چسب‌های کاشی و سرامیک EN 12004

چسب‌های کاشی و سرامیک EN 12004

استاندارد اروپایی «EN 12004 چسب‌های کاشی‌های سرامیکی» شامل بخش‌های فرعی زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

چسب‌های کاشی و سرامیک EN 12004

  • استاندارد «EN 12004-1 بخش 1: الزامات، ارزیابی و تأیید تداوم عملکرد، طبقه‌بندی و علامت‌گذاری» برای سه نوع چسب کاشی سرامیکی زیر قابل اجرا است:
    • کاشی‌های پایه سیمانی برای نصب در فضای داخلی و خارجی
    • پخش کننده ها برای نصب کاشی های داخلی روی دیوارها و کف ها
    • آنهایی که رزین واکنشی دارند.

این استاندارد شامل اصطلاحات مربوط به محصولات، روش‌های کار، ویژگی‌های کاربردی و غیره برای چسب‌های کاشی سرامیکی است. این استاندارد الزامات عملکردی چسب‌های کاشی‌های سرامیکی را مشخص می‌کند. همچنین شامل روش‌های آزمون مربوطه، ارزیابی و تأیید ثبات عملکرد و اصول طبقه‌بندی، نامگذاری و علامت‌گذاری چسب‌های کاشی‌های سرامیکی است. با این حال، این استاندارد معیارها یا توصیه‌هایی برای طراحی و نصب کاشی‌های سرامیکی ارائه نمی‌دهد. چسب‌های کاشی و سرامیک را می‌توان برای انواع دیگر کاشی (مانند سنگ‌های طبیعی و آگلومره) نیز استفاده کرد، در صورتی که تأثیر نامطلوبی بر این مصالح نداشته باشند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

    • روش لایه نازک به روشی اشاره دارد که برای قرار دادن کاشی‌ها روی یک سطح صاف با چسب استفاده می‌شود. چسب معمولاً با ماله برای ایجاد یک لایه اعمال می‌شود و سپس با ماله دندانه‌دار شانه می‌شود تا ضخامت و صافی صحیح حاصل شود.
    • سطح تثبیت به سطح صاف و سختی اشاره دارد که کاشی روی آن ثابت می‌شود.
    • کاشی‌های دیوار و کف، کاشی‌هایی هستند که از سرامیک یا سنگ‌های طبیعی و آگلومره ساخته می‌شوند.
    • چسب سیمانی ترکیبی از چسب‌های هیدرولیکی، سنگدانه‌ها و افزودنی‌های آلی است که بلافاصله قبل از استفاده با آب یا افزودنی مایع مخلوط می‌شود.
    • چسب پراکندگی ترکیبی از چسب‌های آلی آماده به مصرف به شکل یک پلیمر پراکنده آبی، افزودنی‌های آلی و پرکننده‌های معدنی است.
    • چسب رزین واکنشی ترکیبی از یک یا چند جزء است.
    • ماله دندانه‌دار ابزاری دندانه‌دار است که امکان اعمال چسب را به صورت مجموعه‌ای از دنده‌ها با ضخامت یکسان روی سطح نصب یا پشت کاشی فراهم می‌کند.
    • در روش شناور، چسب فقط روی سطح تثبیت شده اعمال می‌شود، معمولاً با ماله برای به دست آوردن یک لایه یکنواخت و سپس با ماله دندانه‌دار شانه می‌شود.
    • در روش شناورسازی و کره‌زنی، چسب روی سطح ثابت و پشت کاشی اعمال می‌شود.
  • استاندارد «EN 12004-2 بخش 2: روش‌های آزمون» روش‌های تعیین خواص چسب‌های مورد استفاده در نصب داخلی و خارجی کاشی‌های سرامیکی را شرح می‌دهد. این استاندارد شامل الزامات عملکردی یا توصیه‌هایی برای طراحی و نصب کاشی‌های سرامیکی نیست. روش‌های آزمون شرح داده شده در این استاندارد عبارتند از:
      • تعیین دوره باز
      • تعیین لغزش
      • تعیین مقاومت چسبندگی کششی برای چسب‌های پایه سیمانی
      • تعیین استحکام چسبندگی برشی چسب‌های دیسپرسیونی
      • تعیین مقاومت چسبندگی برشی چسب‌های رزینی واکنشی
      • تعیین تغییر شکل عرضی چسب‌های پایه سیمانی

