پوششهای کف لمینت ISO 24338 - تعیین مقاومت سایشی
استاندارد سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO)، با عنوان "ISO 24338 پوششهای کف لمینت - تعیین مقاومت سایشی"، روش A و روش B را برای اندازهگیری مقاومت سایشی عناصر کفپوش لمینت شرح میدهد. این روشهای آزمایش، مقاومت سایشی لایه سطحی را اندازهگیری میکنند.

طبق روش الف، سایش با چرخاندن یک نمونه آزمایشی در تماس با یک جفت چرخ استوانهای بارگذاری شده که با کاغذ ساینده مشخص پوشانده شده است، تعیین میشود. طبق روش ب، مقاومت در برابر سایش با سایش سطح قطعات آزمایشی با یک ساینده مشخص که توسط دو چرخ بارگذاری شده اعمال میشود، ارزیابی میشود. هر دو روش تعداد چرخشهای نمونه آزمایشی مورد نیاز برای ایجاد درجه مشخصی از سایش را اندازهگیری میکنند. دقت این روشها ناشناخته است. هنگامی که دادههای بین آزمایشگاهی در دسترس قرار گیرند، بیانیهای از دقت به استاندارد اضافه خواهد شد.
تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایشها عبارتند از:
- دستگاه آزمایش (برای روش A و روش B)
- نگهدارنده نمونه آزمایش (برای روش الف و روش ب): نگهدارنده دیسکی شکل با قطر تقریبی ۱۰۵ میلیمتر در صفحه افقی با انحراف مجاز بعلاوه/منهای ۲ میلیمتر بر متر با فرکانس ۶۰ بعلاوه/منهای ۲ دور در دقیقه میچرخد و نمونه آزمایش را میتوان با پیچ گیره محکم کرد.
- مجموعه نگهدارنده و بلند کننده (برای روش الف و روش ب): مجموعه نگهدارنده و بلند کننده چرخهای ساینده به گونهای طراحی شده است که نیرویی معادل ۵.۴ نیوتن به اضافه/منهای ۰.۲ نیوتن (روش الف) یا ۱۰ نیوتن به اضافه/منهای ۰.۲ نیوتن (روش ب) را بر روی نمونه آزمایشی برای هر چرخ اعمال کند. برای روش ب، یک وزنه تعادل ۱۵۰ نیوتن به اضافه/منهای ۳ گرم برای متعادل کردن جرم چرخ ساینده چرمی مورد نیاز است. برای این منظور میتوان از یک جفت چرخ ساینده چرمی دوم استفاده کرد. کالیبراسیون و نگهداری بازوهای ساینده Taber باید مطابق با پیوست الف انجام شود.
- چرخهای ساینده با روکش لاستیکی (برای روش الف): دو چرخ استوانهای با روکش لاستیکی، با عرض 12,7 میلیمتر ± 0,1 میلیمتر و قطر 50 میلیمتر، که آزادانه حول یک محور میچرخند. سطح منحنی چرخها، تا عمق 6 میلیمتر، باید از لاستیکی با سختی 65 ± 3 IRHD (مطابق با ISO 48) یا 65 ± 3 Shore A (مطابق با ISO 7267-2) ساخته شود. اندازهگیریها و شرح یک دستگاه اندازهگیری مناسب در پیوست ب نشان داده شده است. سطوح داخلی چرخها باید 52,5 میلیمتر ± 0,2 میلیمتر از خط مرکزی سر ساینده و به طور مساوی 26,25 میلیمتر ± 0,10 میلیمتر فاصله داشته باشند و محور چرخها باید 19,05 میلیمتر ± 0,3 میلیمتر از محور عمودی نگهدارنده نمونه آزمایش باشد. اطمینان از وضعیت خوب چرخهای ساینده بسیار مهم است، زیرا تغییرات در صافی، سختی، نرمی، گردی و عرض میتواند به طور قابل توجهی بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارد. رعایت ابعاد و تلرانسهای موجود در این استاندارد بسیار مهم است، زیرا انحرافات میتواند منجر به خطاهایی بیش از ۱۰۰ درصد شود.
