
خوردگی پوست به تولید آسیب غیرقابل برگشت بافتی به پوست پس از استفاده از یک ماده آزمایشی اشاره دارد که توسط سیستم جهانی هماهنگ برای طبقه بندی و برچسب گذاری مواد و مخلوط های شیمیایی (GHS) تعریف شده است.

پتانسیل خوردگی پوست ناشی از مواد شیمیایی یک نکته مهم در ایجاد روش هایی برای حمل، بسته بندی و حمل و نقل ایمن مواد شیمیایی است. سیستم های مختلف برای طبقه بندی پتانسیل خورندگی در الزامات مقررات بین المللی گنجانده شده است.
روش تست خوردگی پوست EPI-200-SCT مبتنی بر تجربه است که مواد شیمیایی خورنده پس از قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت با لایه شاخی اپیدرم، اگر سمیت سلولی بلافاصله پس از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مشاهده شود، سیتوتوکسیک هستند. این برای پیش بینی و طبقه بندی پتانسیل خورندگی پوست یک ماده شیمیایی با استفاده از مدل سه بعدی اپیدرم انسان طراحی شده است.
روش تست توصیف شده می تواند به طور قابل اعتمادی مواد شیمیایی خورنده برای پوست را از مواد شیمیایی غیرخورنده تشخیص دهد و بنابراین می تواند برای طبقه بندی خطر خوردگی پوست بر اساس سیستم GHS که توسط OECD پذیرفته شده است استفاده شود. این آزمایش اجازه می دهد تا مواد و مخلوط های خورنده بر اساس GHS طبقه بندی شوند. این روش تست تفاوتی بین زیرمجموعه ها قائل نیست و برای پیش بینی پتانسیل تحریک پوست طراحی نشده است.
محدودیت این روش آزمایش تداخل احتمالی ماده آزمایش با نقطه پایانی MTT است. یک ماده آزمایشی می تواند مستقیماً MTT را کاهش دهد و در نتیجه فعالیت دهیدروژناز میتوکندری سلولی را تقلید کند. این خاصیت ماده آزمایش تنها در صورتی مشکل ساز است که مقادیر کافی از ماده آزمایشی در زمان آزمایش MTT (بعد از شستشوی شیمیایی) هنوز در داخل یا داخل بافت ها وجود داشته باشد. در این مورد، کاهش متابولیک MTT و کاهش مستقیم MTT را می توان با روشی که در این استاندارد توضیح داده شده است، متمایز و تعیین کرد.
این روش برای سازگاری با مواد آزمایشی بسیار فرار طراحی نشده است. با این حال، از تعامل سمی احتمالی بین چاه های صفحه می توان با پوشاندن چاه ها با یک لایه پوشش چسب یا آزمایش مواد شیمیایی فرار در صفحات جداگانه جلوگیری کرد.
خوردگی پوست به تخریب تمام ضخامت بافت پوست اشاره دارد که معمولاً ناشی از مواد شیمیایی است. در برخی موارد دیگر، سایش پوست میتواند به تغییرات غیرقابل برگشت در بافت پوست ناشی از یک ماده شیمیایی اشاره داشته باشد. این در تضاد با تحریک پوست است، جایی که آسیب به طور کلی قابل برگشت است. پتانسیل یک ماده شیمیایی برای ایجاد خوردگی پوست بخش مهمی از ایجاد رویه هایی برای حمل و نقل ایمن، بسته بندی و حمل مواد شیمیایی است.
اساس تست خوردگی پوست (SCT) تعیین سمیت سلولی پس از قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی است. این روش یک مدل سه بعدی از پوست انسان است که از یک اپیدرم بازسازی شده و یک لایه شاخی عملکردی تشکیل شده است (این لایه بیرونی سلول های پوست است که در درجه اول به عنوان یک مانع عمل می کند). علاوه بر این، لایه اپیدرم نیز به یک سری لایه های پایه، خاردار و دانه ای تقسیم می شود.
روش آزمایش شامل قرار دادن موضعی مدل در معرض یک ماده شیمیایی برای دوره های زمانی مختلف و سپس تعیین زنده ماندن سلول است.
کاهش زنده ماندن در سلول های تیمار شده در مقایسه با کنترل های منفی، یعنی سلول های تیمار شده با آب بیان می شود. یک کنترل مثبت نیز در روش گنجانده شده است. درصد زنده ماندن برای پیش بینی و طبقه بندی پتانسیل خوردگی پوست به دنبال یک مدل پیش بینی تعریف شده استفاده می شود با این روش
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد "EPI-200-SCT Skin Corrosion Test" را با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته ارائه میکند. .
