EN 15152 Demiryolu Uygulamaları - Trenler İçin Ön Camlar

Bir Avrupa standardı olan “EN 15152 Demiryolu uygulamaları - Trenler için ön camlar” standardında, yüksek hızlı tren, ağır tren, hafif tren ve metro uygulamaları için tip testi, rutin test ve muayene yöntemleri dahil olmak üzere raylı taşıt ön camları için işlevsel gereklilikler açıklanmaktadır.

Bu standart tramvay araçları için de geçerlidir. Taşıma modunda (kendinden tahrikli veya çekilen) raylı makineler için bu standardın gereklilikleri geçerlidir. Çalışma konfigürasyonundaki raylı makineler bu standardın kapsamı dışındadır. Ayrıca ön camların boyutunun, şeklinin, yönünün ve konumunun belirlenmesi bu standardın kapsamı dışındadır. Bu veriler ön cam teknik spesifikasyonunun bir parçasıdır. Bu standart, en yaygın kullanılan malzeme olan lamine camdan yapılmış ön camlar için geçerlidir ancak performans gerekliliklerinin karşılanması koşuluyla diğer malzemeler için de geçerlidir. Bu standart, ön cam ile araç arasındaki arayüzler için gereklilikleri belirtmez. Buna göre bu standart, kurulum, yapısal bütünlük ve çarpışma dayanıklılığı ile ilgili konuları ele almaz.

Bu standardın amaçları doğrultusunda, şu terimler ve tanımlar geçerlidir:

• Cam, cam veya eşdeğer şeffaf malzemeyi ifade eder.
• Ön cam, bir sürücünün veya yolcuların önünde, önündeki rayın görülebildiği camdır.
• Sürücünün ön camı, hizmet sırasında sürücünün rayları ve sinyalleri gözlemlemek için kullandığı ön camdır.
• Yan ön cam, öncelikle çalışma yönüne enine konumlandırılmış bir ön camın yan tarafına yerleştirilmiş ilave camdır.
• Yolcu ön camı, öncelikle raylı taşıtların ön uçlarında yolcu kullanımına yönelik ön camdır.
• Birincil görüş alanı, sürüş pozisyonundan pist ve sinyallerin görülebildiği ön cam alanıdır.
• İkincil görüş alanı, sürücünün sürüş pozisyonundan da bakabildiği, birincil görüş alanının dışındaki ön cam alanıdır.
• Çevresel alan, ikincil görüş alanının dışındaki ön cam alanıdır. Çevresel alan, serigrafiyle basılmış alanları içerir.
• İkincil görüntü ayrımı, camdan bakıldığında uzak bir ışık kaynağının veya nesnenin birincil ve en parlak ikincil görüntüleri (iç yansıma nedeniyle) arasındaki açısal ayrımdır.
• Ultraviyole radyasyon, görünür ışıktan daha kısa dalga boyuna sahip UV elektromanyetik radyasyondur. Bu standardın amaçları doğrultusunda, dalga boyu 200 nm ile 380 nm arasındadır.
• Sıçrama, bir pencere camının karşı tarafına darbe uygulandığında yüzeyinden ayrılan küçük cam parçacıklarıdır. Buradaki sıçrama, bir ön camın veya pencerenin dış yüzeyi darbeye maruz kaldığında, iç yüzeyinden sıçramanın ayrılmasını açıklar.

Bu standartta işlevsel gereksinimler şu şekilde belirlenmiştir:

• Ön cam sınıflandırması: Ön camlar, bir aracın önündeki pistin ve sinyallerin gözlemlenmesine olanak verecek şekilde konumlandırılır. Ön camın veya ön camların yan tarafına ek yan camlar veya pencereler sağlanabilir.

Raylı taşıt camlarının (ön camlar, yan ön camlar veya gövde yan camları) sınıflandırılması, gerekli özellikleri etkiler ve öncelikle ray hattına göre yönelime bağlıdır. Bir ön camın yöneliminin belirlenmesi için, sadece çıkarıldığında aracın yapısında bir açıklık oluşturacak ve araçtakileri dışarıya maruz bırakacak cam parçaları dikkate alınır. Işıkları, bilgi ekranlarını örten veya estetik amaçlarla yapının üzerine uzanan camlar bu nedenle hariç tutulmuştur.

Sürücü kabinleri için gereklilikler geçerli olmadığı sürece, Ek A’ya göre belirlenen yansıtılmış öne bakan alan 0,065 m2’den küçük veya ona eşit olduğunda, cam gövde yan penceresi olarak kabul edilir ve bu nedenle bu standardın kapsamı dışında kalır.

İleriye dönük olarak kabul edilebilecek ön camlar için (yol ve sinyallerin doğrudan gözlemlenmesi için gerekli olmayan veya amaçlanmayanlar dahil) maksimum ve minimum plan görüş açıları, Ek A’ya göre belirlenmelidir. Merkezi sürüş pozisyonuna sahip sürücü ön camları için, plan görüş açısı 0 derece olarak kabul edilebilir. Maksimum ve minimum eğim açıları, Ek A’ya göre belirlenmelidir. Kavisli ön camlar için, plan görüş ve eğim açılarının belirlenmesi için Ek A’da belirtilen yöntem izlenmelidir.

Maksimum ve minimum montaj açıları, maksimum ve minimum plan görüş açıları ve maksimum ve minimum eğim açıları kullanılarak ve bunlar arasındaki ilişki kullanılarak belirlenmelidir. Maksimum ve minimum ön cam plan görüş açıları, eğim açıları ve montaj açıları, üretim ve test için şartnamenin bir parçasını oluşturmalıdır.

Numunelerin optik özellikleri belirlemek için kullanıldığı durumlarda, maksimum montaj açısı kullanılmalıdır. Numunelerin darbe direnci gibi mekanik özellikleri belirlemek için kullanıldığı durumlarda, minimum montaj açısı kullanılmalıdır.

• Sürücü ön camları: Sürücü kabinlerindeki, uzunlamasına yönde ölçüldüğünde sürücü koltuğu referans noktasının tamamen veya kısmen önünde bulunan tüm pencereler ön cam veya yan ön cam olarak kabul edilir. İki veya daha fazla ön cam takıldığında (örneğin, bir kabin uç geçidinin her iki tarafına iki tane) ve bunlardan sadece birinin sürücü ön camı olması gerektiğinde, sürücü ön camlarına ilişkin gereklilikler her iki (veya tüm) ön cam için geçerlidir. Sürücü ön camları için, plan görüş açısı, birincil görüş alanını tanımlayan noktalar kullanılarak belirlenir.

Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “EN 15152 Demiryolu uygulamaları - Trenler için ön camlar” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.