EN 1542 اندازه‌گیری مقاومت پیوستگی در سازه‌های بتنی با روش کششی

EN 1542 اندازه‌گیری مقاومت پیوستگی در سازه‌های بتنی با روش کششی

استاندارد اروپایی "EN 1542 محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمون - اندازه‌گیری مقاومت چسبندگی با کشش" بخشی از مجموعه‌ای از استانداردهای مربوط به محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی است. این استاندارد روشی را برای اندازه‌گیری مقاومت چسبندگی کششی گچ‌ها، ملات‌ها، بتن‌ها و سیستم‌های حفاظت سطحی مورد استفاده برای حفاظت و تعمیر بتن شرح می‌دهد. الزامات این استاندارد در مورد محصولات و سیستم‌هایی که در روش آزمون با حداکثر ضخامت 50 میلی‌متر اعمال می‌شوند، اعمال می‌شود، اما برخی از محصولات ممکن است در تعمیراتی که ضخامت آنها بیش از 50 میلی‌متر است، استفاده شوند.

EN 1542 اندازه‌گیری مقاومت پیوستگی در سازه‌های بتنی با روش کششی

این استاندارد روشی را برای اندازه‌گیری مقاومت کششی پیوند محصولات و سیستم‌های تعمیری اعمال شده بر روی نمونه‌های بتنی مرجع استاندارد که مطابق با استاندارد EN 1766 "محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمایش - بتن‌های مرجع برای آزمایش" تهیه شده‌اند، شرح می‌دهد. این روش آزمایش با کشیدن مستقیم دالی، با استفاده از یک دالی متصل به سطح محصول یا سیستم تعمیری، با یک ناحیه آزمایش مشخص که توسط حفاری مغزه‌گیری تعیین می‌شود، انجام می‌شود.

هنگام استفاده از این روش، محصول یا سیستم به همراه ظروف و ابزارهایی که برای تهیه و اعمال مخلوط استفاده می‌شوند، باید حداقل ۲۴ ساعت قبل از استفاده در محیط آزمایشگاهی استاندارد قرار داده شوند. مگر اینکه سازنده روش دیگری را مشخص کرده باشد، از تکنیک اختلاط زیر برای تهیه نمونه‌ها استفاده می‌شود.

برای بتن سیمانی ساده (PCC) و ملات سیمانی، از میکسر ملات استفاده می‌شود، با سرعت کم تنظیم می‌شود، مایع اندازه‌گیری داخل کاسه ریخته می‌شود و مواد خشک اضافه می‌شوند، سپس به مدت کل ۲ دقیقه مخلوط می‌شوند.

وقتی دستورالعمل سازنده استفاده از کیسه‌های ناقص مصالح را ممنوع می‌کند، باید از میکسر بتن یا روش دیگری که توسط سازنده توصیه شده است استفاده شود.

مشخص شده است که برخی از انواع ملات‌های تعمیری تحت تأثیر مخلوط‌کن ملات که در استاندارد EN 196-1 مشخص شده است، بیش از حد کف می‌کنند. یک جایگزین، استفاده از مخلوط‌کن بتن است. معمولاً باید میزان هوا، مقاومت و چگالی مخلوط‌های بتن مسلح (CC) و بتن مسلح PCC برای تعیین مشخصات ملات مورد آزمایش تعیین شود.

نمونه‌های آزمایشی تهیه‌شده در حالت عمودی باید به مدت سه روز در این حالت تحت شرایط عمل‌آوری مشخص‌شده در پیوست استاندارد (پیوست الف) نگهداری شوند. در طول نگهداری، سطوح نمونه‌های آزمایشی باید حداقل ۱۰۰ میلی‌متر از هم فاصله داشته باشند.

مگر اینکه سازنده طور دیگری مشخص کرده باشد، هرگونه قالب‌بندی باید ۲۴ ساعت پس از استفاده از محصول یا سیستم محصول برداشته شود و سپس به حالت عمودی برگردانده شود.

پس از سه روز عمل‌آوری عمودی، نمونه‌ها می‌توانند به صورت افقی قرار داده شوند و عمل‌آوری برای مدت زمان مشخص شده در پیوست استاندارد (پیوست الف) ادامه می‌یابد.

پس از دوره عمل‌آوری، نمونه آزمایشی به مدت هفت روز با نگهداری در محیط آزمایشگاهی استاندارد مطابق با پیوست استاندارد، آماده می‌شود. در پایان این دوره هفت روزه، نمونه با محکم کردن پایه‌ها آماده می‌شود تا آزمایش در پایان روز هفتم انجام شود.

