EN 13687 حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - تعیین سازگاری حرارتی

استاندارد اروپایی «EN 13687 محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمون - تعیین سازگاری حرارتی» شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

• استاندارد "EN 13687-1 بخش 1: چرخه انجماد-ذوب با غوطه‌وری در نمک یخ‌زدا" اولین بخش از پنج بخش برای ارزیابی سازگاری حرارتی محصولات و سیستم‌های تعمیر، از جمله گچ‌ها، ملات‌ها و بتن‌ها، و همچنین سیستم‌های حفاظت سطحی مورد استفاده برای تعمیر و حفاظت از سازه‌های بتنی است. روش مشخص شده در این استاندارد، تأثیر چرخه شوک حرارتی انجماد-ذوب را با غوطه‌وری در محلول اشباع نمک یخ‌زدا اندازه‌گیری می‌کند. این روش برای محصولات و سیستم‌های تعمیر و سیستم‌های حفاظت سطحی بر پایه بتن سیمانی (CC)، بتن سیمانی ساده (PCC) و چسب‌های سیمان پرتلند (PC) مناسب است.

یک لایه گچ، ملات، بتن یا سیستم محافظ سطح (یا هر دو) بر روی یک نمونه آزمایشی بتن مرجع که مطابق با استاندارد EN 1766 تهیه شده است، اعمال می‌شود. پس از عمل‌آوری، نمونه آزمایشی تحت یک چرخه شوک حرارتی انجماد-ذوب از ۲۱ درجه سانتیگراد به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد تا منفی ۱۵ درجه سانتیگراد به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد، شامل غوطه‌وری در محلول نمک ضد یخ اشباع شده، قرار می‌گیرد. پس از چرخه دما، نقص‌های قابل مشاهده ثبت می‌شوند و چسبندگی محصول یا سیستم تعمیری به بستر بتنی با آزمایش کشش تعیین می‌شود.

• استاندارد "EN 13687-2 بخش 2: چرخه رعد و برق (شوک حرارتی)" روشی را برای اندازه‌گیری اثر خنک‌کنندگی شوک (دود رعد و برق) ناشی از دمای بالا توصیف می‌کند. این روش برای محصولات و سیستم‌های تعمیری مبتنی بر چسب‌های CC، PCC و PC و همچنین سیستم‌های حفاظت از سطح مناسب است.

یک لایه از یک محصول یا سیستم تعمیری یا سیستم حفاظت سطح بر روی یک نمونه آزمایشی بتن مرجع که مطابق با استاندارد EN 1766 تهیه شده است، اعمال می‌شود. پس از عمل‌آوری، نمونه آزمایشی تحت یک چرخه شوک حرارتی بین 60 تا 12 درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد. پس از چرخه دما، نقص‌های قابل مشاهده ثبت می‌شوند و چسبندگی محصول یا سیستم تعمیری به بستر بتنی با آزمایش کشش تعیین می‌شود.

• استاندارد «EN 13687-3 بخش 3: چرخه حرارتی بدون عملکرد نمک یخ‌زدا» روشی را برای اندازه‌گیری تأثیر چرخه حرارتی، شامل خیساندن و خشک کردن اما بدون غوطه‌وری در نمک یخ‌زدا، بر سیستم‌های حفاظت سطحی و تزریق که به عنوان بخشی از یک محصول یا سیستم تعمیری استفاده می‌شوند، شرح می‌دهد.

سیستم حفاظت سطح بر روی یک نمونه آزمایشی بتن مرجع که مطابق با استاندارد EN 1766 تهیه شده است، اعمال می‌شود. پس از خشک شدن سیستم حفاظت سطح، نمونه آزمایشی تحت چرخه‌های انجماد-ذوب با غوطه‌وری در آب بین دمای 60 درجه سانتیگراد +/-2 درجه سانتیگراد و منفی 15 درجه سانتیگراد +/-2 درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد، اما غوطه‌وری در محلول نمک یخ‌زدای اشباع شده مستثنی است. پس از چرخه‌های دمایی، نقص‌های قابل مشاهده ثبت می‌شوند و چسبندگی سیستم حفاظت سطح به بستر بتنی با آزمایش کشش (مطابق با استاندارد EN 1542) تعیین می‌شود. چرخه‌های حرارتی به طور مداوم در یک محفظه آب و هوایی قابل برنامه‌ریزی یا به صورت دستی با استفاده از چیلر، حمام آب و فر انجام می‌شود.

