EN IEC 62040 Systemy zasilania bezprzerwowego (UPS)

Norma EN IEC 62040 „Systemy zasilania bezprzerwowego (UPS)”, która opiera się na normie europejskiej, a następnie została opublikowana przez Międzynarodową Komisję Elektrotechniczną (IEC), składa się z podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem. Mianowicie,

Norma „EN IEC 62040-1 Część 1: Wymagania bezpieczeństwa” dotyczy przenośnych, stacjonarnych, stacjonarnych lub wbudowanych zasilaczy UPS przeznaczonych do stosowania w systemach dystrybucji niskiego napięcia i przeznaczonych do instalacji w miejscu dostępnym dla osoby niebędącej profesjonalistą lub w miejscu o ograniczonym dostępie, w zależności od przypadku. Niniejsza norma określa napięcie wyjściowe prądu przemiennego o stałej częstotliwości, przy czym napięcia portów nie przekraczają 1000 V prądu przemiennego lub 1500 V prądu stałego, a także obejmuje urządzenie do magazynowania energii.

Niniejsza norma ma zastosowanie do zasilaczy UPS podłączanych na stałe i podłączanych wtyczkowo, niezależnie od tego, czy stanowią system połączonych ze sobą jednostek, czy system jednostek niezależnych, pod warunkiem że zasilacz UPS jest instalowany, obsługiwany i konserwowany zgodnie z instrukcjami producenta.

Typowe konfiguracje UPS, obejmujące przetwornice napięcia lub częstotliwości i inne topologie, opisano w normie IEC 62040-3, która jest standardem dotyczącym testów i wydajności produktów UPS. UPS jest zwykle podłączony do urządzeń magazynujących energię poprzez łącze prądu stałego. W całej normie jako przykład urządzenia do magazynowania energii posłużono się baterią chemiczną.

Norma ta określa wymagania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa przeciętnemu użytkownikowi, a w przypadkach wyraźnie określonych – osobie wykwalifikowanej, która ma styczność z UPS. Celem jest ograniczenie ryzyka pożaru, porażenia prądem elektrycznym, zagrożeń termicznych, energetycznych i mechanicznych podczas użytkowania i eksploatacji, a tam, gdzie jest to wyraźnie wskazane, podczas serwisowania i konserwacji. Niniejsza norma produktowa jest zgodna z odpowiednimi częściami normy IEC 62477-1, grupowej normy bezpieczeństwa dla elektronicznych układów przekształtnikowych, i zawiera dodatkowe wymagania dotyczące zasilaczy UPS.

Jednakże norma ta nie obejmuje:

UPS-y z wyjściem DC
Systemy działające na ruchomych platformach, w tym między innymi samolotach, statkach i pojazdach mechanicznych
Zewnętrzne tablice rozdzielcze wejściowe i wyjściowe prądu przemiennego lub stałego objęte konkretną normą produktu
Samodzielne systemy przesyłu statycznego objęte normą IEC 62310-1
Układy, w których napięcie wyjściowe pochodzi bezpośrednio z maszyny wirującej
Urządzenia telekomunikacyjne inne niż UPS dla takich urządzeń
Aspekty bezpieczeństwa funkcjonalnego ujęte we wszystkich podczęściach normy IEC 61508.

Norma „EN IEC 62040-2 Część 2: Wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej (EMC)” została opracowana jako norma produktowa umożliwiająca ocenę zgodności pod kątem kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) produktów z kategorii C1, C2 i C3 zdefiniowanych w tej sekcji przed ich wprowadzeniem do obrotu. Wymagania te mają na celu zagwarantowanie, że zasilacze UPS zapewniają odpowiedni poziom kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) w miejscach publicznych i przemysłowych.

Niniejsza norma jest normą typu wyrobu dotyczącą kompatybilności elektromagnetycznej (EMC) i ma zastosowanie do przenośnych, stacjonarnych, stałych lub wbudowanych, podłączanych i trwale podłączonych zasilaczy UPS przeznaczonych do stosowania w niskonapięciowych systemach dystrybucji w środowiskach mieszkalnych, komercyjnych, lekko uprzemysłowionych lub przemysłowych. Tego typu zasilacze UPS zapewniają napięcie wyjściowe przy napięciu portów nieprzekraczającym 1500 V prądu stałego lub 1000 V prądu przemiennego i zawierają urządzenie do magazynowania energii.

