
Norma Amerykańskiego Towarzystwa Badań i Materiałów (ASTM), „ASTM D3262 Standard Specification for Fiberglass (Glass-Fiber-Reinforced Thermosetting Resin) Sewer Pipe”, obejmuje rury z włókna szklanego wytwarzane maszynowo o średnicy od 0,2 m do 4 m, przeznaczone do stosowania w systemach grawitacyjnych do transportu ścieków sanitarnych, wód opadowych i niektórych odpadów przemysłowych. Zarówno rury z żywicy termoutwardzalnej wzmacnianej włóknem szklanym, jak i rury z zaprawy polimerowej wzmacnianej włóknem szklanym są rurami z włókna szklanego. W rozumieniu tej normy polimer nie zawiera polimerów naturalnych.

Chociaż norma ta jest przeznaczona przede wszystkim do rur instalowanych w podziemnych instalacjach, można ją stosować także do innych instalacji, w tym między innymi do przecisków, wykładania tuneli i napraw poślizgowych istniejących rurociągów.
Nie jest znana żadna norma ISO równoważna tej normie.
Niniejsza norma dotyczy rur wytwarzanych maszynowo z żywicy termoutwardzalnej wzmocnionej włóknem szklanym (włóknem szklanym), takich jak rury z żywicy termoutwardzalnej i rury z zaprawy polimerowej (polimery naturalne nie są ujęte), przeznaczonych do stosowania w systemach grawitacyjnych do transportu ścieków sanitarnych, wód opadowych i niektórych odpadów przemysłowych.
Materiał objęty jest:
Rura, jako konstrukcja kompozytowa składająca się z żywicy, wzmocnień, barwników, wypełniaczy i innych materiałów, musi być wyprodukowana bez żadnych wad, takich jak: wgniecenia, rozwarstwienia, pęcherze, dziurki, pęknięcia, wgłębienia, pęcherze, ciała obce i obszary pozbawione żywicy, które mogą negatywnie wpływać na wytrzymałość rury i jej użyteczność.
Rura musi mieć jednolity kolor, nieprzezroczystość, gęstość i inne właściwości fizyczne, a powierzchnia wewnętrzna rury musi być wolna od wypustek, wgnieceń, grzbietów i innych defektów.
Rury muszą być łączone za pomocą systemu połączeń, który zapewnia szczelność zgodną z wymaganiami technicznymi oraz gwarantuje, że powierzchnie połączeń rur będą wolne od wgnieceń, wyżłobień i innych nierówności. Należy przeprowadzić testy ciśnieniowe, naprężeniowe i chemiczne, a także testy wymiarowe, twardości i szczelności połączeń, zgodnie z określonymi wymaganiami.
Na potrzeby niniejszej normy, o ile nie wskazano inaczej, stosuje się następujące definicje, oprócz terminów i definicji podanych w normach ASTM D883, ASTM F412 i ASTM D1600:
Niniejsza norma dotyczy rur kanalizacyjnych z włókna szklanego, zdefiniowanych poprzez materiał ścianki konstrukcyjnej (typ) i wykładziny, materiał warstwy wierzchniej (gatunek) oraz twardość rury. Tabela w normie zawiera listę typów, wykładzin, klas i twardości objętych normą.
Nie wszystkie możliwe kombinacje typów, wykładzin, klas i twardości mogą być dostępne w sprzedaży. Dodatkowe typy, wykładziny, klasy i twardości mogą być dodawane w miarę ich pojawiania się na rynku. Niezbędne jest przeprowadzenie dokładnej analizy z producentem w celu określenia odpowiedniego typu, wykładziny, klasy i twardości rury do zastosowania w warunkach instalacji i eksploatacji, jakie będą panować w projekcie, w którym rura będzie używana.
Ogólnie rzecz biorąc, w wyniku połączenia żywic, wzmocnień, barwników, wypełniaczy i innych materiałów w strukturę kompozytową powstaje rura spełniająca wymagania eksploatacyjne niniejszej normy.
Norma ASTM D3262 wymienia kilka metod badawczych służących do oceny różnych właściwości rur. Należą do nich:
Stosowane metody testowe mogą zależeć od producenta i klasy rury, ale wszystkie rury muszą spełniać minimalne kryteria wydajności określone w normie ASTM D3262.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowania zgodne z normą ASTM D3262 dotyczącą rur kanalizacyjnych z włókna szklanego (żywicy termoutwardzalnej wzmocnionej włóknem szklanym).
