روش‌های آزمایش سنگ طبیعی EN 13161 - تعیین مقاومت خمشی تحت گشتاور ثابت

روش‌های آزمایش سنگ طبیعی EN 13161 - تعیین مقاومت خمشی تحت گشتاور ثابت

یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 13161 روش‌های آزمایش سنگ طبیعی - تعیین مقاومت خمشی تحت گشتاور ثابت» روشی را توصیف می‌کند که برای تعیین مقاومت خمشی سنگ‌های طبیعی تحت گشتاور ثابت استفاده می‌شود. این استاندارد شامل مقرراتی برای هر دو آزمون تشخیصی و آزمون فناوری است.

روش‌های آزمایش سنگ طبیعی EN 13161 - تعیین مقاومت خمشی تحت گشتاور ثابت

پس از آماده‌سازی مناسب، نمونه‌ای از سنگ مورد آزمایش بین دو تکیه‌گاه قرار داده شده و در مرکز آن قرار می‌گیرد. سپس نمونه با استفاده از دو استوانه موازی که روی سطح بالایی نمونه عمل می‌کنند، تحت بار قرار می‌گیرد. این سیلندرهای بارگذاری در مرکز قرار گرفته و به اندازه یک سوم طول دهانه از هم فاصله دارند. بارها به طور پیوسته تا زمان شکست افزایش می‌یابند.

تجهیزات اصلی مورد استفاده در این آزمایش ها عبارتند از:

  • ترازویی که قادر به توزین نمونه با دقتی تا 0,01 درصد از جرم مورد نظر است.
  • یک فر دارای تهویه که می‌تواند دمای ۱۰۵ درجه فارنهایت (به علاوه/منهای ۵ درجه) را حفظ کند.
  • دستگاه اندازه‌گیری خطی با قابلیت خواندن تا ۰.۰۵ میلی‌متر
  • یک دستگاه آزمایش با نیروی مناسب، مطابق با استاندارد «EN 12390-4 آزمایش بتن سخت شده - بخش 4: مقاومت فشاری - مشخصات دستگاه‌های آزمایش» و کالیبره شده بر اساس آن.
  • دستگاهی که بار دو نقطه‌ای را مطابق با استاندارد «EN 12390-5 آزمایش بتن سخت شده - بخش 5: مقاومت خمشی نمونه‌های آزمایشی» به نمونه اعمال می‌کند. این دستگاه از دو غلتک بالایی (غلتک‌های اعمال بار) و دو غلتک پایینی (غلتک‌های نگهدارنده) تشکیل شده است. فاصله بین دو استوانه نگهدارنده باید طبق الزامات این استاندارد گزارش شود.
  • اتاقی که بتوان دمای آن را در محدوده‌ی ۲۰ درجه‌ی سانتیگراد (به‌علاوه/منفی ۱۰ درجه) نگه داشت.

نمونه‌برداری در حین آماده‌سازی نمونه‌ها، مگر در مواردی که به‌طور خاص درخواست شده باشد، بر عهده آزمایشگاه آزمایش نیست. حداقل 10 نمونه باید از یک دسته همگن انتخاب شوند.

به عنوان یک مرجع استاندارد، کیفیت سطح نمونه‌ها باید برش داده شود، سنگ‌زنی یا صیقل داده شود (آزمون شناسایی). هنگامی که آزمایش روی محصولات نهایی مورد نیاز است (آزمایش تکنولوژیکی)، کیفیت سطح نمونه‌ها می‌تواند بسته به کاربرد نهایی، با شعله یا سندبلاست مورد بررسی قرار گیرد. نمونه‌های مورد نیاز برای آزمایش‌های فنی می‌توانند محصولات نهایی باشند یا از محصولات نهایی بریده شوند. سطح مورد نظر برای استفاده باید با دو غلتک نگهدارنده در تماس باشد. با این حال، نوع کیفیت سطح باید در گزارش مشخص شود.

ابعاد نمونه‌ها با توجه به ضخامت آنها تعیین می‌شود:

  • ضخامت باید بین ۲۵ میلی‌متر تا ۱۰۰ میلی‌متر باشد و باید بزرگتر از دو برابر اندازه بزرگترین بلور در سنگ باشد.
  • طول کل باید شش برابر ضخامت باشد.
  • فاصله بین غلتک‌های نگهدارنده l باید برابر با پنج برابر ضخامت باشد.
  • عرض باید بین ۵۰ میلی‌متر و سه برابر ضخامت باشد و در هیچ حالتی کمتر از ضخامت نباشد.

انحرافات حدی باید به اضافه/منهای ۱ میلی‌متر از ابعاد اسمی باشد. در مورد آزمایش شناسایی، سطوح نباید هنگام اندازه‌گیری در هر جهتی، بیش از ۲ درصد از عمود بودن نسبت به محور نمونه منحرف شوند، و حداکثر اختلاف باید ۲ میلی‌متر باشد.

ناهمسانگردی، ناهمسانگردی است که به عنوان تغییر خواص فیزیکی یا مکانیکی مواد بسته به جهت نیز تعریف می‌شود. در آزمایش شناسایی، اگر سنگ صفحات ناهمسانگردی (مثلاً لایه‌بندی، برگ‌وارگی) را نشان دهد، جهت صفحات ناهمسانگردی باید حداقل با دو خط موازی روی هر نمونه مشخص شود. اگر کاربرد سنگ از نظر محل صفحات ناهمسانگردی مشخص باشد، آزمایش باید با نیرویی که در حین استفاده بر سطح مورد نظر برای بارگذاری اعمال می‌شود، انجام شود. اگر نوع کاربرد سنگ مشخص نباشد اما محل صفحات ناهمسانگردی روی نمونه‌ها مشخص شده باشد، آزمایش روی هر یک از سه چیدمان نشان داده شده در شکل‌های ارائه شده در استاندارد انجام می‌شود. تعداد کل نمونه‌ها باید سه ضربدر 10 باشد.

در آزمایش‌های تکنولوژیکی، نمونه‌ها فقط برای جهت مربوط به محصول، یعنی با نیروی اعمال شده بر سطح مورد نظر برای بارگذاری در حین استفاده، آزمایش می‌شوند.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «EN 13161 روش‌های آزمایش سنگ طبیعی - تعیین مقاومت خمشی تحت گشتاور ثابت» نیز وجود دارد.

واتساپ