در مساحتی به ابعاد ۲۰ سانتی‌متر در ۲۰ سانتی‌متر اعمال شود. ضخامت لایه مرطوب باید به گونه‌ای باشد که ضخامت لایه خشک پس از خشک شدن با ضخامت مشخص‌شده توسط سازنده برای هر نوع استفاده (حداقل ۳ میلی‌متر یا ۴ میلی‌متر) با تلرانس ۱۰ درصد مطابقت داشته باشد. باید از یک قاب یا قالب شمشه با ارتفاع مناسب استفاده شود که لایه از روی آن تراشیده شود تا ضخامت مورد نیاز به دست آید. طبق استاندارد ISO 554، نمونه‌ها باید قبل از آزمایش به مدت ۲۸ روز در دمای معمولی ۲۳ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰٪ +/-۵٪ خشک شوند.

ضخامت لایه خشک نمونه آزمایشی با استفاده از کولیس اندازه‌گیری می‌شود که امکان اندازه‌گیری با دقت 0,1 میلی‌متر را فراهم می‌کند. دوازده اندازه‌گیری انجام می‌شود. بالاترین و پایین‌ترین مقادیر نادیده گرفته می‌شوند و مقدار میانگین از 10 مقدار باقی‌مانده محاسبه می‌شود.

نمونه‌های آزمایشی باید حداقل به مدت ۲۸ روز قبل از آزمایش در شرایط آب و هوایی معمولی ۲۳ درجه سانتیگراد (+/-۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (+/-۵ درصد) نگهداری شوند.

این آزمایش باید در دمای ۲۳ درجه به اضافه/منهای ۲ درجه انجام شود.

ضخامت لایه‌ها باید در شانزده نقطه اندازه‌گیری تعیین شود، که به طور مساوی در سطح نمونه توزیع شده باشند، اما حداقل ۲ سانتی‌متر از لبه‌های نمونه فاصله داشته باشند. سپس باید ضخامت متوسط ​​لایه خشک تعیین شود. در هر آزمایش حداقل سه نمونه باید آزمایش شوند. برای راحتی، می‌توان چندین نمونه را روی هم چید و همزمان آزمایش کرد. یک لایه جداکننده مناسب (مثلاً کاغذ روکش‌شده با سیلیکون) باید روی نمونه‌ها قرار گیرد تا از چسبیدن سطح پوشش به تکیه‌گاه نمونه یا صفحات بارگذاری جلوگیری شود. نمونه‌هایی که به طور همزمان آزمایش می‌شوند باید در یک وسیله آزمایش مناسب قرار گیرند تا از هرگونه جابجایی جانبی نمونه‌ها در طول آزمایش جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که نیرو به طور مساوی در کل سطح نمونه‌ها توزیع می‌شود. دو علامت اندازه‌گیری باید در هر چهار طرف تکیه‌گاه‌های نمونه و صفحات بارگذاری، به فاصله یک سوم طول از لبه‌ها، قرار داده شود تا میانگین تغییر ضخامت لایه هر نمونه در طول آزمایش تعیین شود.

پس از نصب نمونه‌ها در دستگاه آزمایش، فاصله بین علامت‌های اندازه‌گیری روی هر نمونه باید تا 10 میکرومتر اندازه‌گیری شود. سپس باید پیش‌باری به میزان 0,01 MN/m2 اعمال شود. فواصل بین علامت‌های اندازه‌گیری باید بلافاصله پس از آن دوباره اندازه‌گیری شوند. میانگین تغییر ضخامت برای هر نمونه باید از تفاوت بین اندازه‌گیری‌های جداگانه تعیین شود.

سپس بار اصلی مطابق با استاندارد EN 15814 اعمال می‌شود. ضخامت لایه هر نمونه باید روزانه اندازه‌گیری شود. آزمایش در صورتی موفقیت‌آمیز تلقی می‌شود که میانگین تغییر ضخامت هر نمونه پس از پنج روز کمتر از 50 درصد ضخامت لایه اولیه باشد و اگر تفاوت بین تغییرات در سه روز گذشته، به عنوان مثال، بین روزهای 2 و 5، از 3 درصد (تثبیت) تجاوز نکند. اگر تغییر در طول سه روز بیش از 3 درصد باشد، آزمایش می‌تواند حداکثر به مدت 40 روز یا تا زمانی که تغییر در طول سه روز حداقل 3 درصد باشد، تمدید شود و تغییر کلی بیش از 50 درصد نباشد. هر سه نمونه باید این الزامات را برآورده کنند.

میانگین انحراف ضخامت هر نمونه از ضخامت اولیه در هر اندازه‌گیری به صورت تغییر نسبی ضخامت لایه بیان می‌شود.

استاندارد EN 15815 به دلایل زیر مهم تلقی می‌شود:

  • تعریف عملکرد کششی: این استاندارد نحوه تعیین مقاومت کششی و ازدیاد طول پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده با پلیمر را شرح می‌دهد. این خواص برای پوشش مهم هستند تا در برابر تنش و حرکت بدون ترک خوردن یا لایه لایه شدن مقاومت کنند.
  • پشتیبانی از دوام سازه: ساختمان‌ها در معرض حرکت خاک، نوسانات دما و رطوبت زمین قرار دارند. این استاندارد تضمین می‌کند که پوشش‌های قیری انعطاف‌پذیری و چسبندگی خود را در طول زمان حفظ می‌کنند.
  • تضمین ثبات محصول: تولیدکنندگان از این استاندارد برای تولید پوشش‌هایی با رفتار مکانیکی ثابت پیروی می‌کنند و سیستم‌های ضد آب قابل اطمینان‌تری را فراهم می‌کنند.
  • کنترل کیفیت را تضمین می‌کند: متخصصان ساخت و ساز و آزمایشگاه‌ها از این استاندارد برای آزمایش و تأیید عملکرد پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده پلیمری قبل و در حین نصب استفاده می‌کنند.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN 15815 برای "پوشش‌های قیری ضخیم اصلاح‌شده با پلیمر برای ضد آب کردن - مقاومت در برابر فشار" به کسب‌وکارها ارائه می‌دهیم.

واتساپ