EN 318 پانل‌های چوبی - تعیین تغییرات ابعادی مرتبط با تغییرات رطوبت نسبی

EN 318 پانل‌های چوبی - تعیین تغییرات ابعادی مرتبط با تغییرات رطوبت نسبی

یک استاندارد اروپایی با عنوان «EN 318 پانل‌های چوبی - تعیین تغییرات ابعادی مرتبط با تغییرات رطوبت نسبی»، روشی را برای تعیین تغییرات ابعادی در پانل‌های چوبی به دلیل تغییرات رطوبت نسبی هوا شرح می‌دهد.

EN 318 پانل‌های چوبی - تعیین تغییرات ابعادی مرتبط با تغییرات رطوبت نسبی

از آنجا که تغییرات رطوبت نسبی اساساً بر میزان رطوبت یک پنل تأثیر می‌گذارد و منجر به تغییر در ابعاد آن می‌شود، قطعات آزمایشی پس از قرار گرفتن در معرض سطوح مختلف رطوبت نسبی اندازه‌گیری می‌شوند. میزان رطوبت تعادلی محصولات پنل به سابقه تغییر رطوبت بستگی دارد. برای هر رطوبت نسبی معین، میزان رطوبت تعادلی بالاتری در طول واجذب نسبت به جذب به دست می‌آید که منجر به اثر هیسترزیس (وابستگی وضعیت یک سیستم به سابقه آن) می‌شود. برای به دست آوردن تغییر ابعادی واقعی، اندازه‌گیری‌ها بین ۶۵ تا ۸۵ درصد رطوبت نسبی در طول جذب و بین ۶۵ تا ۳۰ درصد رطوبت نسبی در طول واجذب انجام می‌شود.

ابعاد نمونه آزمایشی استاندارد ۳۰۰ میلی‌متر به اضافه یا منهای ۲ میلی‌متر و ضخامت ۵۰ میلی‌متر به اضافه یا منهای ۲ میلی‌متر است، اگرچه می‌توان از نمونه‌های آزمایشی بلندتر نیز استفاده کرد. دو مجموعه چهار تایی از هر پنل در هر جهت پنل بریده می‌شود که در مجموع ۱۶ نمونه آزمایشی برای هر پنل حاصل می‌شود. استاندارد EN 326-1 در مورد شرایط عمومی نمونه‌برداری از نمونه‌های آزمایشی اعمال می‌شود.

برای اطمینان از اینکه اندازه‌گیری‌ها هر بار در یک مکان انجام می‌شوند، باید نمونه‌های آزمایشی با علامت‌گذاری‌های مناسب آماده شوند. علامت‌ها روی خط مرکزی نمونه آزمایشی، ۵۰ میلی‌متر از انتها و در نقطه میانی آن قرار می‌گیرند. علامت‌گذاری با جوهر روی سطح نمونه آزمایشی کافی در نظر گرفته می‌شود. در صورت اثبات دقت، می‌توان از انواع دیگر علامت‌گذاری استفاده کرد.

یک سیستم مرجع مناسب شامل صفحات شیشه‌ای با ضخامت حداقل ۱ میلی‌متر است که به دو انتهای قطعه آزمایشی چسبانده شده‌اند. یک سیستم مرجع جایگزین شامل دکمه‌های فلزی است که تقریباً ۲۵ میلی‌متر از هر انتها فاصله دارند و ۲۵۰ میلی‌متر از هم فاصله دارند. دکمه‌ها را می‌توان به صورت مکانیکی ثابت کرد یا به سطح قطعه آزمایشی چسباند. چسب نباید پایه آب یا جاذب رطوبت باشد. در صورت اثبات صحت نتایج، می‌توان از سیستم‌های مرجع دیگر استفاده کرد.

دو مجموعه از قطعات آزمایشی به طور جداگانه پردازش می‌شوند و هر کدام در سه مرحله آماده‌سازی می‌شوند. قطعات آزمایشی در هر مرحله ذکر شده در جدول، تا رسیدن به جرم ثابت آماده‌سازی می‌شوند. سپس طول، ضخامت و جرم اندازه‌گیری می‌شوند.

جرم ثابت زمانی حاصل می‌شود که نتایج دو توزین متوالی که در فواصل ۲۴ ساعته انجام می‌شوند، بیش از ۰.۱ درصد با جرم آزمونه اختلاف نداشته باشند. آب و هوا باید حداقل هر ساعت یک بار در طول آماده‌سازی آزمونه‌ها اندازه‌گیری و ثبت شود.

