استاندارد "ASTM E190 روش آزمون استاندارد برای آزمایش خمش هدایت‌شده جوش‌ها برای بررسی شکل‌پذیری" که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) تدوین شده است، یک روش آزمون خمش هدایت‌شده را برای تعیین استحکام و شکل‌پذیری جوش‌ها در محصولات آهنی و غیرآهنی توصیف می‌کند. عیوبی که در اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند، ممکن است هنگام قرار گرفتن در معرض تنش بیش از حد موضعی تدریجی، روی سطح نمونه ظاهر شوند.
نمونه با اعمال نیرو به صورت مرکزی به مهره جوش روی یک نمونه مسطح که در دو نقطه با فاصله مساوی از خط اعمال نیرو قرار دارد، در یک قالب "U" شکل خم می‌شود. نمونه توسط پیستونی به شکل دلخواه به داخل قالب رانده می‌شود. سطح محدب نمونه خم شده از نظر ترک یا سایر عیوب آشکار بررسی می‌شود.
آزمایش خمش جهت‌دار که در این روش آزمایش شرح داده شده است، برای ارزیابی کیفیت جوش‌ها از نظر شکل‌پذیری استفاده می‌شود، که با توانایی آنها در مقاومت در برابر ترک خوردگی در حین خمش مشخص می‌شود.
نمونه‌هایی که معمولاً برای آزمایش خمش هدایت‌شده استفاده می‌شوند، نمونه‌های مستطیلی هستند که از صفحات و لوله‌ها ساخته می‌شوند. سطح جوش یک نمونه صاف شامل بخش بیشتری از ماده جوش است، در حالی که طرف مقابل آن سطح ریشه جوش نامیده می‌شود. انواع نمونه‌ها به شرح زیر است:
در طول آزمایش، نمونه‌های خمش هدایت‌شده در یک فیکسچر آزمایشی که اساساً با شکل مشخص‌شده در استاندارد مطابقت دارد، خم می‌شوند. نمونه‌های عرضی در عنصر قالب فیکسچر با جوش در وسط دهانه قرار می‌گیرند. نمونه‌های خمش سطحی با جوش رو به حفره قرار می‌گیرند؛ نمونه‌های خمش ریشه با ریشه جوش رو به حفره قرار می‌گیرند؛ و نمونه‌های خمش جانبی با طرفی که نقص‌های بزرگ‌تر را نشان می‌دهد، رو به حفره قرار می‌گیرند. اگر هیچ نقص قابل توجهی وجود نداشته باشد، می‌توان هر دو طرف را انتخاب کرد.
از هر وسیله مناسبی می‌توان برای حرکت دادن پیستون نسبت به قالب استفاده کرد، اما باید ثابت باشد و هیچ حرکت جانبی قابل توجهی نداشته باشد. نیرو تا زمانی اعمال می‌شود که نمونه به شکل "U" درآید و نتوان سیمی به قطر 3,2 میلی‌متر را بین نمونه و هیچ نقطه‌ای روی انحنای عنصر پیستون جیگ قرار داد. با این حال، اگر نمونه زودتر از موعد از کار بیفتد، این امر امکان‌پذیر خواهد بود.
شکل‌پذیری جوش‌ها به توانایی یک اتصال جوش داده شده برای تغییر شکل پلاستیکی (خم شدن یا خم شدن) بدون شکستگی در هنگام قرار گرفتن در معرض تنش اشاره دارد. این یک خاصیت مکانیکی حیاتی است که نشان می‌دهد یک ماده جوش داده شده چقدر می‌تواند تغییر شکل را تحت نیروهای کششی یا خمشی، به ویژه در محیط‌های پویا یا بسیار پر تنش، تحمل کند.
در جوشکاری، شکل‌پذیری میزان کشش یا خم شدن یک اتصال جوش داده شده قبل از شکست را اندازه‌گیری می‌کند. شکل‌پذیری بالاتر نشان دهنده توانایی بیشتر در جذب تنش بدون ترک خوردن است.
شکل‌پذیری در جوش‌ها به دلایل زیر مهم است:
عوامل مؤثر بر شکل‌پذیری جوش عبارتند از:
روش‌های آزمایش زیر معمولاً برای تعیین شکل‌پذیری جوش استفاده می‌شوند:
این استاندارد به طور گسترده در مورد پل‌ها، کشتی‌ها، خطوط لوله، هواپیماها و مخازن تحت فشار که تغییر شکل بدون شکست در آنها بسیار مهم است، و همچنین محیط‌هایی که انبساط حرارتی یا بارهای دینامیکی سنگین در آنها بسیار مهم است، اعمال می‌شود.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با "روش آزمایش استاندارد ASTM E190 برای آزمایش خمش هدایت‌شده جوش‌ها برای شکل‌پذیری" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
