پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15817 برای عایق‌بندی - مقاومت در برابر آب

پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15817 برای عایق‌بندی - مقاومت در برابر آب

استاندارد اروپایی «EN 15817 پوشش‌های قیری ضخیم اصلاح‌شده با پلیمر برای ضدآب‌سازی - مقاومت در برابر آب» روشی را برای تعیین مقاومت در برابر آب پوشش‌های قیری ضخیم اصلاح‌شده با پلیمر برای اهداف ضدآب‌سازی شرح می‌دهد.

پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده پلیمری EN 15817 برای عایق‌بندی - مقاومت در برابر آب

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف مندرج در استاندارد EN 15814 اعمال می‌شود.

پوشش‌های قیر اصلاح‌شده با پلیمر به دلیل انعطاف‌پذیری عالی، توانایی پل زدن در برابر ترک و مقاومت در برابر رطوبت و مواد شیمیایی، به طور گسترده برای ضد آب کردن در ساخت و ساز استفاده می‌شوند. این ماده معمولاً در موارد زیر استفاده می‌شود:

  • دیوارها و فونداسیون‌های زیرزمین: عایق‌بندی زیر زمین را برای محافظت از سازه‌ها در برابر آب‌های زیرزمینی و رطوبت خاک فراهم می‌کند. قبل از پر کردن، روی قسمت بیرونی دیوارهای زیرزمین اعمال می‌شود.
  • دیوارهای حائل: از نفوذ آب و آسیب‌های سازه‌ای ناشی از فشار مداوم خاک و قرار گرفتن در معرض رطوبت جلوگیری می‌کنند.
  • سازه‌های زیرزمینی: در تونل‌ها، چاه‌ها و پارکینگ‌های زیرزمینی استفاده می‌شود. یک مانع مقاوم در برابر رطوبت در محیط‌های زیرزمینی ایجاد می‌کند.
  • پایه‌ها و تیرهای کف: قسمت‌های در معرض دید فونداسیون‌ها یا سازه‌های نزدیک به سطح زمین را از افزایش مویرگی و پاشش آب محافظت کنید.
  • اتاق‌های مرطوب و حمام‌ها: به عنوان یک لایه ضد آب داخلی در زیر کاشی‌ها یا سایر پوشش‌ها استفاده می‌شود. در حمام‌های مسکونی و تجاری، اتاق‌های رختشویی یا آشپزخانه‌های صنعتی رایج است.
  • بالکن‌ها و تراس‌ها: قبل از کاشی‌کاری یا پوشش کف، به عنوان یک لایه ضد آب پایه عمل می‌کند. از انبساط و انقباض ناشی از تغییرات دما جلوگیری می‌کند.
  • سقف‌های مسطح و شیب‌دار: زیر لایه‌های محافظ یا به عنوان بخشی از سیستم‌های عایق رطوبتی چند لایه استفاده می‌شود. دوام و مقاومت در برابر آب و هوا را فراهم می‌کند.
  • مخازن و آب انبارهای آب (سطوح خارجی): برای ضد آب کردن خارجی مخازن جهت جلوگیری از نشت آب‌های زیرزمینی اطراف استفاده می‌شود (برای استفاده در داخل ساختمان به عنوان آب آشامیدنی مناسب نیست، مگر اینکه دارای مجوز باشد).

پوشش‌های ضخیم قیر اصلاح‌شده پلیمری به دلایل زیر استفاده می‌شوند:

  • انعطاف‌پذیر و مقاوم در برابر ترک: مناسب برای اتصالات دینامیکی یا حرکات سازه‌ای کوچک.
  • کاربرد سرد: در حین استفاده نیازی به گرم کردن نیست و این امر آن را ایمن‌تر و راحت‌تر می‌کند.
  • بادوام: مقاوم در برابر فرسودگی، هوازدگی و شرایط تهاجمی زمین.
  • مخلوط قیر-پلیمر: خواص ضد آب بودن قیر را با خاصیت ارتجاعی و استحکام پلیمرها ترکیب می‌کند.

پس از تهیه یک لایه انعطاف‌پذیر از امولسیون قیر اصلاح‌شده با پلیمر، نمونه به مدت ۲۸ روز در آب با دمای اتاق نگهداری می‌شود. در پایان این دوره، ارزیابی بصری انجام می‌شود.

