استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) با عنوان "ISO 15148 عملکرد رطوبتی-گرمایی مصالح و محصولات ساختمانی - تعیین ضریب جذب آب با غوطه‌وری جزئی" روشی را برای تعیین ضریب کوتاه‌مدت جذب آب مایع با غوطه‌وری جزئی بدون گرادیان دما توصیف می‌کند. این استاندارد برای ارزیابی میزان جذب آب توسط عایق‌ها و سایر موادی که معمولاً توسط خاصیت مویینگی از باران مداوم یا شدید در حین ذخیره‌سازی یا ساخت در محل محافظت می‌شوند، در نظر گرفته شده است. این روش برای گچ‌ها یا پوشش‌هایی که معمولاً همراه با بستری که روی آن نصب می‌شوند، آزمایش می‌شوند، مناسب است.
این استاندارد برای ارزیابی جذب آب مواد مورد استفاده در زیر آب یا در تماس کلی با زمین اشباع در نظر گرفته نشده است، که در این صورت آزمایش غوطه‌وری کامل مناسب‌تر است.
برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در ISO 9346، تعاریف زیر نیز اعمال می شود:
جذب آب با غوطه‌وری جزئی معمولاً با اندازه‌گیری تغییر جرم یک نمونه آزمایشی در حالی که سطح زیرین آن حداقل به مدت 24 ساعت در تماس با آب است، تعیین می‌شود. هرگونه آبی که به سطح چسبیده و توسط محصول جذب نشده باشد، قبل از وزن کردن نمونه، به طور کامل از بین می‌رود، به عنوان مثال، با پاک کردن آن با اسفنج.
تجهیزات مورد استفاده در آزمایش‌ها باید شامل موارد زیر باشد:
نمونه‌های آزمایشی باید نماینده‌ی ماده یا محصول باشند و باید دارای سطح مقطع ثابت و شکل یکنواخت باشند تا جریان یکنواخت آب تضمین شود. سطوح باید عاری از هرگونه ناهمواری سطحی باشند.
هر نمونه آزمایشی باید حداقل ۵۰ سانتی‌متر مربع سطح تماس با آب داشته باشد . با این حال، برای موادی که حاوی ذرات ماکروسکوپی مانند سنگدانه‌ها هستند، لبه یا کوچکترین قطر سطح یک نمونه مربعی باید حداقل ده برابر بزرگترین اندازه ذرات باشد. نمونه‌های بزرگتر، ترجیحاً آنهایی که سطح آنها حداقل ۱۰۰ سانتی‌متر مربع باشد ، توصیه می‌شوند زیرا دقت بیشتری را ارائه می‌دهند.
در صورت امکان، ضخامت نمونه باید برابر با ضخامت کامل محصول باشد. هنگامی که نمونه‌ها از محصولات بریده می‌شوند، باید نماینده ماده مورد ارزیابی باشند و به اندازه کافی ضخیم باشند تا امکان جابجایی بدون آسیب فراهم شود. برای موادی که حاوی ذرات ماکروسکوپی هستند، مانند سنگدانه‌ها، ضخامت ترجیحاً باید حداقل ده برابر، اما حداقل پنج برابر باشد.
حداقل سه نمونه باید آزمایش شوند. اگر سطح تماس آب نمونه‌های منفرد کمتر از ۱۰۰ سانتی‌متر مربع باشد، حداقل شش نمونه با مساحت کل حداقل ۳۰۰ سانتی‌متر مربع باید آزمایش شوند.
نمونه‌های آزمایشی به گونه‌ای برش داده می‌شوند که نماینده کل ماده باشند و لبه‌های محصول را شامل نشوند. برای موادی که ایزوتروپیک شناخته می‌شوند، مجموعه نمونه‌های آزمایشی در تمام جهات بالقوه استفاده تهیه می‌شوند.
نمونه‌های آزمایشی باید با استفاده از روش‌هایی تهیه شوند که ساختار اصلی محصول را تغییر ندهند و تمام سطوح، پوشش‌ها یا روکش‌ها را حفظ کنند. برای محصولاتی که به یک زیرلایه که معمولاً استفاده می‌شود، مانند روکش، گچ نازک یا گچبری، متصل می‌شوند، نمونه‌ها باید از محصول ترکیبی و یک زیرلایه استاندارد تشکیل شوند. ضخامت کل، مجموع پوشش و زیرلایه است.
لبه‌های نمونه‌های جامد باید با یک درزگیر نفوذناپذیر در برابر آب و بخار که با نمونه واکنش شیمیایی نمی‌دهد یا به طور قابل توجهی به منافذ محصول نفوذ نمی‌کند، آب‌بندی شوند. آب‌بندی لبه‌های نمونه‌های پوشش داده شده سطحی به ویژه برای جلوگیری از عبور پوشش از کنار، بسیار مهم است.
وقتی آب‌بندی با مواد پرکننده فیبری یا شل با چگالی بسیار کم امکان‌پذیر نیست، می‌توان آنها را در لوله‌ای که محکم روی یک توری سیمی قرار گرفته در دهانه لوله قرار داده شده است، قرار داد. ناحیه باز توری سیمی باید تا حد امکان وسیع باشد تا نمونه را در طول آزمایش به طور کامل پشتیبانی کند. در این حالت، مساحت سطح نمونه باید حداقل 100 سانتی‌متر مربع باشد تا اثرات لبه به حداقل برسد.
سطح در تماس با آب باید صاف باشد تا زبری سطح طبیعی ماده حفظ شود.
نمونه‌های آزمایش باید تا زمانی که جرم هر نمونه در طول ۲۴ ساعت اندازه‌گیری شده و در محدوده ۰.۱ درصد از جرم کل آن تثبیت شود، در شرایط آزمایش نگهداری شوند. جزئیات بیشتر در مورد تکنیک‌های مناسب آماده‌سازی در استاندارد ISO 12570 آمده است.
در دنیای ساخت و ساز و علوم ساختمانی، عملکرد مصالح در شرایط محیطی مختلف از اهمیت بالایی برخوردار است. نکته‌ی مهم، چگونگی تعامل مصالح ساختمانی با رطوبت، به ویژه توانایی آنها در جذب آب است که می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند رشد کپک، زوال سازه و کاهش راندمان حرارتی شود. اینجاست که استاندارد ISO 15148 وارد عمل می‌شود. این استاندارد با ارائه روشی دقیق برای اندازه‌گیری این رفتار، ابزاری قابل اعتماد برای ارزیابی جذب آب کوتاه مدت و اطمینان از سازه‌های ایمن‌تر و بادوام‌تر در اختیار مهندسان، محققان و تولیدکنندگان قرار می‌دهد.
جذب آب در مصالح ساختمانی عامل کلیدی در عملکرد رطوبتی-حرارتی است که شامل انتقال گرما و رطوبت می‌شود. جذب بیش از حد آب می‌تواند نمای بیرونی ساختمان را به خطر بیندازد.
سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، سال‌هاست که نیازهای مشتریان خود را درک می‌کند، خدمات آزمایش پیشرفته را به آنها ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد ISO 15148 با عنوان «عملکرد رطوبتی-حرارتی مصالح و محصولات ساختمانی - تعیین ضریب جذب آب با غوطه‌وری جزئی» ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
