EN 81-50 بخش ۵۰: قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و آزمایش‌های قطعات آسانسور

EN 81-50 بخش ۵۰: قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و آزمایش‌های قطعات آسانسور

استاندارد اروپایی «EN 81-50 قوانین ایمنی برای ساخت و نصب آسانسورها - بازرسی‌ها و آزمایش‌ها - بخش ۵۰: قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و آزمایش‌های اجزای آسانسور» قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و روش‌های آزمایش اجزای آسانسور مورد استفاده در طراحی آسانسورهای مسافری، آسانسورهای باری، آسانسورهای مخصوص حمل بار و سایر انواع مشابه دستگاه‌های بالابر را شرح می‌دهد، همانطور که در سایر استانداردها به آن اشاره شده است.

EN 81-50 بخش ۵۰: قوانین طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و آزمایش‌های قطعات آسانسور

هدف از این استاندارد، تعریف الزامات ایمنی آسانسورها برای محافظت از افراد و اشیاء در برابر خطرات حوادث مرتبط با استفاده، نگهداری و بهره‌برداری اضطراری از آسانسورها است. برای آشنایی با افراد و اشیاء مورد نیاز برای محافظت، فرضیات و اصول، باید به مقدمه استانداردهای مربوطه که استفاده از این استاندارد را الزامی می‌کنند، مراجعه شود.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • نهاد مطلع (Notified body): سازمان یا تولیدکننده‌ای که یک سیستم تضمین کیفیت کاملاً تأیید شده را برای آزمایش اجزای امنیتی اداره می‌کند.
  • مؤلفه امنیتی: مؤلفه‌ای که برای انجام یک عملکرد امنیتی در حین استفاده ارائه شده است.
  • گواهی معاینه نوع: سندی که توسط یک نهاد تأیید شده که معاینه نوع را انجام داده است صادر می‌شود و تأیید می‌کند که نمونه محصول بررسی شده با مقررات مربوط به آن مطابقت دارد.

جدولی با عنوان «لیست خطرات قابل توجه» که در استاندارد ارائه شده است، شامل تمام خطرات قابل توجه، موقعیت‌های خطرناک و رویدادهایی است که توسط ارزیابی ریسک برای این نوع ماشین‌آلات قابل توجه تعیین شده‌اند و تا جایی که این استاندارد به آنها می‌پردازد، نیاز به اقدام برای حذف یا کاهش ریسک دارند.

ایمنی در دنیای حمل و نقل عمودی از اهمیت بالایی برخوردار است. آسانسورها (بالابرها) روزانه میلیون‌ها مسافر را بین ساختمان‌ها، آسمان‌خراش‌ها و فضاهای عمومی جابجا می‌کنند. برای اطمینان از عملکرد بی‌عیب و نقص این سیستم‌ها، طراحی، نصب و نگهداری آنها تابع استانداردهای سختگیرانه‌ای است. در میان این استانداردها، استاندارد EN 81-50 به عنوان یک چارچوب حیاتی برای تأیید صحت اجزای آسانسور برجسته است. این استاندارد، روش‌های دقیقی را برای آزمایش و تأیید اجزایی که عملکرد روان و ایمن آسانسورها را تضمین می‌کنند، در اختیار تولیدکنندگان و مهندسان قرار می‌دهد. این استاندارد، که با دستورالعمل‌های ایمنی گسترده‌تر اتحادیه اروپا مانند دستورالعمل ماشین‌آلات 2014/33/EU همسو است، سنگ بنای مهندسی آسانسور مدرن است.

امروزه، نیاز به فناوری آسانسور قابل اعتماد رو به افزایش است. این استاندارد با تمرکز بر سطح میکروسکوپی - مهره‌ها، پیچ‌ها، کابل‌ها و ضربه‌گیرهایی که در مجموع از خرابی‌های فاجعه‌بار جلوگیری می‌کنند - به این نیاز می‌پردازد.

