استاندارد اروپایی «EN 15820 پوشش‌های قیری ضخیم اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی - تعیین میزان آب‌بندی» روشی را برای تعیین میزان آب‌بندی (یعنی مقاومت در برابر فشار هیدرولیک) پوشش‌های قیری ضخیم اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی توصیف می‌کند.
پوشش‌های قیری اصلاح‌شده با پلیمر، مواد ضد آب با کارایی بالا هستند که با ترکیب قیر با پلیمرها برای افزایش دوام، انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر آب و تأثیرات محیطی تولید می‌شوند. کاربردهای اصلی این پوشش‌ها عبارتند از:
معمولاً در لایه‌های ضخیم برای محافظت از اجزای ساختمان در برابر رطوبت و نفوذ آب اعمال می‌شود.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در استاندارد EN 15814 اعمال می‌شود. علاوه بر این، برای ضد آب کردن، یک پوشش را می‌توان ضد آب در نظر گرفت اگر هیچ گونه نشت آبی در سمت غیر در معرض نمونه مشاهده نشود.
روش شرح داده شده در این استاندارد، روش آزمایش برای پوشش‌های قیر اصلاح‌شده با پلیمر است که برای استفاده در کاربردهای فشار (مثلاً آب تحت فشار در خاک) در نظر گرفته شده‌اند. در اصل، یک نمونه آزمایشی حداقل به مدت 24 ساعت در یک دیسک حاوی چهار شیار با شکل و ابعاد مشخص، تحت فشار آب مشخص قرار می‌گیرد. نمونه آزمایشی برای حفظ مقاومت در برابر آب مشاهده می‌شود.
در آزمایش‌ها، از یک نمونه آزمایشی دایره‌ای با قطری برابر با قطر امتداد صفحه سه‌ضلعی (تقریباً ۱۳۰ میلی‌متر) استفاده می‌شود.
غشاها از پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده با پلیمر مطابق با کلاس‌های تعریف‌شده در جدول ارائه‌شده در استاندارد EN 15814 به دست می‌آیند. در صورت استفاده از آرماتور، لایه اول روی یک لایه جداکننده تقریباً نصف ضخامت لایه قیر قرار می‌گیرد. سپس آرماتور قرار داده می‌شود و در نهایت، لایه دوم قیر اعمال می‌شود. لایه مرطوب باید به اندازه کافی ضخیم باشد تا پس از خشک شدن به ضخامت لایه خشک مشخص‌شده برسد. برای دستیابی به ضخامت لایه خشک مشخص‌شده، لایه مرطوب باید با استفاده از یک قاب یا خط‌کش با ارتفاع مناسب تراز شود.
نمونه‌های آزمایشی باید حداقل به مدت ۲۸ روز در شرایط آب و هوایی معمولی ۲۳ درجه سانتیگراد +/-۲ درجه سانتیگراد و ۵۰ درصد +/-۵ درصد رطوبت نسبی، مطابق با استاندارد ISO 554، نگهداری شوند. ضخامت لایه خشک با استفاده از کولیس‌هایی که امکان اندازه‌گیری تا ۰.۱ میلی‌متر را فراهم می‌کنند، اندازه‌گیری می‌شود. دوازده اندازه‌گیری انجام می‌شود. بالاترین و پایین‌ترین مقادیر باید نادیده گرفته شوند و مقدار میانگین باید از ۱۰ مقدار باقی‌مانده محاسبه شود.
آزمایش در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (مثبت/منفی ۲ درجه سانتیگراد) انجام می‌شود. فشار آزمایش در مشخصات محصول ذکر شده است. لازم است از ضد آب بودن لبه‌ها اطمینان حاصل شود.
دستگاه با آب پر می‌شود تا سرریز شود. نمونه آزمایش در دستگاه با سر رو به پایین قرار می‌گیرد و با صفحه شیاردار مشخص شده پوشانده می‌شود. درپوش دوباره قرار می‌گیرد و به تدریج سفت می‌شود تا نمونه محکم در جای خود قرار گیرد. فشار به تدریج تا فشار آزمایش مشخص شده اعمال می‌شود. پس از رسیدن به فشار آزمایش، فشار برای مدت زمان مشخصی برای محصول، اما نه کمتر از 24 ساعت، حفظ می‌شود. پس از دوره آزمایش، نمونه آزمایش از نظر آب‌بندی (افت ناگهانی فشار یا وجود آب روی سطح در معرض نمونه آزمایش) بررسی می‌شود.
آزمایش ضد آب بودن در صورتی موفقیت‌آمیز تلقی می‌شود که سطوح جانبی تمام نمونه‌های آزمایشی که در معرض فشار آزمایش قرار گرفته‌اند، پس از زمان مشخص شده آزمایش، خاصیت ضد آب بودن خود را حفظ کنند.
استاندارد EN 15820 به دلایل زیادی مهم تلقی می‌شود. دلایل اصلی وجود این استاندارد عبارتند از:
در نتیجه، استاندارد EN 15820 مهم تلقی می‌شود زیرا اثربخشی پوشش‌های ضد آب را تأیید می‌کند، ایمنی و دوام ساختمان‌ها را تضمین می‌کند، دسترسی به بازار را فراهم می‌کند و از تضمین کیفیت ساخت و ساز پشتیبانی می‌کند.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد EN 15820 برای پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای عایق‌بندی رطوبتی ارائه می‌دهیم - تعیین عایق‌بندی رطوبتی.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