Niniejsza norma definiuje limity emisji, poziomy odporności, metody badań i kryteria wydajności, mające na celu zapewnienie zgodności UPS z zasadniczymi wymaganiami EMC, niezbędnymi do zapobiegania zakłóceniom pracy innych urządzeń (np. odbiorników radiowych) oraz do ochrony UPS przed wpływem zjawisk zewnętrznych, pod warunkiem że UPS jest instalowany, obsługiwany i konserwowany zgodnie z zaleceniami producenta. Niniejsza norma nie dotyczy zjawisk EMC generowanych przez obciążenia podłączone do UPS-a lub przez jakiekolwiek urządzenia zewnętrzne w stosunku do UPS-a, inne niż te opisane w wymaganiach dotyczących odporności. Norma ta jest zgodna z obowiązującymi normami IEC dotyczącymi limitów emisji elektromagnetycznej i poziomów odporności. Zawiera dodatkowe wymagania dotyczące UPS.

Niniejsza norma nie obejmuje:

Urządzenia zasilające niskiego napięcia prądu stałego objęte normami IEC 61204
Układy, w których napięcie wyjściowe pochodzi z maszyny wirującej

Zasilacze UPS są zazwyczaj podłączone do urządzeń magazynujących energię poprzez łącze prądu stałego. Bateria chemiczna jest przykładem urządzenia magazynującego energię.

Wymagania wybrano w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu EMC dla zasilaczy UPS zainstalowanych w obiektach mieszkalnych, komercyjnych, lekko uprzemysłowionych i przemysłowych. Wymagania nie zawsze są wystarczające, by objąć nimi mało prawdopodobne sytuacje, w tym awarie UPS-ów.

Norma „EN IEC 62040-3 Część 3: Metoda określania wymagań dotyczących wydajności i testów” opisuje wymagania dotyczące wydajności i testów stosowane w przypadku przenośnych, stałych i stacjonarnych elektronicznych systemów zasilania bezprzerwowego (UPS), które są zasilane napięciem prądu przemiennego nieprzekraczającym 1000 V, zapewniają napięcie wyjściowe prądu przemiennego nieprzekraczające 1000 V, zawierają urządzenie do magazynowania energii nieprzekraczające 1500 V prądu stałego i których podstawową funkcją jest zapewnienie ciągłości zasilania obciążenia.

Niniejsza norma zawiera wymagania dotyczące wydajności i testów kompletnego zasilacza UPS oraz poszczególnych jednostek funkcjonalnych zasilacza UPS, jeśli takie występują. Wymagania dotyczące poszczególnych jednostek funkcjonalnych UPS zawarte w innych normach IEC mają zastosowanie w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą normą.

Zasilacze UPS są projektowane w szerokim zakresie mocy od setek watów do kilku megawatów, aby sprostać wymaganiom dotyczącym dostępności i jakości energii dla różnych obciążeń. Informacje na temat typowych konfiguracji i topologii UPS-ów znajdują się w standardowych załącznikach (załącznik A i załącznik B). Norma ta obejmuje również wymagania dotyczące wydajności i testów UPS-ów, które dotyczą przełączników UPS, współpracujących z jednostkami funkcjonalnymi UPS-ów w celu zapewnienia ciągłości zasilania obciążenia.

Niniejsza norma nie obejmuje:

Konwencjonalne rozdzielnice prądu przemiennego i stałego oraz powiązane z nimi przełączniki
Samodzielne systemy przesyłu statycznego w zakresie normy IEC 62310-3
Obrotowy UPS zgodny z normą IEC 88528-11
Zasilacze UPS prądu stałego podlegają normie IEC 62040-5-3.

Norma ta uznaje, że ciągłość zasilania urządzeń informatycznych jest istotnym zastosowaniem zasilaczy UPS. Dlatego też parametry wyjściowe UPS określone w tej normie mają również na celu zapewnienie zgodności z wymaganiami sprzętu informatycznego. Obejmuje to wymagania dotyczące zasilania urządzeń informatycznych o ustalonych i przejściowych wahaniach napięcia, a także liniowych i nieliniowych charakterystyk obciążenia, z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w deklaracji producenta.

