USP 233 Zanieczyszczenia pierwiastkowe – Procedury

Norma „USP 233 Zanieczyszczenia pierwiastkowe – Procedury”, opublikowana przez Farmakopeę Stanów Zjednoczonych (USP), opisuje dwie procedury analityczne służące do oceny poziomu zanieczyszczeń pierwiastkowych. Norma ta określa również kryteria dopuszczalnych procedur alternatywnych. Analitycy potwierdzają poprzez badania walidacyjne, że opisane w niej procedury analityczne nadają się do stosowania w odniesieniu do określonego materiału.

Niniejsza norma określa również kryteria dopuszczalnych procedur alternatywnych. W razie potrzeby można zastosować procedury alternatywne, które spełniają określone w niej wymagania weryfikacyjne.

Standaryzację systemu i ocenę zgodności przy użyciu stosownych materiałów odniesienia należy przeprowadzić w dniu analizy.

Procedurę 1 można stosować w przypadku zanieczyszczeń pierwiastkowych, które generalnie nadają się do wykrywania metodą spektroskopii emisyjnej z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-AES lub ICP-OES). Procedurę 2 można stosować w przypadku zanieczyszczeń pierwiastkowych, które generalnie nadają się do wykrywania metodą ICP-MS. Przed pierwszym użyciem należy zweryfikować procedurę pod kątem jej przydatności dla używanego instrumentu i próbki, spełniając alternatywne wymagania walidacji procedury (walidacja proceduralna).

Formaty przygotowywania próbek obejmują:

• Schludny
• Bezpośredni roztwór wodny
• Bezpośredni roztwór organiczny
• Znaleziono rozwiązanie pośrednie

Wybór odpowiedniego sposobu przygotowania próbki zależy od badanego materiału i leży w gestii analityka. Jeżeli sposób przygotowania próbki nie jest określony w monografii, analityk może zastosować dowolną z odpowiednich procedur. Roztwory wzorcowe mogą zawierać więcej niż jeden pierwiastek docelowy. Wszystkie próbki ciekłe należy zważyć.

Norma USP 233 określa standardowe metody badań do wykrywania i pomiaru zanieczyszczeń pierwiastkowych w substancjach farmaceutycznych, produktach i składnikach. Uzupełnia ona normę USP 232, która określa dopuszczalne dzienne narażenie na różne pierwiastki toksyczne. Razem te dwie normy są zgodne z wytycznymi dotyczącymi zanieczyszczeń pierwiastkowych i zapewniają globalną spójność w ocenie bezpieczeństwa.

Głównym celem normy USP 233 jest:

• Zapewnienie nowoczesnych, dokładnych i powtarzalnych metod pomiaru zanieczyszczeń pierwiastkowych.
• Aby zastąpić starsze klasyczne testy, takie jak test na zawartość metali ciężkich (USP 231), którym brakuje swoistości i czułości.
• Zapewnienie, że produkty farmaceutyczne spełniają progi bezpieczeństwa dla zanieczyszczeń pierwiastkowych ustalone w normie USP 232.

Niniejsza norma określa zatwierdzone procedury analityczne i kryteria akceptacji dotyczące pomiaru zanieczyszczeń pierwiastkowych w produktach leczniczych, substancjach leczniczych i substancjach pomocniczych. Obejmuje ona arsen, kadm, ołów, rtęć i inne metale, które stanowią potencjalne zagrożenie dla zdrowia.

Niniejsza norma ma zastosowanie do:

• Substancje farmaceutyczne
• Zaróbki
• Gotowe produkty farmaceutyczne

Procedury te mają na celu wykrywanie pierwiastków podzielonych na trzy klasy (klasy 1, 2 i 3) na podstawie ich toksyczności i prawdopodobieństwa wystąpienia.

Norma USP 233 przewiduje dwie zaawansowane metody instrumentalne:

• Spektrometria mas z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-MS): Ta technika najlepiej sprawdza się w wykrywaniu śladowych ilości zanieczyszczeń pierwiastkowych (części na miliard). Technika ta oferuje wysoką czułość, możliwość oznaczania wielu pierwiastków i szeroki zakres dynamiki. Jest często stosowana do wykrywania pierwiastków toksycznych, takich jak arsen, kadm, rtęć i ołów.
• Spektroskopia emisyjna z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-OES): Ta technika najlepiej sprawdza się w pomiarach pierwiastków o umiarkowanych i wysokich stężeniach. Wykrywa emisję światła z atomów w celu ilościowego określenia pierwiastków. Technika ta charakteryzuje się dobrą czułością i niezawodnością, a także jest szybsza w przypadku niektórych matryc. Zazwyczaj jest stosowana do wykrywania pierwiastków takich jak miedź, cynk lub nikiel, gdy występują one w wyższych stężeniach.