- نوارهای سنباده (برای روش الف): باید از نوارهای سنباده با عرض ۱۲.۷ میلیمتر به اضافه/منهای ۰.۱ میلیمتر در جهت ماشین و طول تقریبی ۱۶۰ میلیمتر استفاده شود. این نوارها باید شرایط زیر را داشته باشند: وزن بین ۷۰ گرم بر متر مربع و ۱۰۰ گرم بر متر مربع، اندازه ذراتی که از الک ۱۰۰ میکرومتری عبور کرده و روی الک ۶۳ میکرومتری باقی میمانند، اکسید آلومینیوم ۱۸۰ گریت با پوشش باز، چسبی، پشت چسبدار.
- صفحات کالیبراسیون (برای روش الف): باید از صفحه روی نورد شده با ضخامت 0,8 میلیمتر بعلاوه/منهای 0,1 میلیمتر و سختی برینل 48 بعلاوه/2 استفاده شود (مطابق با استاندارد ISO 6506-1، قطر گلوله 5 میلیمتر و بار 360 نیوتن). برای اهداف تأیید نوع یا تأیید، از صفحه روی نباید بیش از 10 کالیبراسیون در هر طرف استفاده شود.
- مجموعه مکش (برای روش الف): دو نازل مکش باید طوری قرار داده شوند که ناحیه ساییده شده نمونه آزمایش را بپوشانند. یک نازل باید بین چرخها و دیگری مستقیماً روبروی آنها قرار گیرد. مراکز نازل باید ۷۷ میلیمتر از هم فاصله داشته باشند و ۲ میلیمتر به اضافه/منهای ۰.۵ میلیمتر از سطح نمونه آزمایش فاصله داشته باشند. با بسته بودن نازلها، باید خلأ ۱.۵ تا ۱.۶ کیلوپاسکال ایجاد شود.
- شمارنده دور (برای روش الف و روش ب): از یک شمارنده دور برای ثبت تعداد دورهای نگهدارنده نمونه استفاده میشود.
- تغذیه کننده دانه و لوازم جانبی (فقط برای روش ب)
- به طور کلی: یک دستگاه تغذیه ماسه باید حداقل ظرفیت ذخیرهسازی تقریباً ۲۰۰ گرم ماسه را داشته باشد و قسمت بالا و پایین دستگاه تغذیه باید قابل باز شدن باشد. دهانه پایینی باید ۱۰ میلیمتر به اضافه یا منهای ۱ میلیمتر بالای سطح قطعه آزمایشی قرار گیرد، ۱۶ میلیمتر به اضافه یا منهای ۱ میلیمتر طول و ۳.۱۸ میلیمتر به اضافه یا منهای ۰.۳۸ میلیمتر عرض داشته باشد. طول دهانه پایینی باید به صورت شعاعی نسبت به نگهدارنده نمونه آزمایشی باشد. وسیلهای در دستگاه تغذیه ماسه باید جریان ثابت را تضمین کند. دستگاه تغذیه همچنین باید به وسیلهای مجهز باشد که در صورت لزوم امکان توقف فوری تغذیه را فراهم کند.
- دستگاه جاروبرقی: پس از عبور ذرات ساینده از زیر چرخ (در جهت چرخش)، یک نازل مکش که در فاصله ۳ میلیمتر به علاوه/منهای ۲ میلیمتر بالای ریل مورد نظر برای سایش قرار دارد، باید در صفحه عمودی محوری چرخ چپ قرار گیرد. قدرت جاروبرقی باید به حدی تنظیم شود که تمام گرد و غبار و زبالهها را از بین ببرد.
- مواد ساینده: باید از دانههای ساینده (اکسید آلومینیوم کوره قوس الکتریکی بر پایه بوکسیت) با ترکیب شیمیایی مطابق جدول استفاده شود. وزن مخصوص ماده معدنی ساینده ۳.۹۶ گرم بر سانتیمتر مکعب و سختی نوپ ۲۱ کیلونیوتن بر میلیمتر مربع است. شکل دانه متوسط این ماده معدنی دارای چگالی حجمی بین ۱.۵۱ گرم بر سانتیمتر مکعب و ۱.۶۲ گرم بر سانتیمتر مکعب طبق استاندارد FEPA 44-D است. توزیع اندازه ذرات بین ۴۵ میکرومتر و ۷۵ میکرومتر متغیر است و نسبت کمتری از ذرات ریز طبق استاندارد FEPA 42-D طبق جدول تعیین میشود. ماده ساینده باید در جای خشک نگهداری شود و فقط یک بار استفاده شود. قبل از استفاده نباید الک شود.
