محصولات عایق حرارتی EN 14707 برای تجهیزات ساختمانی و کارخانه‌های صنعتی - تعیین حداکثر دمای سرویس برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته

محصولات عایق حرارتی EN 14707 برای تجهیزات ساختمانی و کارخانه‌های صنعتی - تعیین حداکثر دمای سرویس برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته

استاندارد اروپایی «EN 14707 محصولات عایق حرارتی برای تجهیزات ساختمانی و کارخانه‌های صنعتی - تعیین حداکثر دمای کارکرد برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته» تجهیزات و رویه‌های تعیین حداکثر دمای کارکرد برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته را تعریف می‌کند. این استاندارد همچنین می‌تواند برای محصولات عایق حرارتی اعمال شود.

محصولات عایق حرارتی EN 14707 برای تجهیزات ساختمانی و کارخانه‌های صنعتی - تعیین حداکثر دمای سرویس برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته

برای اهداف این استاندارد، حداکثر دمای سرویس به بالاترین دمایی اشاره دارد که در آن محصول عایق، هنگام نصب در ضخامت توصیه شده برای یک کاربرد خاص، همچنان در محدوده عملکرد مشخص شده خود عمل می‌کند. عملکرد مورد نیاز ممکن است در زمینه‌های پایداری ابعادی، خواص حرارتی و خواص مکانیکی و مقاومت در برابر ایجاد خطراتی مانند تغییرات ظاهری و خودگرمایی داخلی باشد. در روش آزمایش حاضر که به عنوان مرجع استفاده می‌شود، نمونه آزمایش در معرض اختلاف دمایی از دمای محیط تا حداکثر دمای سرویس قرار می‌گیرد. این ممکن است شرایط واقعی کاربرد را منعکس نکند، زمانی که محصولات در معرض دماهای مختلف در دو سطح اصلی قرار می‌گیرند، به عنوان مثال در سیستم‌های چند لایه یا در محصولاتی با سطوحی که سطح آنها ممکن است حداکثر دمای سرویس را محدود کند.

در اصل، ضخامت و طول پس از عملیات حرارتی یک طرفه برای مدت زمان مشخص در حداکثر دمای کاری حاصل شده با استفاده از نرخ افزایش دمای مشخص، اندازه‌گیری می‌شوند. ضخامت نمونه آزمایشی در حین عملیات حرارتی و طول آن تنها پس از سرد شدن تا دمای محیط اندازه‌گیری می‌شود. این روش می‌تواند یک فرآیند تکراری باشد. الزامات اضافی برای ارزیابی حداکثر دمای کارکرد مواد خاص در پیوست‌های الزامی این استاندارد یا استاندارد محصول مربوطه یا هر مشخصات فنی دیگر شرح داده شده است.

چیدمان کلی دستگاه در شکل ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است و اساساً شامل موارد زیر است:

