EN 1420 Boru Sistemlerindeki Suyun Koku ve Lezzet Değerlendirmesinin Belirlenmesi

Bir Avrupa standardı olan “EN 1420 Organik maddelerin insan tüketimine yönelik su üzerindeki etkisi - Boru sistemlerindeki suyun koku ve lezzet değerlendirmesinin belirlenmesi” standardında, insan tüketimine yönelik su (içme suyu) ile temas etmesi amaçlanan ve boru sistemlerinde kullanılan organik malzemelerden yapılmış ürünler için koku ve aromayı belirlemek amacıyla bir göç suyu elde etme prosedürü açıklanmaktadır. Bu ürünler arasında borular, bağlantı parçaları, yardımcı parçalar ve kaplamalar bulunur.

Bu standart, insan tüketimine yönelik suyun ve insan tüketimine yönelik su üretiminde kullanılan ham suyun taşınması, depolanması ve dağıtımı için çeşitli koşullar altında kullanılacak ürünler için geçerlidir. Bu standart, bir dizi prosedürden oluşan bir test yöntemini belirtir. Kullanım, ilgili ulusal düzenlemelere veya sistem ya da ürün standartlarına bağlı olabilir.

Prensip olarak temizleme, test suyuyla bekletme ve ardından ön yıkamadan oluşan tanımlanmış bir ön işlem prosedürünün ardından, pratikte içme suyuna maruz bırakılan test parçalarının yüzeyi test suları ile temas ettirilir.

Göç işlemi, belirtilen koşullar altında şu şekilde gerçekleştirilir: test parçaları, 23 derecede 72 saat boyunca klorlu ve gerektiğinde klorsuz test sularıyla temas ettirilir (soğuk su testi) veya 60 derecede (ılık su testi) veya 85 derecede (sıcak su testi) 24 saat boyunca klorsuz test suyuyla temas ettirilir. Ilık veya sıcak su testi gerekiyorsa, ayrıca bir soğuk su testi yapılmalıdır. Test suyu türünün (klorlu veya klorsuz) seçimi, test suyunun sıcaklığı ve ek göç periyotlarının sayısı ürün standartlarında veya ulusal yönetmeliklerde belirtilir. Bu temastan sonra, göç suyu eşik koku sayısını ve eşik tat sayısını belirlemek için bir test paneli tarafından değerlendirilir.

Bu standardın amaçları doğrultusunda, Eşik koku sayısı, seyreltme oranının ötesinde seyreltilmiş numunenin algılanabilir bir kokusunun olmadığı değeri ifade eder. Eşik aroma sayısı ise seyreltme oranının ötesinde seyreltilmiş numunenin algılanabilir bir aromasının olmadığı değeri ifade eder.

Testte kullanılacak sıcaklık ve ekstraksiyon periyotlarının sırasına ilişkin ek bilgiler standart içinde yer almaktadır.

Temiz ve güvenli içme suyunun temel bir insan hakkı olduğu bir çağda, su dağıtım sistemlerinde kullanılan malzemeler kalitenin korunmasında kritik bir rol oynamaktadır. Borularda, bağlantı parçalarında ve yardımcı ekipmanlarda yaygın olarak bulunan plastikler ve kaplamalar gibi organik malzemeler, bazen suyun tadını veya kokusunu değiştiren maddeler sızdırabilir. EN 1420 standardı, bu riskleri değerlendirmek ve azaltmak için standartlaştırılmış bir yöntem sunar. Bu standart, Avrupa genelinde ve ötesinde su altyapısının sadece hijyen standartlarını karşılamakla kalmayıp aynı zamanda hoş olmayan tat ve kokulardan uzak kalarak duyulara hitap eden su sağlamasını garanti eder.

Kentsel nüfus arttıkça ve eskiyen altyapılar iyileştirildikçe, EN 1420 gibi standartlar her zamankinden daha fazla önem kazanmaktadır. Bu standart, üreticilerin, düzenleyicilerin ve kamu hizmetlerinin Avrupa Birliği’nin 98/83/EC sayılı içme suyu direktifi gibi daha geniş direktiflere uyumu sağlamasına yardımcı olur.

EN 1420, özellikle insan tüketimine yönelik suyla temas eden organik malzemeler için geçerlidir. Bunlar şunları içerir:

• Boru sistemleri: Taşıma ve dağıtım için borular, bağlantılar ve vanalar.
• Depolama çözümleri: Tanklar ve rezervuarlar.
• Yardımcı bileşenler: Bağlantı parçaları, pompalar ve koruyucu kaplamalar.

Bu standart hem bitmiş ürünleri hem de hammaddeleri kapsadığından, prototipleri test eden üreticiler veya tesisleri denetleyen düzenleyiciler için çok yönlüdür. Arıtılmış içme suyundan, üretiminde kullanılan ham kaynaklara kadar çeşitli sular için, sıcaklık (40 dereceye kadar) ve basınç gibi çeşitli koşullar altında tasarlanmıştır.

Özellikle EN 1420 standardı, metalik malzemeler veya organik olmayan maddeler için EN 1420 gibi diğer standartlar tarafından kapsanan malzemeler için geçerli değildir.

EN 1420 standardı, özünde gerçek dünyadaki maruziyeti simüle eden bir numune olan göç suyu üretmek ve duyusal niteliklerini değerlendirmek için sistematik bir prosedür içermektedir. Süreç şu adımlardan oluşmaktadır:

• Numune hazırlama: Test numuneleri (örneğin boru kesitleri) standart boyutlarda kesilir ve üretim kalıntılarının giderilmesi için temizlenir. Yüzey-hacim oranı, gerçek kurulum koşullarını taklit eder.
• Hazırlama ve göç: Numuneler, yerel standartlara uyması için genellikle demineralize veya klorlanmış test suyuyla doldurulur ve kontrollü koşullar altında saklanır. Maruz kalma süreleri, kümülatif etkiler oluşturmak için periyodik su değişimleriyle 24 saat (kısa süreli test) ile 14 gün (uzun süreli simülasyon) arasında değişir. Sıcaklık ve durgunluk dönemleri, borularda gece boyunca bekleme gibi ev içi kullanımı taklit eder.
• Duyusal değerlendirme: Göç suyu, eğitimli bir tadımcı paneli tarafından hedonik bir ölçek (örneğin koku yoğunluğu ve lezzet sapması için 1-5) kullanılarak değerlendirilir. Eşikler belirlenir: koku 2 puanını (zor algılanabilir) geçmemeli ve lezzet nötr kalmalıdır. Kör test, önyargıyı en aza indirir ve sonuçlar tekrarlanabilirlik açısından istatistiksel olarak analiz edilir.

Kısaca EN 1420 standardı, teknik standartların günlük yaşamı sessizce nasıl desteklediğini ve potansiyel tehlikeleri güvenilir önlemlere nasıl dönüştürdüğünü örneklemektedir. İklim değişikliği su kaynaklarını zorlarken ve yeni malzemeler ortaya çıkarken, bu standardın güncellenmesi hayati önem taşır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere “EN 1420 Organik maddelerin insan tüketimine yönelik su üzerindeki etkisi - Boru sistemlerindeki suyun koku ve lezzet değerlendirmesinin belirlenmesi” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.