• استاندارد "EN 13687-4 بخش 4: چرخه حرارتی خشک" روشی را برای اندازه‌گیری تأثیر چرخه حرارتی خشک بر روی یک محصول یا سیستم تعمیری بدون قرار گرفتن در معرض نمک یخ‌زدا شرح می‌دهد. این روش برای محصولات و سیستم‌های تعمیری مبتنی بر چسب‌های CC، PCC و PC و همچنین سیستم‌های حفاظت از سطح مناسب است.

یک لایه ملات تعمیری، ملات و بتن، یا سیستم حفاظت سطح، بر روی یک نمونه آزمایشی بتن مرجع که مطابق با استاندارد EN 1766 تهیه شده است، اعمال می‌شود. پس از عمل‌آوری، نمونه آزمایشی در معرض چرخه انجماد-ذوب در هوا در دمای بین 55 درجه سانتیگراد و -25 درجه سانتیگراد قرار می‌گیرد. پس از چرخه دما، نقص‌های قابل مشاهده (مانند ترک خوردگی، پوسته پوسته شدن، گچی شدن) ثبت می‌شوند و چسبندگی محصول یا سیستم تعمیری به بستر بتنی با آزمایش کشش (مطابق با استاندارد EN 1542) تعیین می‌شود.

برای هر آزمایش، سه نمونه آزمایشی بتن مورد نیاز است که یکی از آنها به عنوان نمونه مرجع عمل می‌کند. قبل از استفاده از محصول یا سیستم تعمیر، تمام مواد باید حداقل به مدت 24 ساعت در شرایط آب و هوایی استاندارد آزمایشگاهی (21 درجه سانتیگراد +/-2 درجه سانتیگراد و 60٪ +/-10٪ رطوبت نسبی) نگهداری شوند. ملات تعمیر، دوغاب، بتن یا سیستم حفاظت سطح باید تهیه و در شرایط آب و هوایی استاندارد آزمایشگاهی مطابق با دستورالعمل‌های سازنده یا در یک محیط جایگزین مشخص شده برای کاربرد مورد نظر، روی نمونه‌های آزمایشی بتن اعمال شود. پس از استفاده از محصول یا سیستم تعمیر، نمونه‌ها باید مطابق با الزامات پیوست الف عمل‌آوری شوند.

• استاندارد "EN 13687-5 بخش 5: مقاومت در برابر شوک دمایی" پنجمین بخش از یک سری پنج بخشی برای ارزیابی سازگاری حرارتی محصولات و سیستم‌های تعمیر و محافظت از بتن است. این بخش منحصراً برای سیستم‌های حفاظت سطحی کاربرد دارد و روشی را برای تعیین مقاومت سیستم‌های حفاظت سطحی در برابر شوک دمای بالا مشخص می‌کند. این روش آزمایش همچنین برای آزمایش مقاومت سیستم‌های حفاظت سطحی در برابر مواد شیمیایی داغ مناسب است.

روش آزمایش شامل اعمال یک لایه از سیستم حفاظت سطحی است که مطابق با استاندارد EN 1766 تهیه شده است. پس از عمل آوری، نمونه آزمایشی تحت شوک دمایی قرار می‌گیرد که با اعمال آسفالت یا قیر داغ یا مواد شیمیایی حاصل می‌شود. پس از بارگذاری حرارتی، نقص‌های قابل مشاهده ثبت می‌شوند و چسبندگی سیستم حفاظت سطحی با آزمایش کشش (مطابق با استاندارد EN 1542) تعیین می‌شود.

اعمال سیستم حفاظت سطح بر روی دو زیرلایه بتنی باید تحت شرایط آب و هوایی استاندارد یا در محیط‌های جایگزین مطابق با کاربرد مورد نظر انجام شود. برای هر آزمایش دو قطعه آزمایشی مورد نیاز است که یکی از آنها به عنوان قطعه آزمایشی مرجع عمل می‌کند. سطوح نمونه‌های دال بتنی که زیر بتن‌ریزی قرار می‌گیرند باید مطابق با استاندارد EN 1766 سندبلاست شده، مطابق با این استاندارد (تهیه خشک) عمل‌آوری شوند و سپس سیستم حفاظت سطح باید مطابق با دستورالعمل‌های سازنده آماده و اعمال شود. پوشش آزمایش شده باید مطابق با دستورالعمل‌های سازنده در دمای 21 درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای 2 درجه سانتیگراد) و رطوبت نسبی 60٪ (به علاوه/منهای 10٪) عمل‌آوری شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 13687 محصولات و سیستم‌هایی برای حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمایش - تعیین سازگاری حرارتی" ارائه می‌دهیم.