محصولات و سیستم‌های EN 12617 برای حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمایش

استاندارد اروپایی «EN 12617 محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمون» شامل زیربخش‌هایی است که تحت همین عنوان تدوین شده‌اند. یعنی،

• استاندارد «EN 12617-1 بخش 1: تعیین انقباض خطی برای پلیمرها و سیستم‌های حفاظت سطحی (SPS)» یکی از مجموعه استانداردهای فرعی مربوط به محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی است. این استاندارد روش تعیین انقباض خطی رزین‌های واکنشی چند جزئی بدون حلال با پخت سرد را شرح می‌دهد. این روش برای محصولات لاستیکی الاستیک و محصولات با پخت بسیار سریع مناسب نیست. محصولات لاستیکی و الاستیک اثرات آرامش بخشی از خود نشان می‌دهند و می‌توانند تنش را به زمین توزیع کنند. برای آزمایش محصولات با عمل‌آوری بسیار سریع، زمان مصرف (Pot Life) باید به اندازه کافی طولانی باشد تا بتوان نمونه‌های آزمایشی را مخلوط و آماده کرد. برای اهداف این استاندارد، علاوه بر اصطلاحات و تعاریف مندرج در استاندارد EN 1504-1، تعاریف زیر نیز اعمال می‌شود:
  • انقباض به کاهش طول یا حجم در حین عمل آوری ماده اشاره دارد.
  • مقدار انقباض، نسبت عرض شکاف بر حسب میلی‌متر به طول اولیه ۱ متر پس از عمل‌آوری را بیان می‌کند.
• استاندارد «EN 12617-2 بخش 2: انقباض محصولات تزریق ترک بر پایه چسباننده‌های پلیمری: انقباض حجمی» روشی را برای تعیین انقباض حجمی محصولات فرموله شده با چسباننده‌های پلیمری ترموست، عمدتاً چسباننده‌های اپوکسی و پلی‌استر، که در دمای محیط یا کمتر از آن عمل‌آوری می‌شوند، شرح می‌دهد. این روش برای محصولات تزریق ترک که با چسب ترموست پلیمری فرموله شده‌اند، سازگار است. هنگام آزمایش، کل انقباض حجمی به عنوان درصد تغییر در چگالی محاسبه می‌شود، زمانی که سیستم پلیمری در دمای ۲۱ درجه به علاوه/منهای ۲ درجه تا رسیدن به محصول نهایی پخت می‌شود. چگالی پس از پلیمریزاسیون (پخت) با اندازه‌گیری شناوری نمونه غوطه‌ور در روغن سیلیکون در دمای ۲۱ درجه به علاوه/منهای ۲ درجه اندازه‌گیری می‌شود.
• استاندارد «EN 12617-3 بخش 3: تعیین انقباض خطی در سنین اولیه برای چسب‌های سازه‌ای» روشی را برای تعیین انقباض خطی در سنین اولیه چسب‌های سازه‌ای در محدوده استانداردهای EN 1501-1 و EN 1504-4 شرح می‌دهد. این استاندارد، روش‌هایی را برای اندازه‌گیری انقباض خطی از ژل اولیه پلیمری به شکل نوارهای نازک بدون محدودیت با ضخامت کمتر از 10 میلی‌متر شرح می‌دهد. برای مثال، این دستگاه طوری طراحی شده است که انقباض اولیه را تا 24 ساعت اندازه‌گیری کند.

در اصل، این آزمایش به شرح زیر است: یک نمونه پلیمری تازه مخلوط شده در یک قالب فولادی کم‌عمق قرار داده می‌شود که داخل آن برای جلوگیری از چسبیدن پلیمر به آن، عملیات حرارتی انجام می‌شود. این قالب دارای انتهای کشویی است که به پلیمر متصل می‌شود و می‌تواند با انبساط یا انقباض پلیمر، آزادانه حرکت کند. مبدل‌های جابجایی خطی که روی انتهای آنها نصب شده‌اند، امکان اندازه‌گیری انقباض را فراهم می‌کنند. حسگرهای دما که در قالب نصب می‌شوند، امکان اندازه‌گیری دمای قالب و پلیمر را فراهم می‌کنند.

• استاندارد «EN 12617-4 بخش 4: تعیین انقباض و انبساط» روشی را برای اندازه‌گیری پایداری ابعادی (یعنی حرکت انقباض و انبساط) ناشی از تغییرات رطوبت ملات‌ها یا بتن‌های هیدرولیکی یا ملات‌ها یا بتن‌های سیمان هیدرولیکی پلیمری، مطابق تعریف استاندارد EN 1504-1، شرح می‌دهد. این استاندارد شامل دو روش مختلف است: روش حرکت آزاد و روش حرکت محدود. اصول این استاندارد در مورد ملات، دوغاب یا محصولات یا سیستم‌های بتنی با حداکثر اندازه سنگدانه 10 میلی‌متر اعمال می‌شود.

روش اول برای اندازه‌گیری حرکت خطی نامحدود نمونه‌های منشوری با ابعاد 40 میلی‌متر × 40 میلی‌متر × 160 میلی‌متر ناشی از غوطه‌وری در آب (انبساط) یا شرایط خشک شدن (انقباض) بین 24 ساعت تا 56 روز پس از ریخته‌گری است. روش دوم، اندازه‌گیری میزان از دست دادن چسبندگی و تمایل به ترک خوردن هنگام اعمال بر روی یک زیرلایه بتنی مرجع با ابعاد 300 میلی‌متر × 300 میلی‌متر × 100 میلی‌متر و قرار گرفتن در معرض غوطه‌وری در آب (انبساط) یا خشک شدن (انقباض) است.

اقدامات کافی برای عایق‌بندی بتن جهت محافظت از آن در برابر نفوذ رطوبت ضروری است. نفوذ آب می‌تواند منجر به خوردگی آرماتورها و سایر اشکال تخریب شود. سازه‌های بتنی که برای برآورده کردن یا فراتر رفتن از الزامات باربری طراحی شده‌اند، احتمالاً طول عمر بیشتری دارند.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «EN 12617 محصولات و سیستم‌های حفاظت و تعمیر سازه‌های بتنی - روش‌های آزمایش» نیز وجود دارد.