استاندارد "EN ISO 5173 آزمایش مخرب جوش‌ها در مواد فلزی - آزمایش‌های خمش" که ریشه در یک استاندارد اروپایی دارد و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، روش انجام آزمایش‌های خمش عرضی ریشه، سطح و کناری را بر روی نمونه‌های آزمایشی گرفته شده از جوش‌های لب به لب، جوش‌های لب به لب روکش‌دار (به جوش‌های موجود در ورق‌های روکش‌دار و جوش‌های روکش‌دار تقسیم می‌شود) و جوش‌های لب به لب روکش‌دار بدون روکش، به منظور آشکار کردن عیوب در سطح یا نزدیک سطح نمونه آزمایشی تحت کشش در طول آزمایش خمش یا برای ارزیابی شکل‌پذیری، شرح می‌دهد.
این استاندارد همچنین ابعاد نمونه آزمایشی را مشخص می‌کند. همچنین روش‌هایی را که باید به جای آزمایش‌های خمش عرضی با قالب برای اتصالات جوش داده شده استفاده شوند، زمانی که مواد پایه، مناطق تحت تأثیر حرارت یا فلز جوش در مقایسه با خم شدن، تفاوت‌های قابل توجهی در خواص فیزیکی و مکانیکی دارند، مشخص می‌کند. این استاندارد در مورد مواد فلزی در تمام اشکال محصول با اتصالات جوش داده شده ساخته شده توسط هر فرآیند جوشکاری اعمال می‌شود.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
در اصل، هنگام انجام آزمایش، یک نمونه آزمایش عرضی یا طولی از یک اتصال جوش داده شده گرفته شده و با خم کردن آن، بدون معکوس کردن جهت خمش، تحت تغییر شکل پلاستیک قرار می‌گیرد، به طوری که یکی از سطوح یا بخش‌های اتصال جوش داده شده تحت کشش قرار گیرد. دمایی که در آن آزمایش‌ها انجام می‌شود باید ثبت شود. سرعت آزمایش باید ثابت باشد و در صورت مشخص بودن، باید ثبت شود. آزمایش باید مطابق با یکی از روش‌های شرح داده شده در این استاندارد انجام شود.
روش‌های آزمایش شرح داده شده در استاندارد EN ISO 5173 برای ارزیابی شکل‌پذیری و استحکام جوش‌ها، به ویژه توانایی ماده جوش داده شده در تحمل تغییر شکل پلاستیک بدون ترک خوردگی، استفاده می‌شوند. روش‌های اصلی آزمایش خمش عبارتند از:
این روش‌های آزمایش در موقعیت‌های مختلفی برای ارزیابی یکپارچگی مکانیکی و استحکام اتصالات جوش داده شده در مواد فلزی استفاده می‌شوند.
نمونه‌های آزمایش باید طوری آماده شوند که فرآیند آماده‌سازی، ماده پایه یا فلز جوش را تحت تأثیر قرار ندهد. اندازه و آماده‌سازی نمونه‌ها به ضخامت ماده و نوع آزمایش خمش بستگی دارد. نمونه‌ها معمولاً مستطیل شکل هستند و از یک اتصال جوش داده شده، ماشینکاری می‌شوند.
هنگام انجام آزمایش، نمونه روی دو تکیه‌گاه قرار داده شده و روی یک قالب (مندرل) با قطر مشخص خم می‌شود. بسته به روش، خمش می‌تواند با استفاده از دستگاه تست خمش هدایت‌شده یا غلتک‌ها انجام شود. زاویه خمش و قطر قالب بر اساس نوع و ضخامت ماده انتخاب می‌شوند.
پس از خم شدن، نمونه آزمایش از نظر ترک‌های سطحی یا سایر ناپیوستگی‌ها بررسی می‌شود. معیارهای پذیرش بر اساس حداکثر اندازه مجاز ترک یا وجود هرگونه نقص آشکار است. ترک‌های ناشی از اثرات لبه یا نقص‌های از پیش موجود (که مربوط به جوشکاری نیستند) در صورت شناسایی واضح، می‌توانند نادیده گرفته شوند.
به طور خلاصه، هدف از این استاندارد اطمینان از این است که اتصالات جوش داده شده دارای شکل پذیری کافی و عاری از عیوب داخلی یا سطحی قابل توجه هستند. این استاندارد معمولاً در آزمایش صلاحیت جوش و کنترل کیفیت محصولات جوش داده شده استفاده می شود.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN ISO 5173 "آزمایش مخرب جوش در مواد فلزی - آزمایش‌های خمش" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
