EN 1027 پنجره‌ها و درها - آب‌بندی - روش آزمایش

EN 1027 پنجره‌ها و درها - آب‌بندی - روش آزمایش

استاندارد اروپایی "EN 1027 پنجره‌ها و درها - آب‌بندی - روش آزمون" روش آزمونی را که برای تعیین آب‌بندی مجموعه‌های پنجره و در کاملاً مونتاژ شده از هر ماده‌ای استفاده می‌شود، شرح می‌دهد. این روش آزمون به گونه‌ای طراحی شده است که شرایط استفاده را در هنگام نصب مجموعه پنجره یا در مطابق با مشخصات سازنده و الزامات استانداردها و ضوابط اجرایی اروپایی مربوطه در نظر بگیرد. این استاندارد در مورد اتصالات بین قاب مجموعه پنجره یا در و سازه ساختمان اعمال نمی‌شود.

EN 1027 پنجره‌ها و درها - آب‌بندی - روش آزمایش

اصل این روش آزمایش بر اساس پاشش مداوم مقدار مشخصی آب بر روی سطح خارجی نمونه آزمایش و اعمال افزایش‌های فشار مثبت آزمایش در فواصل منظم و ثبت فشار آزمایش و جزئیات محل نفوذ آب است.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • شرایط بسته شدن: قطعات متحرک به گونه‌ای در داخل یا روی قطعات ثابت قرار می‌گیرند که بتوان آنها را محکم کرد (قفل یا چفت کرد).
  • شرط بسته شدن ثابت است: شرطی که در آن قسمت متحرک در یک یا چند نقطه ثابت شده است و حداقل با یکی از دو مورد ذکر شده در زیر تعریف می‌شود.
    • وضعیت بسته شدن قفل شده: قسمت متحرک به حالت بسته برگردانده می‌شود و توسط یک بست خودکار یا یک قفل غلتکی یا یک ضامن محکم می‌شود.
    • وضعیت بسته شدن قفل شده: قسمت متحرک توسط اقدامات اضافی (مانند دستگیره، کلید، دستگاه‌های خودکار یا دستگاه‌های الکترونیکی) در حالت بسته نگه داشته می‌شود تا دستگاه‌های قفل یکپارچه (مانند مهره، پیچ یا چفت) را درگیر کند که بر خواص محصول تأثیر می‌گذارد.
  • شرط بسته شدن ایمن: هر اقدامی که مانع از رها شدن غیرمجاز بست برای خروج یا ورود شود (مثلاً ایمنی کودک، سرقت).
  • فشار تست: این به اختلاف بین فشار هوای استاتیک داخل و خارج محفظه آزمایش اشاره دارد. فشار تست مثبت است اگر فشار هوای استاتیک داخل محفظه آزمایش بیشتر از فشار هوای خارج از محفظه آزمایش باشد. فشار تست منفی است اگر فشار هوای استاتیک داخل محفظه آزمایش کمتر از فشار هوای خارج از محفظه آزمایش باشد.
  • مقاومت در برابر آب: به توانایی نمونه آزمایشی در مقاومت در برابر نفوذ آب در شرایط آزمایش اشاره دارد.
  • نفوذ آب: خیس شدن مداوم یا مکرر قسمت‌هایی از سطح داخلی نمونه آزمایشی، یا هر قسمتی از نمونه آزمایشی که قرار است خشک بماند و بخشی از سیستم زهکشی آب به خارج نیست، یا هر قسمتی از نمونه آزمایشی که آب از آن به صورت کنترل‌شده خارج نمی‌شود. خیس شدن مداوم را می‌توان به عنوان جریان بی‌وقفه آب توصیف کرد، به عنوان مثال، یک خط نازک آب؛ خیس شدن مکرر را می‌توان به عنوان فواصل مکرر آب (قطرات متعدد آب) توصیف کرد.
  • حد آب‌بندی: حداکثر فشار آزمایشی که در آن نمونه آزمایش تحت شرایط آزمایش برای مدت زمان مشخص شده، آب‌بندی باقی می‌ماند.

نمونه آزمایشی باید به درستی برای استفاده مورد نظر خود، بدون هیچ گونه خمیدگی یا تاب خوردگی که می‌تواند بر نتایج آزمایش تأثیر بگذارد، محکم شود. نمونه آزمایشی باید کاملاً کاربردی باشد. محیط اطراف، از جمله اتصالات قاب، باید آماده و طوری قرار گیرد که هرگونه نشت آب به راحتی قابل تشخیص باشد. نمونه آزمایشی باید تمیز و سطوح آن خشک باشد. هرگونه وسیله تهویه باید با نوار چسب بسته شود.

