یک استاندارد اروپایی، «EN 1991-1-1 Eurocode 1: اقدامات روی سازه‌ها - بخش 1-1: اقدامات عمومی - چگالی‌ها، وزن مخصوص، بارهای اعمال شده برای ساختمان‌ها»، راهنمایی‌های طراحی و اقداماتی را برای طراحی سازه ساختمان‌ها و کارهای مهندسی عمران، از جمله برخی جنبه‌های ژئوتکنیکی برای موارد زیر ارائه می‌دهد:
پیوست استاندارد، «چگالی مصالح ساختمانی و انبارداری» و «پیوست الف: جداول چگالی اسمی و زوایای سکون برای مصالح ساختمانی و مصالح انبارداری»، حاوی چگالی اسمی برای مصالح ساختمانی خاص، مصالح پل و مصالح انبارداری است. زوایای سکون برای مصالح خاص نیز ارائه شده است.
در بخش «وزن مخصوص کارهای ساختمانی» روش‌هایی برای ارزیابی مقادیر مشخصه وزن مخصوص کارهای ساختمانی ارائه شده است.
در بخش «بارهای اعمال شده بر ساختمان‌ها»، مقادیر مشخصه بارهای اعمال شده بر کف و سقف ساختمان‌ها بر اساس نوع کاربری در مناطق زیر ارائه شده است:
بارهای موجود در مناطق ترافیکی که در این بخش ذکر شده است، به وسایل نقلیه با وزن ناخالص خودرو تا ۱۶۰ کیلونیوتن اشاره دارد. طراحی مناطق ترافیکی برای وسایل نقلیه سنگین با وزن ناخالص خودرو بیش از ۱۶۰ کیلونیوتن باید با توافق با مرجع مربوطه تعیین شود.
نیروهای افقی برای موانع یا دیوارهایی که به عنوان مانع عمل می‌کنند نیز در این بخش و در پیوست استاندارد با عنوان «پیوست ب: موانع و نرده‌های محافظ خودرو برای پارکینگ‌ها» گنجانده شده است. پیوست ب راهنمایی‌های بیشتری برای موانع خودرو در پارکینگ‌ها ارائه می‌دهد.
استاندارد EN 1991-3 برای موقعیت‌های طراحی و اثرات ضربات ناشی از آب یا سایر مواد در سیلوها و مخازن اعمال می‌شود.
در مهندسی عمران، تضمین ایمنی و قابلیت اطمینان سازه‌ها با تعریف دقیق بارهایی که باید تحمل کنند، آغاز می‌شود. استاندارد EN 1991-1-1 به عنوان یک استاندارد اساسی در خانواده یوروکد عمل می‌کند که هدف آن هماهنگ‌سازی شیوه‌های طراحی سازه در سراسر اتحادیه اروپا و فراتر از آن است. این استاندارد همچنان مرجع مهمی برای راهنمایی مهندسان در ارزیابی نیروهای روزانه‌ای است که ساختمان‌ها در معرض آن قرار دارند، از وزن مصالح خود ساختمان گرفته تا تحرک ساکنان آنها. یوروکدها برای از بین بردن موانع تجاری در ساخت و ساز، تشویق نوآوری و ترویج پایداری با استانداردسازی روش‌های طراحی تدوین شده‌اند. استاندارد EN 1991-1-1 به اقدامات کلی می‌پردازد و به طور خاص بر بارهای دائمی و متغیر رایج در طراحی ساختمان تمرکز دارد. این استاندارد در مورد ساختمان‌ها و کارهای مهندسی عمران، از جمله برخی جنبه‌های ژئوتکنیکی، اعمال می‌شود و برای استفاده مشتریان، طراحان، پیمانکاران و مقامات دولتی در نظر گرفته شده است.
برنامه یوروکد به عنوان بخشی از تلاش‌های اتحادیه اروپا برای ایجاد یک بازار واحد پدیدار شد و استانداردهای ساختمانی آن تحت دستورالعمل ۸۹/۱۰۶/EEC در مورد محصولات ساختمانی رسمیت یافت. دامنه آن گسترده اما دقیق است: این برنامه راهنمایی‌های طراحی را برای تراکم مصالح ساختمانی و انبار شده، وزن مخصوص عناصر سازه‌ای و بارهای اعمال شده بر ساختمان‌ها ارائه می‌دهد.
استاندارد EN 1991-1-1 به بخش‌هایی در مورد طبقه‌بندی کنش‌ها، حالت‌های طراحی، چگالی‌ها، وزن خود سازه و بارهای اعمال شده تقسیم شده است و توسط پیوست‌های آموزنده حاوی جداول و مثال‌ها پشتیبانی می‌شود.
بخش «موارد طراحی» موارد طراحی را خلاصه می‌کند: دائمی (استفاده عادی)، موقت (ساخت/تعمیر)، تصادفی و لرزه‌ای.
ارزش استاندارد EN 1991-1-1 در توانایی آن در تسهیل پروژه‌های فرامرزی و در عین حال ترویج ساخت و ساز قابل اعتماد و مقرون به صرفه نهفته است. این استاندارد با استانداردسازی بارها، کاهش مصرف مصالح و حمایت از اهداف پایداری مانند اهداف مندرج در توافق‌نامه سبز اتحادیه اروپا، از طراحی بیش از حد جلوگیری می‌کند.
در نهایت، استاندارد EN 1991-1-1 چیزی بیش از یک جدول بارگذاری است؛ این استاندارد طرحی برای زیرساخت‌های مقاوم است. این استاندارد برای مهندسانی که با چالش‌های مدرن، از تراکم شهری گرفته تا شرایط آب و هوایی شدید، دست و پنجه نرم می‌کنند، ضروری است.
سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، سال‌هاست که نیازهای مشتریان خود را درک می‌کند، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 1991-1-1 Eurocode 1: اثرات بر سازه‌ها - بخش 1-1: اثرات عمومی - چگالی‌ها، وزن مخصوص و بارهای اعمال شده بر ساختمان‌ها" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
