
Produkty lecznicze okulistyczne (ODP) to specjalne postacie dawkowania przeznaczone do stosowania na zewnętrzną powierzchnię oka (miejscowo), do podawania wewnątrz (do oka) lub w sąsiedztwie oka (wokół oka) lub do stosowania w połączeniu z lekiem okulistycznym. urządzenie. Typowe okulistyczne postacie dawkowania obejmują płyny (krople do oczu, roztwory okulistyczne, zawiesiny), półstałe (żele i maści) oraz ciała stałe (soczewki kontaktowe, wkładki do oczu pokryte substancjami leczniczymi).

Globalne organy regulacyjne uznają roztwory i zawiesiny okulistyczne (OSS) za produkty o wysokim ryzyku wystąpienia niepożądanych skutków ich opakowania. Na przykład w tabeli 1999 wytycznych FDA z 1 r. dotyczących zamykania pojemników, OSS przypisuje się wysoki poziom obaw związanych z interakcjami z opakowaniami w oparciu o duże prawdopodobieństwo wystąpienia przedawkowania opakowania w związku z interakcją oraz wysoki stopień obaw związanych z drogą administracja. Ryzyko wystąpienia OSS w przypadku USP <1664> jest nieco niższe ze względu na mniejsze prawdopodobieństwo interakcji z opakowaniem leku. Biorąc pod uwagę tę klasyfikację, w Tabeli 2 Wytycznych FDA wskazano, że wymagane są badania reaktywności biologicznej USP i ewentualnie ekstrakcja/ocena toksykologiczna, aby zapewnić, że opakowanie OSS ma akceptowalnie niewielki niekorzystny wpływ na zdrowie pacjenta.
Podobnie wytyczne Europejskiej Agencji Leków (EMEA) dotyczące opakowań awaryjnych określają, że systemy opakowań (i materiały konstrukcyjne) OSS należy testować rygorystycznymi metodami (obowiązkowa zgodność, badania ekstrakcji, badania interakcji (migracja wycieków) i informacje toksykologiczne). aby zapewnić ich bezpieczne użytkowanie. Wreszcie, rygorystyczne testy wyboru i adekwatności materiałów i systemów opakowaniowych mających zastosowanie do OSS obejmują <660> (szkło), <661.1> i <661.2> (polimery) oraz <381> (elastomery). badania interakcji (migracja wycieków) i informacje toksykologiczne), aby zapewnić ich bezpieczne stosowanie.
Chociaż w przepisach nie wspomniano szczegółowo o substancjach półstałych i stałych do oczu, prawdopodobnie stwarzają one mniejsze ryzyko ze względu na mniejsze prawdopodobieństwo interakcji z opakowaniami leków.
Oprócz wysokiego ryzyka związanego z OSS i jego opakowaniem, OSS i jego opakowanie mają pewne unikalne cechy, które utrudniają ocenę bezpieczeństwa chemicznego i biologicznego. Na przykład najbardziej typowym formatem opakowania OSS są butelki plastikowe (polietylen o niskiej i wysokiej gęstości; LDPE, HDPE). Brak materiałów PE jako opakowań podstawowych stanowi stosunkowo słabą barierę dla migracji substancji chemicznych.
Pomimo tych wyzwań roztwory i zawiesiny okulistyczne mają kilka zalet, które zmniejszają ryzyko niebezpiecznego wycieku: mniejszą objętość dawki dziennej, inny profil toksyczności i inne podejście do progów raportowania. Biorąc pod uwagę pierwszą zaletę, dzienna objętość dawki roztworów i zawiesin okulistycznych wynosi zazwyczaj mniej niż 1 ml. Gdy dzienna objętość dawki jest tak mała, „bezpieczne” wymywalne stężenie w OSS będzie na ogół wyższe niż to stężenie w innych produktach o większej objętości dawki dziennej (np. pozajelitowych preparatach o dużej objętości).
