در استاندارد "ISO 717-1 آکوستیک - رتبه‌بندی عایق صدا در ساختمان‌ها و عناصر ساختمانی - بخش 1: عایق صدا در هوا" که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است،
کمیت‌های تک‌عددی در این استاندارد برای ارزیابی عایق‌بندی صوتی هوابرد و ساده‌سازی تدوین الزامات آکوستیک در آیین‌نامه‌های ساختمانی طراحی شده‌اند. یک ارزیابی تک‌رقمی اضافی در گام‌های 0,1 دسی‌بل برای بیان عدم قطعیت مشخص شده است. مقادیر عددی مورد نیاز برای کمیت‌های تک عددی با توجه به نیازهای متغیر مشخص می‌شوند. کمیت‌های تک عددی بر اساس نتایج اندازه‌گیری‌های انجام شده در باندهای یک سوم اکتاو یا باندهای اکتاو هستند. برای اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی مطابق با استاندارد ISO 10140-2، کمیت‌های تک عددی تنها با استفاده از باندهای اکتاو یک سوم محاسبه می‌شوند. درجه‌بندی نتایج اندازه‌گیری‌های انجام‌شده در یک محدوده فرکانسی گسترده در پیوست استاندارد (پیوست ب) آمده است.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
طبق روال ارزیابی کمیت‌های تک عددی، به عنوان مثال مطابق با استانداردهای ISO 10140-2 و ISO 16283-1، مقادیر به دست آمده با مقادیر مرجع در فرکانس‌های اندازه‌گیری در محدوده ۱۰۰ هرتز تا ۳۱۵۰ هرتز برای باندهای یک سوم اکتاو و ۱۲۵ هرتز تا ۲۰۰۰ هرتز برای باندهای یک اکتاو مقایسه می‌شوند. مقایسه طبق آنچه در این استاندارد مشخص شده است انجام می‌شود. علاوه بر این، دو عبارت تطبیق طیف بر اساس دو طیف معمول در محدوده فرکانسی ذکر شده در بالا محاسبه می‌شوند. این دو اصطلاح می‌توانند به صورت اختیاری (در صورت نیاز و در دسترس بودن داده‌های اندازه‌گیری شده) با اصطلاحات تطبیق طیف اضافی که محدوده فرکانس وسیع‌تری از ۵۰ هرتز تا ۵۰۰۰ هرتز را پوشش می‌دهند، تکمیل شوند.
مجموعه مقادیر مرجع مورد استفاده برای مقایسه با نتایج اندازه‌گیری باید مطابق جدول «مقادیر مرجع برای صدای هوابرد» باشد.
برای محاسبه‌ی شرایط تطبیق طیف، مجموعه‌ی طیف‌های صوتی در باندهای یک سوم اکتاو و در باندهای اکتاو باید مطابق جدول «طیف‌های تراز صدا برای محاسبه‌ی شرایط تطبیق» باشد. طیف‌ها با وزن A محاسبه می‌شوند و سطح کلی طیف به 0 دسی‌بل نرمال‌سازی می‌شود.
روش مقایسه: برای ارزیابی نتایج اندازه‌گیری عایق صدا در باندهای یک سوم اکتاو (یا باندهای اکتاو)، داده‌های اندازه‌گیری باید تا یک رقم اعشار داده شوند. منحنی مرجع مربوطه با گام‌های ۱ دسی‌بل به سمت منحنی اندازه‌گیری شده جابجا می‌شود تا مجموع انحرافات منفی تا حد امکان بزرگ شود، اما نه بیشتر از ۳۲.۰ دسی‌بل یا ۱۰.۰ دسی‌بل.
به طور خلاصه، صدای هوابرد، نویزی است که در هوا حمل می‌شود. نویز موجود در هوا از بیرون به داخل ساختمان و همچنین از طبقه‌ای به طبقه دیگر یا از اتاقی به اتاق دیگر (مثلاً درون ساختمان یا واحد) منتقل می‌شود. عایق صوتی هوابرد، عمل کاهش انتقال صدای هوابرد از طریق یک عنصر جداکننده را توصیف می‌کند. محاسبه کاملاً ساده است. بخشی از انرژی صوتی ورودی در سطح المان جداکننده منعکس شده و بخشی توسط خود المان جداکننده جذب می‌شود. بخش دیگری به اتاق کناری فرار می‌کند.
ظرفیت عایق صوتی یک جزء ساختمان به عنوان شاخص کاهش صدا تعریف می‌شود. این یک مقدار دیفرانسیلی است، به این معنی که هرچه مقدار بزرگتر باشد، عایق صوتی بهتری است. این مقدار در مورد اجزای ساختمان صدق می‌کند، اما در مورد تأثیر آن در یک اتاق صدق نمی‌کند. نویز موجود در هوا نه تنها مستقیماً از طریق یک عنصر جداکننده، بلکه از طریق عناصر مجاور نیز منتقل می‌شود (پدیده‌ای که به عنوان انتشار جانبی شناخته می‌شود). اثر عایق‌بندی یک جزء ساختمان را می‌توان از اختلاف سطح صدا بین اتاق فرستنده و اتاق گیرنده قضاوت کرد.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «ISO 717-1 Acoustics - رتبه‌بندی عایق صدا در ساختمان‌ها و عناصر ساختمانی - قسمت 1: عایق صدا در هوا» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