اساساً، استاندارد EN 81-50 راهنمایی برای اثبات این موضوع ارائه می‌دهد که اجزای آسانسور می‌توانند در برابر سختی‌های عملیات روزانه مقاومت کنند. این استاندارد در مورد اجزای مورد استفاده در آسانسورهای مسافری و باری، از جمله سیستم‌های کششی، هیدرولیکی و سیستم‌های محرک مثبت، اعمال می‌شود. حوزه‌های کلیدی مورد توجه استاندارد EN 81-50 عبارتند از:

  • قوانین و محاسبات طراحی: این استاندارد، تحلیل دقیق تنش را برای اجزای تحت بارهای مختلف، از جمله بارهای استاتیک، ضربات دینامیکی و خستگی در طول زمان، الزامی می‌کند. به عنوان مثال، طناب‌های تعلیق باید برای بارهای پارگی بیش از ۱۲ برابر ظرفیت نامی، درجه‌بندی شوند تا از پارگی جلوگیری شود. این قوانین تضمین می‌کنند که اجزایی مانند ریل‌های راهنما و وزنه‌های تعادل، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در برابر رویدادهای لرزه‌ای یا بارهای شدید بدون تغییر شکل، مقاومت کنند.
  • بازرسی‌ها و آزمایش‌های غیرمخرب: بازرسی‌های بصری، آزمایش اولتراسونیک و بازرسی‌های ذرات مغناطیسی برای تشخیص نقص در فلزات و جوش‌ها ضروری هستند. این امر برای نواحی پرفشار مانند شاسی خودرو که ترک‌های میکروسکوپی می‌توانند منجر به خرابی شوند، بسیار مهم است.
  • تست های عملکرد:
    • سپرها و کمک‌فنرها: تست‌های سقوط، توقف‌های اضطراری را شبیه‌سازی می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که جذب انرژی از آسیب ناشی از سرعت بیش از حد خودرو جلوگیری می‌کند.
    • وسایل ایمنی: این وسایل که باید در عرض چند میلی‌ثانیه برای درگیر کردن ریل‌ها فعال شوند، تحت سقوط‌های کنترل‌شده آزمایش می‌شوند تا قدرت توقف آنها تأیید شود.
    • مکانیزم‌های درب و قفل: قطعات تحت آزمایش‌های استحکام مانند محدود کردن باز شدن درب به ۵۰ میلی‌متر خارج از ناحیه قفل تحت فشار ۱۰۰۰ نیوتن قرار می‌گیرند که باعث افزایش مقاومت در برابر فشار می‌شود.

آزمون‌های استاندارد EN 81-50 برای صدور گواهینامه هماهنگ شده‌اند. قطعاتی که این آزمون‌ها را با موفقیت پشت سر بگذارند، می‌توانند علامت CE را دریافت کنند و به راحتی در سراسر اتحادیه اروپا معامله شوند. این استانداردسازی، تنوع را کاهش می‌دهد و تضمین می‌کند که طنابی که در یک کشور آزمایش می‌شود، می‌تواند در کشور دیگر نیز عملکرد مشابهی داشته باشد.

انواع اجزا، الزامات آزمایش و اهداف به شرح زیر است:

    • طناب‌های تعلیق: شکستن بار بیش از ۱۲ برابر ظرفیت نامی. جلوگیری از خرابی در حین حرکت.
    • ویژگی‌های ایمنی: فعال‌سازی در عرض ۰.۵ ثانیه. ترمز اضطراری.
    • ضربه‌گیرها: جذب انرژی برای سقوط از ارتفاع ۱ متر. ضربه‌گیر ضربه‌گیر.
    • ریل‌های راهنما: انحراف تحت بار بیش از ۱/۵۰۰ نباشد. هم‌ترازی حفظ شود.
    • قفل‌های درب: مقاومت در برابر نیروی ۱۰۰۰ نیوتن. از باز شدن ناخواسته جلوگیری می‌کند.

این استاندارد که آستانه‌های بالاتری را در استاندارد EN 81-50 الزامی می‌کند، مانند افزایش روشنایی در شفت‌ها (از 50 لوکس به 200 لوکس در موتورخانه‌ها) و بهبود دسترسی به سقف کابین برای تعمیر و نگهداری، خطرات تصادف را برای کاربران و تکنسین‌ها کاهش می‌دهد. همچنین نوآوری را تشویق می‌کند: اکنون می‌توان کامپوزیت‌های سبک‌تر و حسگرهای هوشمند را به طور مؤثر بازرسی کرد و در نتیجه آسانسورهایی با مصرف انرژی بهینه تولید می‌شوند که ردپای کربن ساختمان را کاهش می‌دهند.

سازمان ما، با تیم متخصص و باتجربه خود، سال‌هاست که نیازهای مشتریان خود را درک می‌کند، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این زمینه، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "EN 81-50 الزامات ایمنی برای ساخت و نصب آسانسورها - بازرسی‌ها و آزمایش‌ها - بخش 50: الزامات طراحی، محاسبات، بازرسی‌ها و آزمایش‌های اجزای آسانسور" ارائه می‌دهیم.

واتساپ