    چسب‌های کاشی و سرامیک در صورتی که تأثیر نامطلوبی بر سنگ‌ها نداشته باشند، می‌توانند برای انواع دیگر کاشی (مانند سنگ‌های طبیعی و آگلومره) نیز استفاده شوند. این استاندارد ممکن است شامل مواد و فرآیندهای خطرناک باشد. افرادی که از این استاندارد استفاده می‌کنند باید با رویه‌های معمول آزمایشگاهی آشنا باشند. این استاندارد برای رسیدگی به تمام مسائل ایمنی، در صورت وجود، مرتبط با استفاده از آن در نظر گرفته نشده است. این مسئولیت کاربر است که شیوه‌های ایمنی و بهداشتی مناسب را ایجاد کند و از رعایت مقررات قانونی موجود اطمینان حاصل کند.

    حداقل ۲ کیلوگرم نمونه از چسب گرفته می‌شود تا در آزمایش‌های مطابق با استانداردهای EN ISO 15605 و EN 1067 مورد استفاده قرار گیرد. شرایط استاندارد آزمایش، دمای ۲۳ درجه به اضافه/منفی ۲ درجه و رطوبت نسبی ۵۰ درصد به اضافه/منفی ۵ درصد است و سرعت هوا در منطقه آزمایش باید کمتر از ۰.۲ متر بر ثانیه باشد. تلرانس‌ها در دوره آماده‌سازی برای تمام نمونه‌های آزمایش در جدول ارائه شده در استاندارد آمده است. تمام مواد مورد آزمایش حداقل به مدت ۲۴ ساعت قبل از شروع آزمایش، تحت شرایط استاندارد قرار می‌گیرند. چسب مورد آزمایش باید در صورت مشخص شدن، در محدوده تاریخ انقضا باشد. کاشی‌ها باید قبل از نصب بررسی شوند تا از عدم استفاده، تمیز و خشک بودن آنها اطمینان حاصل شود. نوع کاشی باید مطابق با رویه‌های آزمایش خاص در این استاندارد باشد.

    بستر مورد آزمایش باید حداقل 35 میلی‌متر ضخامت داشته باشد، رطوبت آن کمتر از 3 درصد جرمی (روش کاربیدی) باشد و پس از 4 ساعت، جذب آب آن در سطح 0,5 تا 3 سانتی‌متر مکعب باشد. استحکام چسبندگی کششی باید حداقل 1,5 نیوتن بر میلی‌متر مربع باشد. سطح مورد آزمایش باید دارای پرداختی مشابه با سطح حاصل از ماله چوبی باشد و در زمان آزمایش تمیز و عاری از گرد و غبار باشد.

    اگر سازنده چسب، زیرلایه را برای استفاده روی کاشی سرامیکی توصیه کرده باشد، می‌توان با توافق از زیرلایه‌های دیگر نیز استفاده کرد. برای نشان دادن سازگاری با سایر زیرلایه‌های اختیاری، چسب باید مطابق با روش آزمایش زمان باز، روی زیرلایه انتخاب شده اعمال شود. این الزام زمانی برآورده شده تلقی می‌شود که نتیجه‌ای حداقل برابر با 0,5 نیوتن بر میلی‌متر مربع حاصل شود یا زمانی که گسیختگی چسبندگی در زیرلایه رخ دهد.

    • استاندارد «EN 12004-3 بخش 3: اصطلاحات، مشخصات، شناسایی و علامت‌گذاری» مشخصات تکمیلی چسب‌های کاشی‌های سرامیکی را شرح می‌دهد. این استاندارد سیمانی برای کفپوش کاشی داخلی و خارجی، رزین پراکنده و واکنشی برای کفپوش کاشی داخلی، دیوارها و کف‌ها را پوشش می‌دهد. این استاندارد اصطلاحات مربوط به محصولات، روش‌های کار و ویژگی‌های کاربردی چسب‌های کاشی سرامیکی را ارائه می‌دهد. با این حال، این استاندارد معیارها یا توصیه‌هایی برای طراحی و نصب کاشی‌های سرامیکی ارائه نمی‌دهد.

    سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در حوزه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «چسب‌های کاشی سرامیکی EN 12004» به مشاغل ارائه می‌شود.

    واتساپ