Norma „USP 88 Badania reaktywności biologicznej in vivo”, opublikowana przez Farmakopeę Amerykańską (USP), opisuje metody badawcze służące do określania reaktywności biologicznej.
Poniższe testy mają na celu określenie reakcji biologicznych zwierząt na elastomery, tworzywa sztuczne i inne materiały polimerowe, zarówno poprzez bezpośredni, jak i pośredni kontakt z pacjentem, lub poprzez wstrzyknięcie określonych ekstraktów przygotowanych z badanego materiału. Ważne jest, aby powierzchnia właściwa była łatwo dostępna do ekstrakcji. Jeśli nie można określić powierzchni właściwej próbki, stosuje się 0,1 g elastomeru lub 0,2 g tworzywa sztucznego lub innego materiału na ml płynu ekstrakcyjnego. Ponadto, podczas przygotowywania materiałów do wstrzyknięcia lub nakraplania, należy zachować ostrożność, aby uniknąć zanieczyszczenia mikroorganizmami i innymi substancjami obcymi.
Norma ta opisuje trzy testy:
Pierwsze dwa testy (test iniekcji ogólnoustrojowej i test śródskórny) są stosowane do materiałów elastomerowych, w szczególności do nakładek elastomerowych, które wykazują znaczną reaktywność biologiczną zgodnie z normą „USP 87 Badania reaktywności biologicznej in vitro”. Te dwa testy są stosowane do tworzyw sztucznych i innych polimerów. Dodatkowo, trzeci test, test implantacji, służy do oceny przydatności tych materiałów do produkcji nakładek i ich akcesoriów, preparatów pozajelitowych i wyrobów medycznych, implantów i innych systemów.
W świecie, w którym produkty farmaceutyczne i wyroby medyczne podlegają ścisłym regulacjom, zapewnienie bezpieczeństwa i skuteczności produktów ma kluczowe znaczenie. Farmakopea Stanów Zjednoczonych (USP) odgrywa kluczową rolę w ustanawianiu standardów kontroli jakości, szczególnie w przypadku produktów do wstrzykiwań i powiązanych wyrobów medycznych. USP 88 odnosi się do konkretnego, ale istotnego problemu: potencjalnego zanieczyszczenia cząstkami stałymi spowodowanego zagnieżdżaniem się komponentów podczas produkcji i pakowania. Ta sekcja jest ważna dla producentów szkła, plastiku lub innych materiałów stosowanych w strzykawkach, fiolkach i innych systemach podawania, ponieważ pomaga ograniczyć ryzyko, które mogłoby zagrozić bezpieczeństwu pacjenta.
Norma USP 88 koncentruje się na fizycznych interakcjach między elementami zagnieżdżonymi, takimi jak wstępnie napełniane strzykawki lub wkłady, a cząsteczkami, które mogą one generować. Cząsteczki te, często mikroskopijnej wielkości, mogą migrować do leków wstrzykiwanych, stwarzając poważne zagrożenie dla zdrowia. Norma ta pozostaje podstawą zgodności z wytycznymi FDA, dostosowując się do międzynarodowych farmakopei, takich jak Farmakopea Europejska i Farmakopea Japońska.
Pył zawieszony (PM) to mobilne, nierozpuszczone cząsteczki, które nieumyślnie występują w roztworach, z wyłączeniem pęcherzyków gazu. W produktach do wstrzykiwań pył zawieszony może pochodzić z różnych źródeł: surowców, sprzętu produkcyjnego, zanieczyszczeń środowiska lub, co najważniejsze, z procesu łączenia wyrobów medycznych. Łączenie występuje, gdy wiele elementów, takich jak strzykawki lub fiolki, jest układanych jeden na drugim lub łączonych ze sobą w celu efektywnego przechowywania i transportu, co jest powszechną praktyką redukującą koszty i przestrzeń.
Podczas przenikania, tarcie między powierzchniami może powodować powstawanie cząsteczek, takich jak odłamki szkła, kawałki gumy czy zanieczyszczenia z tworzyw sztucznych. Jeśli dostaną się one do produktu leczniczego, stanowią poważne zagrożenie. Badania i raporty regulacyjne podkreślają, że nawet niewidoczne cząsteczki (mniejsze niż 100 µm) mogą powodować stany zapalne, zatory, uszkodzenia tkanek lub reakcje immunogenne podczas iniekcji.
W ostatnich latach FDA wydała ponad 100 zawiadomień o wycofaniu leków do wstrzykiwań zanieczyszczonych cząsteczkami, głównie w oparciu o interakcje z opakowaniami. Norma USP 88 bezpośrednio rozwiązuje ten problem, wprowadzając standardowe testy do pomiaru i ograniczania ilości cząsteczek pochodzących z zagnieżdżania, gwarantując, że urządzenia są zasadniczo wolne od takich zanieczyszczeń.
Norma USP 88 obejmuje procedury oceny tworzenia się cząstek w wyniku zagnieżdżania, uzupełniając szersze normy, takie jak „USP 788 Cząstki stałe w zastrzykach” i „USP 787 Niewidzialne cząstki stałe w zastrzykach białka terapeutycznego”. Podczas gdy norma USP 788 koncentruje się na produkcie leczniczym do użytku końcowego, norma USP 88 dotyczy komponentów urządzeń w łańcuchu dostaw.
Podstawowe elementy normy USP 88 są następujące:
Norma ta podkreśla, że wszystkie preparaty wstrzykiwalne muszą być zaprojektowane tak, aby wykluczać obecność cząstek stałych, a testy gniazdowania muszą symulować rzeczywiste warunki montażu.
Norma USP 88 szczegółowo opisuje dwie podstawowe metody oceny cząstek uzyskanych w wyniku zagnieżdżania oraz zapewnienia powtarzalności i dokładności:
Próbki przygotowuje się poprzez 20-krotne odwrócenie jednostek w celu zawieszenia cząstek. Na partię testuje się co najmniej 10 jednostek. W przypadku preparatów pozajelitowych o dużej objętości (co najmniej 25 ml) limity są odpowiednio skalowane (np. maksymalnie 600 cząstek o wielkości co najmniej 10 µm).
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, zapewniając im zaawansowane usługi badawcze oraz pomagając w tworzeniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie ze standardem „USP 88 Badania reaktywności biologicznej in vivo”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