پس از دوره‌های آماده‌سازی، پارامترهای زیر باید روی قطعات آزمایشی اندازه‌گیری شوند:

  • فاصله بین علامت‌های طول. قبل از اندازه‌گیری طول، تجهیزات باید با استفاده از میله کالیبراسیون کالیبره شوند. قطعات آزمایشی خم شده یا پیچ خورده باید در حین اندازه‌گیری صاف شوند.
  • ضخامت قطعات آزمایشی. اندازه‌گیری‌ها باید در سه نقطه انجام شود.
  • جرم قطعات آزمایشی.

تمام اندازه‌گیری‌ها باید در فضای تهویه مطبوع یا ظرف ۵ دقیقه پس از خارج کردن قطعات آزمایشی از محفظه تهویه مطبوع انجام شوند.

پس از انجام آزمایش، قطعات آزمایشی باید طبق استاندارد EN 322 خشک شده و سپس وزن شوند.

در دنیای ساخت و ساز و نجاری، دقت از اهمیت بالایی برخوردار است. مواد باید در برابر نوسانات محیطی مقاومت کنند، بدون اینکه یکپارچگی ساختاری یا جذابیت زیبایی‌شناختی آنها به خطر بیفتد. اینجاست که استاندارد EN 318 که نقش مهمی در تضمین قابلیت اطمینان پنل‌های چوبی ایفا می‌کند، وارد عمل می‌شود. این استاندارد روشی استاندارد برای اندازه‌گیری نحوه واکنش پنل‌هایی مانند تخته سه لا، تخته خرده چوب و تخته فیبر به تغییرات رطوبت ارائه می‌دهد. این استاندارد به تولیدکنندگان، مهندسان و سازندگان کمک می‌کند تا موادی را انتخاب کنند که در شرایط واقعی عملکرد مداومی داشته باشند.

استاندارد EN 318 همچنان سنگ بنای صنعت چوب است. این استاندارد با تأکید بر پایداری، همچنان بر قوانین جهانی ساختمان تأثیر می‌گذارد، زیرا محصولات چوبی به دلیل سازگاری با محیط زیست، به طور فزاینده‌ای ترجیح داده می‌شوند.

چوب رطوبت‌سنج است، به این معنی که رطوبت هوا را جذب و آزاد می‌کند. رطوبت نسبی، نسبت مقدار بخار آب موجود در هوا به حداکثر مقداری که می‌تواند در خود نگه دارد، می‌تواند در خانه‌ها، دفاتر یا سازه‌های فضای باز به طور قابل توجهی متفاوت باشد. افت ناگهانی رطوبت نسبی می‌تواند باعث کوچک شدن تخته‌ها و ایجاد ترک یا شکاف در کفپوش یا کابینت‌ها شود. برعکس، رطوبت بالا می‌تواند باعث تورم، تاب برداشتن کف یا گیر کردن درها شود.

استاندارد EN 318 با اندازه‌گیری تغییرات ابعادی، به ویژه انبساط یا انقباض خطی در امتداد طول و عرض پنل‌ها، به این مسائل می‌پردازد. این داده‌ها برای موارد زیر حیاتی هستند:

  • طراحی و مشخصات: معماران می‌توانند پیش‌بینی کنند که پنل‌ها در آب و هوای مرطوب، مانند مناطق ساحلی یا بیابان‌های خشک، چگونه رفتار خواهند کرد.
  • کنترل کیفیت: تولیدکنندگان برای اطمینان از انطباق با آستانه‌های عملکرد، دسته‌هایی را آزمایش می‌کنند.
  • پایداری: با ترویج مواد بادوام، این استاندارد ضایعات ناشی از خرابی‌های زودرس را کاهش می‌دهد.

بدون چنین آزمایش‌هایی، محصولات چوبی ممکن است عملکرد ضعیفی داشته باشند و منجر به تعمیرات پرهزینه یا خطرات ایمنی در کاربردهای تحمل بار شوند.

به طور خلاصه، استاندارد EN 318 تأثیر رطوبت بر روی پنل‌های چوبی را اندازه‌گیری می‌کند و پایه و اساس محیط‌های ساختمانی ایمن‌تر و بادوام‌تر را بنا می‌نهد. چه برای پیمانکاری که مصالح را تأمین می‌کند و چه برای نصاب کفپوش لمینت، درک این استاندارد امکان انتخاب‌های آگاهانه را فراهم می‌کند. با افزایش تقاضا برای مواد تجدیدپذیر، این استاندارد که نجاری را با مهندسی مدرن ترکیب می‌کند، همچنان ضروری خواهد بود.

سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، سال‌هاست که نیازهای مشتریان خود را درک می‌کند، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN 318 Wood-based panels - تعیین تغییرات ابعادی مرتبط با تغییرات در رطوبت نسبی ارائه می‌دهیم.

واتساپ