  • لوله گرم: لوله‌ای با توزیع دمای یکنواخت در ناحیه اندازه‌گیری روی سطح داغ و شار حرارتی عمود بر سطح لوله در داخل ناحیه اندازه‌گیری (دو لوله با قطرهای مطابق با الزامات این استاندارد مورد نیاز است). لوله داغ باید در دمای محیط، در محدوده اندازه‌گیری با خطای مثبت/منفی ۱ میلی‌متر، خطی باشد. لوله گرم باید در ۶۰ درصد مرکزی کل طول لوله، تا مثبت/منفی ۲ درصد دمای از پیش تعیین‌شده، مثبت/منفی ۱۰ درجه، هر کدام که کمتر باشد، قابل کنترل باشد. لوله گرم باید بتواند با دمای ۵۰ درجه در ساعت یا ۳۰۰ درجه در ساعت گرم شود.
  • عایق نوک: فاصله بین عایق نوک و قسمت محافظ نمونه آزمایش باید تا حد امکان کوچک باشد (مثلاً بیش از 3 میلی‌متر نباشد) تا نمونه آزمایش بتواند در طول آزمایش آزادانه حرکت کند.
  • حسگرهای دما (مثلاً ترموکوپل‌ها): حسگرهای دما که در شیارهایی روی لوله داغ قرار می‌گیرند و می‌توانند دمای سطح داغ لوله آزمایش را بر حسب سانتیگراد با دقت مثبت/منفی ۱ درصد اما نه کمتر از مثبت/منفی ۱ درجه ثبت کنند.
  • فویل فلزی انعطاف‌پذیر: ۳ قطعه (مثلاً برنجی) که می‌توانند فشار یکنواخت ۵۰۰ پاسکال را به سطح بالایی نمونه آزمایشی با طول آزمایش ۵۰۰ میلی‌متر به اضافه/منهای ۵ میلی‌متر و دو محافظ انتهایی با طول ۲۵۰ میلی‌متر به اضافه/منهای ۵ میلی‌متر اعمال کنند. فشار باید با استفاده از مساحت زیر محاسبه شود، یعنی طول آزمایش ۵۰۰ میلی‌متر ضربدر قطر لوله داغ.
  • دستگاه الکترومکانیکی: وسیله ای برای اندازه گیری ضخامت نمونه آزمایشی با دقت 0,1 میلی متر، مثلاً در حین آزمایش. هنگام تعیین ضخامت نمونه آزمایش، حرکت حرارتی دستگاه (مثلاً میله کوارتز) تا حداکثر دمای کارکرد آن باید در نظر گرفته شود.

ابعاد نمونه‌های آزمایشی باید به شرح زیر باشد:

  • نمونه آزمایشی، به طول ۱۰۰۰ میلی‌متر بعلاوه/منهای ۱۰ میلی‌متر، با زاویه قائمه نسبت به طول آن بریده می‌شود تا دو محافظ انتهایی، هر کدام به طول ۲۵۰ میلی‌متر بعلاوه/منهای ۵ میلی‌متر، و طول آزمایشی ۵۰۰ میلی‌متر بعلاوه/منهای ۵ میلی‌متر ایجاد شود.
  • ضخامت باید ۱۰۰ میلی‌متر یا بزرگترین ضخامت موجود زیر ۱۰۰ میلی‌متر باشد.
  • قطر داخلی: دو اندازه از ۲۲ میلی‌متر تا ۲۲۰ میلی‌متر مورد آزمایش قرار گرفته است.

ابعاد باید مطابق با استاندارد محصول مربوطه یا پیوست این استاندارد باشد. در صورت عدم وجود استاندارد محصول یا سایر مشخصات فنی، ابعاد می‌توانند آزادانه بین طرفین توافق شوند. آزمایش می‌تواند روی سیستم‌های چندلایه انجام شود تا شرایط موجود در عمل شبیه‌سازی شود. اگر عایق لوله از یک محصول تخت همگن و ایزوتروپیک بریده شود، حداکثر دمای سرویس را می‌توان از آزمایش روی محصول تخت با خواص مشابه مطابق با استاندارد EN 14706 بدست آورد.

تعداد نمونه‌های آزمایش باید مطابق با استاندارد محصول مربوطه باشد. اگر عددی مشخص نشده باشد، برای هر اندازه باید حداقل از یک نمونه آزمایشی استفاده شود. در صورت عدم وجود استاندارد محصول یا سایر مشخصات فنی، تعداد نمونه‌های آزمایشی می‌تواند آزادانه بین طرفین توافق شود.

نمونه‌های آزمایشی باید حداقل به مدت ۶ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۵ درجه) نگهداری شوند. در صورت عدم توافق، باید در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (به اضافه/منفی ۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (به اضافه/منفی ۵ درصد) برای مدت زمان مشخص شده در استاندارد محصول مربوطه یا حداقل به مدت ۲۴ ساعت نگهداری شود.

دمای اولیه نمونه آزمایشی و لوله داغ باید ۲۳ درجه سانتیگراد به اضافه/منهای ۵ درجه سانتیگراد باشد.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «EN 14707 محصولات عایق حرارتی برای تجهیزات ساختمانی و تأسیسات صنعتی - تعیین حداکثر دمای کارکرد برای عایق لوله‌های پیش‌ساخته» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