Wybrano te techniki ze względu na ich dokładność, czułość i zdolność do jednoczesnego wykrywania wielu pierwiastków.

Norma USP 233 zapewnia elastyczność w przygotowywaniu próbek:

• Trawienie w zamkniętym naczyniu za pomocą mikrofal: Trawienie w zamkniętym naczyniu (zwykle trawienie kwasowe wspomagane mikrofalami) jest najpowszechniejszą metodą służącą do fragmentacji próbki do postaci odpowiedniej do analizy instrumentalnej.
• Trawienie w naczyniach otwartych
• Bezpośrednie rozwiązanie

Celem jest wydajne i powtarzalne przeniesienie wszystkich pierwiastków docelowych do roztworu bez zanieczyszczeń i strat. Ważne jest przygotowanie jednorodnego roztworu, zgodnego z metodą detekcji, przy jednoczesnym zachowaniu stabilności analitu.

Przed rozpoczęciem rutynowych badań laboratoria muszą zweryfikować metodę. Norma USP 233 wymaga spełnienia następujących kryteriów walidacji (zgodności systemu):

• Dokładność: Odzysk zaostrzonej próbki od 70 do 150 procent
• Precyzja: RSD co najmniej 20 procent dla sześciu powtórzeń
• Specyficzność: Brak zakłóceń ze strony matrycy próbki
• Granica wykrywalności
• Granica ilościowa: Na poziomie lub poniżej granicy specyfikacji

Jednocześnie należy przeprowadzić test zgodności systemu, aby upewnić się, że urządzenie jest gotowe.

Aby zapewnić wiarygodność wyników:

• Aby zweryfikować wydajność urządzenia, należy przeprowadzić test zgodności systemu.
• Doświadczenia dotyczące odzyskiwania szczytów służą do wykazania dokładności metody.
• Powtarzalność: Względne odchylenie standardowe (RSD) nie powinno przekraczać 20 procent.
• Średnia precyzja: względne odchylenie standardowe (RSD) pochodzące od wielu analityków lub instrumentów nie powinno przekraczać 25 procent.

Głównymi zaletami normy USP 233 są:

• Modernizacja: Zastąpienie starszych metod kolorymetrycznych bardziej czułymi i niezawodnymi technikami instrumentalnymi.
• Zgodność z normami globalnymi: zgodność z normami międzynarodowymi, takimi jak ICH Q3D, co ułatwia akceptację przepisów.
• Elastyczność: Laboratoria mogą stosować alternatywne, sprawdzone metody, o ile spełniają one kryteria wydajności.

Norma USP 233 powołuje się na normę USP 232 dotyczącą limitów dla każdego zanieczyszczenia pierwiastkowego przy definiowaniu procedur. Zasadniczo wymagane jest raportowanie pierwiastków powyżej limitu oznaczalności. Wyniki końcowe należy wyrazić w μg/g, μg/dzień lub w procentach, w zależności od rodzaju produktu i dawki dobowej.

Norma USP 233 jest zgodna z:

• ICH Q3D (Międzynarodowa Konferencja Harmonizacji)
• Wytyczne FDA dla branży
• Farmakopea Europejska Rozdział 5.20

Zgodność z normą USP 233 jest obowiązkowa dla wszystkich produktów leczniczych oznakowanych zgodnie z normami USP w Stanach Zjednoczonych.

Krótko mówiąc, jeśli chodzi o wymagania dotyczące badań, USP 232 nie określa metod analitycznych, lecz definiuje limity. Rzeczywiste procedury badawcze opisano w USP 233. Oznacza to, że USP 232 nie opisuje bezpośrednio metod badawczych, które należy wykonać, lecz odnosi się do uzupełniającej normy USP 233.

Norma USP 233 oznacza znaczący postęp w badaniach farmaceutycznych, ponieważ wprowadza nowoczesne procedury analityczne umożliwiające wykrywanie zanieczyszczeń pierwiastkowych.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „USP 233 – Zanieczyszczenia Elementarne – Procedury”.