- چرخهای سنگزنی چرمی: دو چرخ استوانهای، با قطر اسمی ۴۴.۴ میلیمتر و عرض ۱۲.۷ میلیمتر، که آزادانه حول محورهای خود میچرخند. چرخها به یک نوار چرمی با عرض ۱۲.۷ میلیمتر به اضافه یا منهای ۰.۱ میلیمتر و حداقل ضخامت ۱.۵ میلیمتر مجهز شدهاند. قطر کل چرخهای راهراه چرمی نباید از ۵۲ میلیمتر بیشتر و از ۴۶ میلیمتر کمتر باشد. سختی نوارهای چرمی باید برای این منظور مناسب باشد. این سختی با استفاده از یک سختیسنج Shore نوع A مطابق با ISO 868 با انحراف زیر اندازهگیری میشود: سختی Shore-A در چهار نقطه در مرکز آج چرخهای ساینده اندازهگیری میشود. سختی چرم در صورتی مناسب است که همه نتایج در محدوده A/1:85 تا A/1:95 باشند. فاصله بین سطوح داخلی چرخها باید ۵۲.۵ میلیمتر به اضافه یا منهای ۰.۲ میلیمتر باشد و محور مشترک آنها باید در فاصله اسمی ۱۹.۰۵ میلیمتر به اضافه یا منهای ۰.۳ میلیمتر از محور نگهدارنده نمونه تنظیم شود. محور چرخش قطعه آزمایشی باید از دو چرخ به یک فاصله باشد. قبل از آزمایش، چرخهای ساینده جدید باید از قبل آماده شوند: چرخهای جدید طبق روشی که در اینجا توضیح داده شده است، تحت آزمایش اولیه ۲۰۰۰ چرخه قرار میگیرند.
- کرونومتر: کرونومتر با دقت مثبت/منفی ۰.۱ ثانیه.
- ظرف جمعآوری دانهبندی: ظرفی با جرم مشخص برای جمعآوری دانهبندی هنگام کالیبره کردن دستگاه دانهبندی.
- صفحات کالیبراسیون: صفحات کالیبراسیون ساخته شده از اکریلیکهای ریختهگری سلولی با سختی راکول M 94 مطابق با استاندارد ASTM D785.
- الگوی شفاف برای ارزیابی سایش ناحیه ساییده شده: برای مشاهده بصری سایش باید از یک الگوی شفاف استفاده شود.
- مواد یا تجهیزات اضافی (روش الف و روش ب)
- تجهیزات توزین: برای تعیین میزان اتلاف جرم صفحه روی توسط کاغذ سنباده یا کالیبراسیون جریان دانهبندی مواد ساینده، به تجهیزات توزین با دقت مثبت/منفی ۱ میلیگرم نیاز است.
- اتاق تهویه مطبوع: اتاق تهویه مطبوع باید بتواند دمای استاندارد ۲۳ درجه سانتیگراد (مثبت/منفی ۲ درجه) و رطوبت نسبی ۵۰ درصد (مثبت/منفی ۵ درصد) را حفظ کند.
هر روش به سه عنصر کفپوش لمینت که به صورت تصادفی انتخاب شدهاند نیاز دارد. از هر عنصر یک نمونه آزمایشی تقریباً ۱۰۰ میلیمتر در ۱۰۰ میلیمتر گرفته میشود:
- نمونهای که در فاصله 10 میلیمتری از لبه کوتاه سمت چپ المان اول قرار دارد
- نمونهای که در وسط عنصر دوم قرار دارد
- نمونهای که در فاصله 10 میلیمتری از لبه کوتاه سمت راست المان سوم قرار دارد
از لبههای ماشینکاری شده و سطوح ماشینکاری شده روی نمونهها باید اجتناب شود. اگر ضخامت نمونه از 8 میلیمتر بیشتر باشد، نمونهها باید تا عمق 7,5 میلیمتر به علاوه/منهای 0,5 میلیمتر از پشت فرزکاری شوند تا بارگذاری افقی روی بازوهای ساینده تضمین شود. اطمینان از صاف و موازی بودن مناسب نمونهها پس از فرزکاری ضروری است.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 24338 کفپوشهای لمینت - تعیین مقاومت در برابر سایش ارائه میدهیم.