EN 12238 Wentylacja budynków - Urządzenia końcowe powietrza - Badania aerodynamiczne i ocena dla zastosowań z przepływem mieszanym

Europejska norma „EN 12238 Wentylacja budynków – Urządzenia końcowe powietrza – Badania aerodynamiczne i ocena w zastosowaniach z przepływem mieszanym” opisuje metody laboratoryjnych badań aerodynamicznych i ocenę urządzeń końcowych powietrza w zastosowaniach z przepływem mieszanym, w tym specyfikację odpowiednich urządzeń testowych i technik pomiarowych. Niniejsza norma zawiera badania służące ocenie charakterystyk urządzeń końcowych powietrza wyłącznie w warunkach izotermicznych. Norma EN 12239 dotyczy badania urządzeń końcowych powietrza o małej prędkości przepływu.

Na potrzeby niniejszej normy stosuje się następujące definicje, oprócz terminów i definicji podanych w normie CR 12792:

• Skrót ATD jest używany do określenia urządzenia końcowego powietrza.
• Charakterystyka funkcjonalna urządzeń nawiewno-wywiewnych. Pod pojęciem wymiaru nominalnego urządzenia nawiewno-wywiewnego rozumie się wartość nominalną wymiarów kanału, w którym urządzenie nawiewno-wywiewne zostanie zamontowane. W przypadku dyfuzora powietrza rozmiar nominalny jest powszechnie znany jako rozmiar szyjki.
• Sercem urządzenia końcowego wentylacji jest część urządzenia końcowego wentylacji znajdująca się w wypukłej zamkniętej powierzchni o minimalnej powierzchni, w której zlokalizowane są wszystkie otwory, przez które może przepływać powietrze.
• Wolna powierzchnia nawiewnika jest sumą najmniejszych pól przekroju wszystkich otworów nawiewnika.
• Rdzeniem siatki jest część siatki zawarta w wypukłej, zamkniętej krzywej płaskiej o minimalnej długości konturu i zawierająca wszystkie otwory siatki.
• Obszarem centralnym siatki jest obszar ograniczony krzywą płaską zdefiniowaną powyżej.
• Wolna powierzchnia kratki jest sumą minimalnych zmierzonych powierzchni każdego otworu, przez które może przepływać powietrze.
• Współczynnik powierzchni wolnej siatki to stosunek powierzchni wolnej do powierzchni rdzenia.
• Powierzchnia efektywna urządzenia końcowego przepływu powietrza to część będąca wynikiem zmierzonego natężenia przepływu powietrza i zmierzonej prędkości powietrza, określonej zgodnie ze specyfikacją konkretnego urządzenia.

W skrócie, norma ta określa metody badań i oceny urządzeń końcowych stosowanych w systemach ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji (HVAC). Urządzenia te zazwyczaj kontrolują kierunek, przepływ, a czasem temperaturę powietrza napływającego do pomieszczenia. Norma ta określa również standardowe procedury testowe służące do pomiaru natężenia przepływu powietrza, spadku ciśnienia i wydajności dyfuzji powietrza.

Norma ta ma zastosowanie przede wszystkim do zastosowań z przepływem mieszanym, tj. systemów, w których powietrze nawiewane jest mieszane z powietrzem w pomieszczeniu. W jej skład wchodzą urządzenia takie jak dyfuzory, kratki i dysze służące do rozprowadzania powietrza.

Dane dotyczące wydajności pochodzące z tej normy pomagają projektantom i inżynierom dobrać odpowiednie urządzenia nawiewne, aby zapewnić energooszczędne i komfortowe warunki wewnątrz pomieszczeń.

Podczas przeprowadzania testów, urządzenie końcowe powietrza (dyfuzor, kratka i podobne wyposażenie) montowane jest w kanale testowym lub w suficie testowym, zależnie od jego konstrukcji. Utrzymywane są standardowe warunki otoczenia (temperatura, ciśnienie). Pomiary wykonuje się przy kontrolowanych natężeniach dopływu powietrza.

Pomiary są następujące:

• Przepływ powietrza: Objętość powietrza przepływającego przez urządzenie, zwykle mierzona w metrach sześciennych na godzinę (m³/h) lub litrach na sekundę (l/s).
• Spadek ciśnienia statycznego: Różnica ciśnień przed i za urządzeniem. Wartość ta pokazuje, jaki opór ma urządzenie.
• Wydajność dyfuzji powietrza,
  • Długość rzutu: Odległość, jaką pokonuje powietrze, zanim jego prędkość spadnie do określonego poziomu (np. 0,25 m/s).
  • Współczynnik indukcji: Stosunek całkowitej ilości powietrza przemieszczanego w pomieszczeniu do ilości powietrza nawiewanego. Im więcej, tym lepiej, aby uzyskać dobrą mieszankę.
• Poziomy hałasu: Hałas wytwarzany przez przepływ powietrza przez urządzenie. Opcjonalnie określane zgodnie z normą EN ISO 5135.

Metody badań to:

• Pomiary prędkości w różnych odległościach od urządzenia
• Pomiary temperatury (w przypadku symulacji zastosowań grzewczych lub chłodniczych)
• Zastosowanie znaczników lub dymu w celu wizualizacji przepływu powietrza (do badań jakościowych)

Producent musi podać następujące informacje:

• Krzywe przepływu powietrza i spadku ciśnienia
• Odległości strzelania przy różnych prędkościach powietrza
• Poziomy mocy akustycznej, jeśli mierzone
• Warunki montażu (np. montaż sufitowy, montaż ścienny)

Krótko mówiąc, norma EN 12238 zapewnia, że ​​w karcie technicznej dyfuzora podane wartości parametrów są wiarygodne, porównywalne i oparte na standardowych testach.

Badania aerodynamiczne przeprowadza się w celu zmierzenia sposobu, w jaki powietrze przemieszcza się przez urządzenie i wokół niego, a także tego, jaki opór, zmianę kierunku lub hałas powoduje. Test ten koncentruje się na tym, jak powietrze przepływa (jak łatwo i jak daleko przepływa) i jak miesza się z powietrzem w pomieszczeniu, a nie tylko na tym, jak dużo powietrza przepływa.

Mówiąc prościej, test aerodynamiczny sprawdza:

• Jak duża jest utrata ciśnienia (spadek ciśnienia) podczas przepływu powietrza przez urządzenie.
• Jak daleko powietrze może dotrzeć do komory, zanim zwolni (rzut).
• Stopień, w jakim powietrze nawiewane miesza się z powietrzem w pomieszczeniu (stosunek indukcji do mieszania).
• Jak równomierny jest przepływ powietrza (czy jest równomiernie rozprowadzany, czy też jest wyrzucany tylko w jednym kierunku)
• Jak głośny jest przepływ powietrza (opcjonalnie, ale często sprawdzane)

Badania aerodynamiczne są uważane za istotne przy projektowaniu wydajnych systemów HVAC (zapewniających niskie zużycie energii), tworzeniu komfortowych pomieszczeń i uczciwym porównywaniu produktów.

Ocena dla zastosowań z przepływem mieszanym zgodnie z normą EN 12238 oznacza badanie i podawanie danych dotyczących wydajności urządzeń powietrznych przeznaczonych do mieszania powietrza nawiewanego z powietrzem w pomieszczeniu. Norma ta informuje producentów, w jaki sposób mogą naukowo mierzyć i raportować skuteczność działania swoich dyfuzorów lub kratek w systemach mieszania powietrza.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „EN 12238 Wentylacja budynków – Urządzenia końcowe powietrza – Badania aerodynamiczne i ocena dla zastosowań z przepływem mieszanym”.