تست های IEC EN 60331-23 برای کابل های الکتریکی تحت شرایط آتش سوزی - یکپارچگی مدار - قسمت 23: رویه ها و الزامات - کابل های داده الکتریکی

هنگامی که در معرض آتش سوزی تحت شرایط مشخص شده در استاندارد "IEC EN 60331-23 تست‌های کابل‌های الکتریکی در شرایط آتش سوزی - یکپارچگی مدار - قسمت 23: رویه‌ها و الزامات - کابل‌های داده‌های الکتریکی" که بر اساس استاندارد اروپایی است و توسط کمیسیون بین المللی الکتروتکنیکی (IEC) الزامات عملکرد، از جمله روش آزمایش و زمان اعمال شعله توصیه شده برای کابل های داده الکتریکی مورد نیاز برای حفظ یکپارچگی مدار را شرح می دهد.

این استاندارد ابزارهای آماده سازی نمونه، ترتیبات کنترل تداوم، روش تست الکتریکی، روش سوزاندن کابل ها را توصیف می کند و شامل الزاماتی برای ارزیابی نتایج آزمایش است. همچنین کابل های داده الکتریکی مورد استفاده برای مدارهای بدون ولتاژ نامی و ولتاژ بسیار پایین را پوشش می دهد.

در این آزمایش ها از یک نمونه کابل تکمیل شده به طول تقریبی 1200 میلی متر استفاده می شود. در صورت عدم وجود مشخصات کابل، استفاده از شعله 90 دقیقه ای توصیه می شود. کابل برای اطمینان از یکپارچگی مدار در طول آزمایش به حفاظت ولتاژ نیاز دارد، به این معنی که هیچ فیوزی خراب نمی شود یا قطع کننده مدار قطع نمی شود. در عین حال، یک هادی خراب نمی شود، یعنی لامپ خاموش نمی شود.

استانداردهای دیگری که ممکن است در کاربرد این استاندارد نسبتاً مورد توجه قرار گیرند عبارتند از:

• IEC 60332-3-21 آزمایش های کابل های الکتریکی در شرایط آتش سوزی - قسمت 3-21: آزمایش انتشار شعله عمودی سیم ها یا کابل های بسته بندی شده به صورت عمودی - رده AF/R
• روش تست BS 6387 برای مقاومت در برابر آتش کابل های مورد نیاز برای حفظ یکپارچگی مدار در شرایط آتش سوزی
• BS 7846 کابل های برق - کابل های عایق حرارتی، زره پوش، مقاوم در برابر آتش برای تاسیسات ثابت با ولتاژ نامی 600/1000 ولت، دارای انتشار کم دود و گازهای خورنده در هنگام آتش سوزی - مشخصات

کابل دیتا کابلی است که دو دستگاه را به منظور انتقال داده به هم متصل می کند. کابل های داده را می توان به سه نوع اصلی تقسیم کرد: کابل کشی جفت تابیده، کابل کشی کواکسیال، کابل فیبر نوری. یک کابل داده به طور خاص برای انتقال داده طراحی شده است. در اصل، آنها اطلاعات الکترونیکی را از یک منبع به مقصد و بالعکس منتقل می کنند. آنها به طور گسترده ای در پلتفرم های مخابراتی و محاسباتی استفاده می شوند و بین چندین مکان در سراسر یک شبکه ارتباط برقرار می کنند.

کابل کشی داده روشی برای اتصال چندین دستگاه در یک شبکه فناوری اطلاعات مانند رایانه های شخصی، چاپگرها، دوربین های مدار بسته و سرورها است. اساسا دو نوع کابل داده وجود دارد: مسی و فیبر. در این دو نوع کابل کلاس های مختلفی وجود دارد که در نهایت استانداردهای متفاوتی را به همراه دارد.

کابل ها به یک جعبه کف یا نقطه نصب شده روی دیوار نزدیک به محل قرارگیری دستگاه، از یک مکان مرکزی که یک کابینت ارتباطی نصب می شود، هدایت می شوند، در بیشتر موارد همه کابل ها به همان کابینت باز می گردند، اما برای استقرار در مقیاس بزرگ در آنجا. ممکن است یک کابینت در هر طبقه باشد. کابل‌های فیبر را می‌توان در فواصل بسیار طولانی‌تری نسبت به مس اجرا کرد، بنابراین فیبر معمولاً چندین کابینت را به هم متصل می‌کند، در حالی که کابل‌های مسی دستگاه‌های جداگانه را متصل می‌کنند و به نزدیک‌ترین کابینت باز می‌گردند.

فیبر یک کابل لوله شیشه ای انعطاف پذیر است که به نور اجازه می دهد در فواصل بزرگ با سرعت بالا حرکت کند. کابل های فیبر به طور کلی می توانند با سرعت های زیر کار کنند: 10/100/1000/10000. بسته به سرعت مورد نیاز، می توان آنها را بین 500 متر تا 2 کیلومتر کار کرد. بیش از یک نوع اتصال وجود دارد.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که سازمان ما با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته‌ای برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، "تست‌های IEC EN 60331-23 برای کابل‌های الکتریکی در شرایط آتش سوزی - یکپارچگی مدار - قسمت 23 : رویه ها و الزامات - استاندارد کابل های داده الکتریکی نیز خدمات تست را ارائه می دهد.