Norma „EN IEC 62040-4 Część 4: Aspekty środowiskowe – Wymagania i sprawozdawczość” opisuje proces i wymagania dotyczące deklarowania aspektów środowiskowych związanych z systemami zasilania awaryjnego (UPS). Niniejsza norma ma na celu promowanie ograniczania negatywnego wpływu na środowisko w całym cyklu życia zasilacza UPS. Niniejsza norma produktowa jest zgodna z obowiązującymi ogólnymi i horyzontalnymi normami środowiskowymi i zawiera dodatkowe szczegóły dotyczące zasilaczy UPS.

Niniejsza norma dotyczy przenośnych, stacjonarnych i stałych zasilaczy UPS zapewniających jednofazowe lub trójfazowe napięcie wyjściowe prądu przemiennego o stałej częstotliwości nieprzekraczające 1000 V i wyposażonych w system magazynowania energii, zwykle za pośrednictwem łącza prądu stałego, zgodnie ze specyfikacją zawartą w normach produktowych IEC 62040 dotyczących zasilaczy UPS.

Wyłączone są następujące aplikacje:

Konwencjonalne panele rozdzielcze wejściowe i wyjściowe prądu przemiennego
Tablice rozdzielcze prądu stałego i powiązane z nimi przełączniki (np. baterie, przełączniki wyjściowe prostownika lub wejściowe falownika)
Samodzielne systemy transferu statycznego określone w normie produktowej IEC 62310 dla samodzielnych systemów transferu statycznego
Układy, w których napięcie wyjściowe pochodzi z maszyny wirującej

Norma „EN IEC 62040-5-3 Część 5-3: UPS z wyjściem DC – Wymagania dotyczące wydajności i testów” opisuje wymagania dotyczące wydajności i testów stosowane w przenośnych, stacjonarnych i stacjonarnych elektronicznych systemach zasilania bezprzerwowego DC, które są zasilane ze źródła napięcia AC nieprzekraczającego 1000 V, zapewniają napięcie wyjściowe DC nieprzekraczające 1500 V, zawierają urządzenie do magazynowania energii i których podstawową funkcją jest zapewnienie ciągłości zasilania DC do obciążeń.

Norma ta zawiera wymagania dotyczące wydajności i testów kompletnego zasilacza UPS prądu stałego, a nie poszczególnych jednostek funkcjonalnych zasilacza UPS prądu stałego. Poszczególne jednostki funkcjonalne zasilacza DC UPS są objęte obowiązującymi normami IEC, które nie są sprzeczne z niniejszą normą. Zasilacze UPS prądu stałego opracowano w szerokim zakresie mocy od poniżej stu watów do megawatów, aby sprostać wymaganiom dotyczącym dostępności i jakości energii dla różnych obciążeń. Informacje na temat typowych konfiguracji i topologii zasilaczy UPS prądu stałego znajdują się w standardowych załącznikach (załączniki A i B).

W dokumencie tym zawarto również wymagania dotyczące wydajności i testowania zasilaczy UPS prądu stałego, odnoszące się do wyłączników, przełączników izolacyjnych i przełączników wyrównawczych, jeśli takie występują, które stanowią integralną część zasilacza UPS prądu stałego. Komponenty te współdziałają z innymi jednostkami funkcjonalnymi zasilacza DC UPS w celu zapewnienia ciągłości zasilania obciążenia.

Niniejsza norma nie obejmuje:

Konwencjonalne rozdzielnice wejściowe prądu przemiennego i powiązane przełączniki
Konwencjonalne rozdzielnice prądu stałego i powiązane przełączniki
Konwencjonalne UPS-y AC objęte normą IEC 62040-3
Urządzenia zasilające prądem stałym niskiego napięcia objęte konkretną normą produktową (np. IEC 61204) i urządzenia objęte konkretną normą produktową (np. normy komunikacyjne ITU)
Układy, w których napięcie wyjściowe pochodzi z maszyny wirującej

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowania są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „EN IEC 62040 Systemy zasilania bezprzerwowego (UPS)”.