Biorąc pod uwagę tę drugą zaletę, w zaleceniach PQRI PODP zauważono, że leki do oczu projektowane są w taki sposób, aby zapewniały wysoką ekspozycję miejscową i odpowiednio niską ekspozycję ogólnoustrojową. Dlatego też lokalne skutki miejscowe (oczne) są uważane za główny obszar zainteresowania ze względu na potencjalną toksyczność ODP, a skutki ogólne i ogólnoustrojowe, w tym toksyczność rozwojową i reprodukcyjną, są mniej istotne dla ODP (w porównaniu z innymi rodzajami produktów). Dlatego też progi bezpieczeństwa dla skutków lokalnych (np. uczulenia i podrażnienia/toksyczności) będą kluczowym czynnikiem branym pod uwagę przy charakteryzowaniu substancji wymywających i substancji ekstrahowalnych ODP. Jednakże potencjał genotoksyczności jest również uważany za istotny punkt końcowy dla tego typu produktu.
Jest to ważne, ponieważ próg bezpieczeństwa w przypadku uczulenia/podrażnienia jest na ogół wyższy niż w przypadku skutków ogólnoustrojowych, takich jak mutagenność i rakotwórczość (np. 1.5 µg/dzień w porównaniu z 5 µg/dzień zgodnie z zaleceniami PODP).
Wreszcie, chociaż SCT można uzyskać dla wielu postaci dawkowania produktów leczniczych, baza danych punktów końcowych toksyczności związanych z ODP (tj. uczulenie, podrażnienie oczu), która stanowi podstawę do ustalenia SCT, nie jest obecnie dostępna. Dlatego też dawki SCT wynoszącej 1.5 µg/dzień przyjętej dla produktów pozajelitowych nie można stosować bezpośrednio do ODP.
Na pierwszy rzut oka wydaje się to wadą, ponieważ SCT odpowiada na pytanie „jak nisko schodzisz” w przypadku wymiennych i nieszczelnych pogłębiarek. Jedyną prawidłową odpowiedzią na brak SCT jest „tak niskie, jak to możliwe”, co oferuje możliwość skanowania ODP pod kątem wycieków na poziomach tak niskich, że może wystąpić wiele niezidentyfikowanych wycieków. Jednakże podczas warsztatów PQRI na temat progów i najlepszych praktyk w zakresie produktów leczniczych stosowanych pozajelitowo i do oczu w lutym 2011 r. Biuro ds. Oceny Jakości Nowych Leków FDA (w Centrum Oceny i Badań Leków [CDER]) przedstawiło prezentację dotyczącą wycieków roztworów okulistycznych w LDPE systemy zamykania pojemników, zawiesiny i emulsje. Prezentacja omawiająca zasady stosowania naukowego podejścia do projektowania badań, format raportowania wyników wymywania i progi wymywania, zalecane progi raportowania, identyfikacji i kwalifikacji 1, 10 i 20 ppm (mg/L lub µg/g) odpowiednio. Chociaż treść tej prezentacji jest publicznie dostępna, progi te nie pojawiają się w oficjalnych wytycznych FDA. Dlatego też są one opisane w rekomendacjach PODP jako odniesienie dostarczające informacji na temat możliwego podejścia lub punktu wyjścia, ale nie jako praktyka do stosowania.
Jest to zaleta dla ODP, ponieważ progi identyfikacji i kwalifikacji są na ogół wyższe niż można by obliczyć na podstawie progów podawania pozajelitowego, takich jak SCT.
Przeprowadzenie pomyślnych i praktycznych ocen ekstrahowalnych i wymywalnych produktów leczniczych okulistycznych wymaga doskonałości w projektowaniu badań, umiejętności przeprowadzania badań, szczególnie w testach analitycznych, oraz głębokiego zrozumienia materiałów, substancji ulegających ekstrakcji i wymywaniu, zdobytego dzięki rozległemu doświadczeniu. EUROLABposiada szeroką wiedzę specjalistyczną w projektowaniu i wdrażaniu programów testów chemicznych, które wykorzystują najnowocześniejsze techniki analityczne, posiada wysoko wyszkolonych i kompetentnych analityków oraz kompetentnych kierowników badań. EUROLABma długą historię skutecznej współpracy z optycznymi opakowaniami farmaceutycznymi i producentami produktów, aby skutecznie i skutecznie zapewniać zatwierdzenie organów regulacyjnych dla ich produktów.
EUROLAB, dzięki wysoko wykwalifikowanemu zespołowi i laboratoriom posiadającym międzynarodową akredytację, Testy leków okulistycznych Wszystkie usługi związane z testami, analizami, pomiarami, ocenami i generowaniem raportów są wykonywane całkowicie i niezawodnie.