برای آزمایش‌ها از یک بشر شیشه‌ای حاوی ۲.۵ لیتر آب لوله‌کشی استفاده می‌شود. ابعاد نمونه باید حداقل ۹۰ میلی‌متر × ۲۵۰ میلی‌متر باشد. نمونه طوری قرار داده می‌شود که دو سوم آن در آب غوطه‌ور و یک سوم آن خارج از آب باشد. نمونه در مرکز بشر معلق است و از همه طرف با آب احاطه شده است. همچنین در آزمایش‌ها از یک همزن مغناطیسی استفاده می‌شود.

جزء امولسیون قیر پلیمری باید به مدت ۲۸ روز مطابق با استاندارد ISO 554 در شرایط آب و هوایی عادی ۲۳ درجه سانتیگراد (به علاوه/منهای ۲ درجه سانتیگراد) و رطوبت نسبی ۵۰٪ (به علاوه/منهای ۵٪) آماده‌سازی شود. پوشش مرطوب باید با استفاده از یک قاب یا فویل سنج در دمای اتاق، همانطور که توسط سازنده مشخص شده است، تراز شود تا به ضخامت لایه خشک مشخص شده ۴ میلی‌متر (به علاوه/منهای ۰.۴ میلی‌متر) برسد. اندازه نمونه به اندازه ظرف بستگی دارد. در صورت لزوم، باید مواد پرکننده اضافه شود.

پس از نگهداری در آب و هوای معمولی، نمونه باید به مدت ۲۸ روز در ظرف آب نگهداری شود. در این مدت، آب باید دائماً با استفاده از همزن مغناطیسی به آرامی هم زده شود.

پس از ۲۸ روز، باید ارزیابی بصری انجام شود تا مشخص شود که آیا تغییری در مواد ایجاد شده است، آیا آرماتور در حال پوسته شدن است یا خیر و آیا رنگ آب تغییر کرده است یا خیر.

هدف از استاندارد EN 15817 تعیین مقاومت چسبندگی پوشش‌های قیری اصلاح‌شده پلیمری است که بر روی زیرلایه‌های معدنی (مانند بتن، مصالح بنایی) اعمال می‌شوند. این پوشش‌ها به طور گسترده در ساخت و ساز برای ضد آب کردن زیرزمین‌ها، فونداسیون‌ها و سازه‌های زیرزمینی استفاده می‌شوند.

استاندارد EN 15817 به دلایل زیادی، به ویژه در زمینه عایق‌بندی و مصالح ساختمانی، اهمیت دارد. دلایل اصلی اهمیت آن عبارتند از:

  • تضمین عملکرد مواد: چسبندگی برای اطمینان از چسبندگی محکم پوشش‌های ضد آب به زیرلایه در شرایط محیطی مختلف (رطوبت، دما، تنش) بسیار مهم است. این استاندارد تأیید می‌کند که محصول در شرایط واقعی عملکرد مؤثری خواهد داشت.
  • کنترل کیفیت: به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا چسبندگی پایدار پوشش‌های قیر اصلاح‌شده با پلیمر را تأیید کنند. این امر به جلوگیری از خرابی‌های میدانی مانند پوسته شدن، لایه لایه شدن یا ورود آب کمک می‌کند.
  • قابلیت مقایسه محصولات: با استانداردسازی روش آزمایش، امکان مقایسه منصفانه محصولات عایق رطوبتی مختلف در بین تولیدکنندگان و پروژه‌های مختلف فراهم می‌شود.
  • پشتیبانی از علامت CE: نقشی در انطباق با دستورالعمل محصولات ساختمانی اتحادیه اروپا (CPR) برای پوشش‌های قیر اصلاح‌شده پلیمری مورد استفاده در ساختمان‌ها ایفا می‌کند. محصولاتی که تحت استاندارد EN 15817 آزمایش می‌شوند، می‌توانند برای انطباق و اظهارنامه‌های عملکرد ارزیابی شوند.

در نتیجه، استاندارد EN 15817 تقاضای زیادی دارد زیرا چسبندگی قابل اعتماد، ایمن و مؤثر سیستم‌های عایق رطوبتی قیری را به سطوح ساختمان تضمین می‌کند. این استاندارد، قابلیت اطمینان، تأیید عملکرد و اطمینان به مصالح ساختمانی مورد نیاز برای محافظت از سازه‌ها در برابر رطوبت و آسیب آب را افزایش می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN 15817 برای پوشش‌های ضخیم قیری اصلاح‌شده با پلیمر برای ضد آب‌سازی - مقاومت در برابر آب - ارائه می‌دهیم.

واتساپ