
در استاندارد اروپایی «EN 1925 روشهای آزمون سنگ طبیعی - تعیین ضریب جذب آب با استفاده از خاصیت مویینگی»، روشی برای تعیین ضریب جذب آب سنگ طبیعی با استفاده از خاصیت مویینگی شرح داده شده است. این روش برای سنگهایی با تخلخل باز کمتر از ۱ درصد، زمانی که طبق استاندارد «روشهای آزمایش سنگ طبیعی EN 1936 - تعیین چگالی واقعی و چگالی ظاهری و تخلخل کل و باز» تعیین میشوند، مناسب نیست.

هنگام انجام این آزمایش، اساساً، پس از خشک شدن تا رسیدن به جرم ثابت، نمونه در آب با عمق ۳ میلیمتر به اضافه/منهای ۱ میلیمتر از یک طرف (هرگز از طرف فرآوری شده) غوطهور میشود و افزایش جرم به عنوان تابعی از زمان اندازهگیری میشود.
تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:
در حین آمادهسازی نمونهها، نمونهبرداری مسئولیتی بر عهده آزمایشگاه آزمایش نیست، مگر اینکه بهطور خاص درخواست شده باشد. حداقل شش نمونه باید از یک قطعه همگن انتخاب شده و در هر جهت از تراز آب با توجه به موقعیت هر صفحه ایزوتروپیک (مثلاً صفحات لایهبندی، برگوارگی) آزمایش شوند. این صفحات باید حداقل با دو خط موازی روی تمام نمونهها مشخص شوند.
نمونهها باید به صورت ناهموار برش داده شده باشند یا یک یا دو سطح صیقلی یا زبر داشته باشند. این سطوح باید به صورت عمودی قرار گیرند (سطح ماشینکاری شده هرگز نباید یک سطح غوطهور باشد).
نمونههای آزمایشی باید مکعبهایی با اضلاع ۷۰ میلیمتر بعلاوه/منهای ۵ میلیمتر یا ۵۰ میلیمتر بعلاوه/منهای ۵ میلیمتر یا استوانههای دایرهای قائمالزاویه با قطر و ارتفاع ۷۰ میلیمتر بعلاوه/منهای ۵ میلیمتر یا ۵۰ میلیمتر بعلاوه/منهای ۵ میلیمتر باشند.
نمونههای آزمایش باید در یک آون دارای تهویه با دمای 70 درجه سانتیگراد (به اضافه/منهای 5 درجه) تا رسیدن به جرم ثابت خشک شوند. جرم ثابت زمانی حاصل میشود که اختلاف بین دو توزین متوالی که در فواصل ۲۴ ساعت به اضافه/منهای ۲ ساعت انجام میشود، بیش از ۰.۱ درصد جرم نمونه نباشد. نمونهها باید تا رسیدن به دمای اتاق (24 درجه سانتیگراد مثبت/منفی 2 درجه سانتیگراد) در دسیکاتور نگهداری شوند.
پس از خشک شدن، نمونهها با دقت 0,01 گرم وزن میشوند و مساحت پایهای که باید غوطهور شود با اندازهگیری دو محیط با دقت 0,1 میلیمتر محاسبه میشود. این مساحت بر حسب متر مربع بیان میشود. نمونهها در مخزن روی تکیهگاههای نازکی قرار میگیرند که به گونهای تعبیه شدهاند که فقط تا حدی روی پایههای خود قرار گیرند. لازم است اطمینان حاصل شود که موقعیت صفحات ناهمسانگردی نسبت به آب در حال افزایش، الزامات را برآورده میکند. پایه در آب تا عمق ۳ میلیمتر به اضافه/منهای ۱ میلیمتر غوطهور میشود. دستگاه تایمر شروع به کار میکند. سطح آب در طول آزمایش با اضافه کردن آب در صورت لزوم ثابت نگه داشته میشود و ظرف برای جلوگیری از تبخیر نمونههای مرطوب بسته میشود. در ابتدا با فواصل بسیار کوتاه، سپس در فواصل زمانی طولانیتر، هر نمونه به نوبت برداشته میشود، قسمت غوطهور شده به آرامی با یک پارچه مرطوب خشک میشود تا تمام قطرات آب از آن خارج شود و بلافاصله با دقت 3 گرم وزن میشود، سپس به ظرف برگردانده میشود. زمان سپری شده از شروع آزمایش تا هر بار وزن کردن، یادداشت میشود.
انتخاب زمان بستگی به نوع سنگ دارد. برای یک سنگ بسیار جاذب، زمانهای مناسب عبارتند از: ۱، ۳، ۵، ۱۰، ۱۵، ۳۰، ۶۰، ۴۸۰ و ۱۴۴۰ دقیقه. زمانهای مناسب برای سنگ با جذب کم عبارتند از: ۳۰، ۶۰، ۱۸۰، ۴۸۰، ۱۴۴۰، ۲۸۸۰ و ۴۳۲۰ دقیقه. این زمانها با دقت ۵ درصد اندازهگیری شدهاند. حداقل 1 اندازه گیری لازم است. پایان آزمایش زمانی فرا میرسد که اختلاف بین دو توزین متوالی بیش از ۱ درصد جرم آب جذب شده توسط نمونه نباشد.
جرم آب جذب شده، بر حسب گرم، به صورت تابعی از جذر زمان بیان شده بر حسب ثانیه، تقسیم بر مساحت کف نمونه غوطهور، بر حسب متر مربع، رسم میشود.
سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در سراسر جهان را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخشهای مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «روشهای آزمایش سنگ طبیعی EN 1925 - تعیین ضریب جذب آب با استفاده از خاصیت مویینگی» نیز وجود دارد.