روش اسپری (روش A یا روش B) باید توسط سازنده و بر اساس محل نمونه آزمایشی (محافظت شده یا نشده) در مطالعات مورد نظر انتخاب شود. یک آزمایش باید فقط با استفاده از یک چیدمان انجام شود. برای چیدمان سیستم اسپری باید از یک الگو پیروی شود.

خط نازل که نوک نازل‌ها را به هم متصل می‌کند، نباید بیش از ۱۵۰ میلی‌متر بالاتر از بالاترین خط اتصال افقی هر قاب متحرک یا خط شیشه‌ای هر شیشه ثابت قرار گیرد تا از خیس شدن کامل اعضای قاب افقی مجاور اطمینان حاصل شود. خط نازل باید در فاصله ۲۵۰ میلی‌متر به علاوه ۱۰ میلی‌متر منهای ۰ میلی‌متر از سطح خارجی نمونه آزمایشی، همانطور که توسط بیرونی‌ترین صفحه اتصال اعضای متحرک یا صفحه شیشه‌ای اعضای ثابت تعریف شده است، قرار گیرد.

نازل‌ها باید در امتداد محور میله اسپری، به فاصله ۴۰۰ میلی‌متر بعلاوه/منهای ۱۰ میلی‌متر از یکدیگر قرار گیرند و نازل‌ها باید طوری چیده شوند که فاصله جانبی بین لبه بیرونی محیط و بیرونی‌ترین نازل‌ها بیشتر از ۵۰ میلی‌متر و حداکثر ۲۵۰ میلی‌متر باشد.

محور نازل باید روی خطی با زاویه ۲۴ درجه به اضافه ۲ درجه تا ۰ درجه زیر خط افقی برای آزمایش طبق روش ۱A و ۸۴ درجه به اضافه/منهای ۲ درجه زیر خط افقی برای آزمایش طبق روش ۱B قرار گیرد.

برای نمونه‌های آزمایشی تا ارتفاع ۲.۵ متر، شامل مثلاً پروفیل‌های کششی یا جعبه‌های کرکره‌ای، باید از یک ردیف نازل استفاده شود که هر نازل به طور متوسط ​​۲ لیتر در دقیقه برای هر دو روش ۱A و ۱B اسپری کند. نرخ اسپری مشخص شده در بالا برای نمونه‌های آزمایشی با ارتفاع ۲.۵ متر مناسب است. برای نمونه‌های آزمایشی کوچکتر، نازل‌ها آب را فراتر از آستانه اسپری می‌کنند، بنابراین جریان واقعی در ناحیه اسپری شده تقریباً ۲ لیتر در دقیقه متر مربع در آزمایش طبق روش ۱A و ۱ لیتر در دقیقه متر مربع در آزمایش طبق روش ۱B است.

برای نمونه‌های آزمایشی با ارتفاع بیش از ۲.۵ متر، از جمله، به عنوان مثال، پروفیل‌های کششی یا جعبه‌های کرکره‌ای، ردیف نازل بالایی باید همانطور که در بالا توضیح داده شد، ثابت شود. ردیف‌های نازل اضافی باید در فواصل عمودی ۱.۵ متر (با تلرانس مثبت/منفی ۱۵۰ میلی‌متر) زیر خط نازل بالایی ثابت شوند. در صورت وجود هرگونه برآمدگی افقی، این ردیف‌های اضافی باید در سطحی قرار گیرند که آب از زیر برآمدگی به سمت بالا پاشیده نشود. میانگین سرعت جریان هر نازل باید ۱ لیتر در دقیقه برای روش اسپری ۲A و ۲ لیتر در دقیقه برای روش اسپری ۲B باشد.

برای نمونه‌های آزمایشی حاوی یک یا چند میله آب افقی با برآمدگی بیش از ۵۰ میلی‌متر، باید برای هر میله آب، همانطور که در بالا توضیح داده شد، یک ردیف اضافی از نازل‌ها ترتیب داده شود.

دمای آب باید بین ۴ تا ۳۰ درجه باشد و آب باید به اندازه کافی تمیز باشد تا از پاشش صحیح همه نازل‌ها اطمینان حاصل شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 1027 Windows and Doors - Watertightness - Test method" ارائه می‌دهیم.

واتساپ