
روش OECD 492 یک روش آزمایشگاهی را توصیف می کند که امکان شناسایی مواد شیمیایی (مواد و ترکیبات) را فراهم می کند که برای تحریک چشم یا آسیب جدی به چشم نیازی به طبقه بندی و برچسب گذاری ندارند. این روش از اپیتلیوم قرنیه مانند انسان بازسازی شده (RhCE) استفاده می کند که از نزدیک خواص بافت شناسی، مورفولوژیکی، بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی اپیتلیوم قرنیه انسان را تقلید می کند. این روش تست توانایی یک ماده شیمیایی آزمایشی را برای القای سمیت سلولی در ساختار بافت RhCE ارزیابی می کند. مواد شیمیایی رنگی نیز با استفاده از روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) آزمایش می شوند.

زنده ماندن بافت RhCE پس از قرار گرفتن در معرض یک ماده شیمیایی آزمایش شده توسط سلول های زنده بافت ها با تبدیل آنزیمی رنگ حیاتی به نمک آبی فرمازان اندازه گیری می شود که پس از استخراج از بافت ها کمیت می شود. زنده ماندن بافت RhCE در مقایسه با بافت تیمار شده با ماده کنترل منفی تعیین می شود و سپس برای تخمین پتانسیل آسیب رساندن به چشم ماده شیمیایی مورد آزمایش استفاده می شود. مواد شیمیایی که نیازی به طبقهبندی و برچسبگذاری ندارند، به عنوان آنهایی تعریف میشوند که زندهمانی بافت را زیر یک آستانه تعریفشده (یعنی زندهمانی بافت 60 درصد) کاهش نمیدهند.
چهار روش تست معتبر با استفاده از مدلهای اپیتلیوم قرنیه مانند انسان (RhCE) که به صورت تجاری در دسترس هستند، در این روش OECT 492 گنجانده شدهاند.
طیف گستردهای از مواد اولیه و فرمولاسیونها با چشمها در تماس هستند، از این رو نیاز به این آزمایش سوزش چشم آزمایشگاهی (in vitro) وجود دارد. بسیاری از تولیدکنندگان از این روش برای شناسایی خطرات و برچسبگذاری آنها استفاده میکنند تا با تعدادی از مقررات، بهویژه REACH، مطابقت داشته باشند. این روش برای مواد شیمیایی که نیازی به طبقهبندی و برچسبگذاری برای سوزش چشم یا آسیب جدی چشم ندارند، تأیید شده است.
سازمان ما برای شناسایی مواد شیمیایی که نیازی به طبقهبندی و برچسبگذاری برای تحریک چشم یا آسیب جدی به چشم ندارند، در چارچوب رویه 492 OECD، با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تجزیه و تحلیلهای متعدد، بازسازی شده است. و مطالعات ارزیابی برای مشاغل در بخش های مختلف انجام داده است و همچنین خدمات تست اپیتلیوم شبیه قرنیه انسانی (RhCE) را ارائه می دهد.
