استاندارد EN ISO 17639 با عنوان «آزمایش مخرب جوش در مواد فلزی - بررسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی جوش‌ها» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است ، توصیه‌هایی در مورد آماده‌سازی نمونه، روش‌های آزمایش و اهداف اساسی آنها برای بررسی‌های ماکروسکوپی و میکروسکوپی ارائه می‌دهد.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
بررسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی برای آشکار کردن ویژگی‌های ماکروسکوپی یا میکروسکوپی یک اتصال جوش داده شده، معمولاً با بررسی مقاطع عرضی، استفاده می‌شود. این کار با بررسی بصری و/یا نوری سطح آماده شده قبل یا بعد از سنگ‌زنی انجام می‌شود.
هدف از بررسی‌های ماکروسکوپی و میکروسکوپی، ارزیابی ساختار (شامل ساختار دانه، مورفولوژی و جهت‌گیری، رسوبات و آخال‌ها) به صورت مستقل یا همراه با ترک‌ها و حفره‌های مختلف است. مقاطع همچنین می‌توانند سابقه‌ای از شکل نمونه در صفحات مقطع ارائه دهند. جدول ارائه شده در استاندارد، راهنمایی‌هایی در مورد ارزیابی خواص قابل تشخیص با بررسی‌های ماکروسکوپی و میکروسکوپی ارائه می‌دهد.
نمونه‌های آزمایشی معمولاً عمود بر محور جوش (مقطع عرضی)، شامل بستر جوش و مناطق تحت تأثیر حرارت در دو طرف جوش، جهت‌گیری می‌شوند. با این حال، نمونه‌های آزمایشی را می‌توان در جهت‌های دیگر نیز اعمال کرد. محل، جهت‌گیری و تعداد قطعات آزمایشی باید قبل از آزمایش، مثلاً با مراجعه به یک استاندارد کاربردی، مشخص شود.
به طور کلی، اطلاعات زیر در آزمایش‌ها در نظر گرفته می‌شوند:
نمونه آزمایش باید با برش، نصب، سنگ زنی یا صیقل دادن و سایش مناسب برای بررسی آماده شود. سطح مورد بررسی نباید تحت تأثیر منفی این عملیات قرار گیرد.
الزامات پرداخت سطح به نوع بازرسی (ماکروسکوپی یا میکروسکوپی)، نوع ماده و مستندات (مانند عکس‌ها) بستگی دارد. جزئیات مربوط به محیط‌های سنگ‌زنی و صیقل‌کاری و روش‌های سنگ‌زنی و صیقل‌کاری در استاندارد ISO/TR 16060 آمده است.
روش‌های اچینگ باید قبل از اچینگ مشخص شوند. رایج‌ترین روش‌ها عبارتند از:
روش‌های دیگری نیز ممکن است استفاده شوند، اما باید مشخص شوند، به عنوان مثال، با ارجاع به یک استاندارد عملی. پس از اتمام اچینگ، نمونه آزمایش باید شسته و خشک شود. می‌توان اقدامات احتیاطی را برای جلوگیری از خراب شدن نمونه اچ شده انجام داد، مانند نگهداری نمونه‌ها در اتمسفر محافظت شده یا برای نمونه‌های ماکروسکوپی، استفاده از لاک یا وارنیش روی سطح اچ شده.
مواد ساینده معمول برای فلزات پایه مختلف، رسوبات جوش، اهداف بازرسی و انواع آنها در ISO/TR 16060 فهرست شده‌اند. بسته به اطلاعات مورد نیاز، نوع و غلظت ماده ساینده و همچنین دما و زمان سایش ممکن است بسته به جنس و نوع بازرسی متفاوت باشد. برای اتصالات مشابه می‌توان از مواد ساینده مختلفی استفاده کرد.
استاندارد EN ISO 17639 یک استاندارد حیاتی در آزمایش جوش و مواد است زیرا دستورالعمل‌هایی را برای بازرسی چشمی جوش‌ها ارائه می‌دهد. دلایل اصلی اهمیت آن عبارتند از:
این شفافیت کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که همه منابع، انتظارات کیفی یکسانی را برآورده می‌کنند.
بررسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی جوش‌ها به دو سطح مختلف از تکنیک‌های بازرسی جوش اشاره دارد که برای ارزیابی کیفیت داخلی و سطحی جوش‌ها، به ویژه در آزمایش مواد و کنترل کیفیت، مورد استفاده قرار می‌گیرند:
به طور خلاصه، بررسی ماکروسکوپی، نمای کلی از کیفیت جوش و یکپارچگی ساختاری را ارائه می‌دهد، در حالی که بررسی میکروسکوپی، تغییرات داخلی دقیق و خواص متالورژیکی را که با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند، آشکار می‌کند.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایشی را مطابق با استاندارد EN ISO 17639 برای "آزمایش مخرب جوش در مواد فلزی - بررسی ماکروسکوپی و میکروسکوپی جوش‌ها" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