در حین حفاری مغزه‌گیری، مته مغزه‌گیری و نمونه آزمایشی طوری محکم می‌شوند که نتوانند حرکت کنند یا شل شوند. مته باید عاری از لرزش قابل توجه باشد و نباید اجازه حرکت جانبی به مته مغزه‌گیری داده شود. یک بشکه مغزه‌گیری الماسی با محور ۹۰ درجه به اضافه/منهای ۱ درجه نسبت به سطح حفاری می‌شود. محصول یا سیستم تعمیری از طریق زیرلایه بتنی تا عمق ۱۵ میلی‌متر به اضافه/منهای ۵ میلی‌متر حفاری می‌شود. بشکه مغزه‌گیری الماسی بدون آسیب رساندن به نمونه آزمایشی برداشته می‌شود.

به طور خلاصه، استاندارد EN 1542 در درجه اول برای ارزیابی عملکرد ملات‌های تعمیری، پوشش‌ها یا سایر عملیات سطحی اعمال شده بر روی سازه‌های بتنی استفاده می‌شود. این آزمایش شامل چسباندن یک دیسک آزمایشی (معمولاً فلزی) به سطح و سپس اعمال نیروی کششی عمود بر سطح تا زمان وقوع شکست است. نتیجه، که بر حسب مگاپاسکال (MPa) بیان می‌شود، چسبندگی مواد تعمیری به بتن اصلی را نشان می‌دهد.

این استاندارد ضروری است زیرا روشی قابل اعتماد و استاندارد برای ارزیابی مقاومت پیوستگی بین مواد تعمیری و سطوح بتنی موجود ارائه می‌دهد. این یک عامل حیاتی در موفقیت و دوام تعمیرات بتنی است. دلایل اصلی اهمیت این استاندارد عبارتند از:

  • تضمین یکپارچگی ساختاری: پیوند ضعیف بین محصول تعمیر و زیرلایه می‌تواند منجر به لایه لایه شدن یا خرابی تعمیر شود. این استاندارد به تأیید این موضوع کمک می‌کند که مواد تعمیر به خوبی چسبیده و تحت بارها و شرایط محیطی مورد انتظار عمل می‌کنند.
  • کنترل کیفیت و انطباق: یک روش آزمایش یکنواخت در سراسر اروپا و سطح بین‌المللی ارائه می‌دهد که تضمین می‌کند تولیدکنندگان و پیمانکاران استانداردهای عملکرد مورد نیاز را رعایت می‌کنند. تنظیم‌کنندگان و مشتریان از این استاندارد برای تأیید مطابقت مواد و کاربردها با مشخصات پروژه استفاده می‌کنند.
  • ارزیابی عملکرد درجا: آزمایش نه تنها در آزمایشگاه، بلکه بر روی سازه‌های واقعی نیز قابل انجام است که آن را برای موارد زیر مفید می‌سازد: ارزیابی تعمیرات موجود، تأیید آماده‌سازی سطح و اطمینان از کیفیت ساخت قابل قبول.
  • تعیین حالت شکست: این استاندارد نه تنها مقاومت را اندازه‌گیری می‌کند، بلکه حالت شکست را نیز طبقه‌بندی می‌کند: شکست چسبندگی در سطح مشترک (نشانه‌ای ضعیف) یا شکست چسبندگی در داخل تعمیر یا بتن (به‌طورکلی قابل قبول). این به تشخیص اینکه چرا یک تعمیر ممکن است شکست بخورد کمک می‌کند و انتخاب مواد یا بهبود آماده‌سازی سطح را هدایت می‌کند.
  • پشتیبانی از توسعه محصول: تولیدکنندگان از این استاندارد در طول تحقیق و توسعه و آزمایش محصول برای توسعه ملات‌های تعمیر، پوشش‌ها و چسب‌های با عملکرد بهتر استفاده می‌کنند.

به طور خلاصه، استاندارد EN 1542 تضمین می‌کند که سیستم‌های تعمیر، قابل اعتماد، ایمن و بادوام باشند. این امر هنگام مواجهه با زیرساخت‌های قدیمی یا عناصر بتنی پرخطر بسیار مهم است.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، به داشتن تیمی قوی از کارکنان افتخار می‌کند که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 1542: محصولات و سیستم‌هایی برای حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمایش - اندازه‌گیری مقاومت پیوستگی با آزمایش کشش" ارائه می‌دهیم.

واتساپ