EN ISO 283 Taśmy przenośnikowe tekstylne - Wytrzymałość na rozciąganie, wydłużenie przy zerwaniu i wydłużenie przy obciążeniu odniesienia w pełnej grubości - Metoda badania

Norma „EN ISO 283 Taśmy przenośnikowe tekstylne – Wytrzymałość na rozciąganie na całej grubości, wydłużenie przy zerwaniu i wydłużenie przy obciążeniu odniesienia – Metoda badania”, która ma swoją podstawę w normie europejskiej, a została później opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metodę badania mającą na celu określenie wytrzymałości na rozciąganie na całej grubości w kierunku wzdłużnym oraz wydłużenia przy sile odniesienia i w punkcie zerwania taśm przenośnikowych z rdzeniem tekstylnym. Tę metodę można również stosować do określania całkowitej wytrzymałości na rozciąganie i wydłużenia przy zerwaniu w kierunku poprzecznym, gdy producent jest zobowiązany przez nabywcę do podania wartości tych właściwości. Niniejsza norma międzynarodowa nie ma zastosowania ani nie ma zastosowania do lekkich taśm przenośnikowych opisanych w normie „ISO 21183-1 Lekkie taśmy przenośnikowe – Część 1: ISO 21183-1 Główne charakterystyki i zastosowania”.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Wytrzymałość na rozciąganie to maksymalna siła zmierzona podczas próby rozciągania podzielona przez szerokość badanego elementu.
• Nominalna wytrzymałość na rozciąganie odnosi się do minimalnej wartości określonej wytrzymałości na rozciąganie.
• Siłę odniesienia (obciążenie odniesienia) stanowi wartość uzyskana przez pomnożenie jednej dziesiątej nominalnej wytrzymałości na rozciąganie w kierunku wzdłużnym przez szerokość próbki badanej w mm.
• Wydłużenie przy zerwaniu odnosi się do wydłużenia w chwili działania największej siły (obciążenia). Wyraża się ją jako procentowy wzrost odległości między dwoma punktami odniesienia.
• Wydłużenie przy sile (obciążeniu) odniesienia odnosi się do wydłużenia przy sile (obciążeniu) odniesienia w kierunku podłużnym. Wyraża się ją jako procentowy wzrost odległości między dwoma punktami odniesienia.

Zasadniczo próbka wycięta z całej grubości taśmy przenośnika jest rozciągana za pomocą maszyny wytrzymałościowej w określonych warunkach, aż do pęknięcia próbki.

Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:

• Maszyna do wytrzymałości na rozciąganie: Jest to maszyna do wytrzymałości na rozciąganie typu CRE lub CRT, skalibrowana w klasie 7500 zgodnie z normą ISO 1-1, która może ciągle rozciągać próbkę ze stałą prędkością 100 plus/minus 10 mm/min.
• Urządzenie: Urządzenie, takie jak tensometr, którego długość pomiarowa wynosi co najmniej 100 mm i które jest w stanie zmierzyć wydłużenie długości pomiarowej oznaczonej na próbce z dokładnością 0,1 mm lub większą. Zaleca się stosowanie urządzenia, które przez cały czas trwania testu generuje graficzny ślad.
• Uchwyty zapobiegające ślizganiu się badanego elementu podczas próby rozciągania. Zaleca się stosowanie uchwytów z ząbkami poprzecznymi jak pokazano na rysunku 1.
• Uchwyty: Powinny być zaprojektowane w sposób zapobiegający ślizganiu się próbki podczas próby rozciągania. Zaleca się stosowanie uchwytów ząbkowanych poprzecznie, zgodnie z kształtem podanym w normie.
• Wykrawarka lub piła elektryczna: Do wycinania próbek pokazanych na rysunkach nadają się wszystkie wykrojniki z profilami ścianek pokazanymi na rysunkach. Można stosować inne profile, ale najważniejsze jest, aby przecięte boki badanego elementu były prostopadłe do powierzchni badanego elementu.

Kształt i wymiary próbki testowej muszą być zgodne z rysunkami. Próbki do badań należy wybierać równolegle lub prostopadle do osi pasa i w odległości co najmniej 50 mm od krawędzi pasa. Jeżeli próbki do badań wybierane są z próbki wyciętej z taśmy, żadna z próbek do badań nie może być wycięta tak, aby jej krawędź podłużna znajdowała się w odległości mniejszej niż 12 mm od krawędzi próbki. W każdym przypadku krawędzie cięcia lub piłowania próbki muszą być prostopadłe do jej powierzchni. Żaden element testowy nie powinien zawierać połączenia warstw. W przypadku próbki testowej typu D należy narysuj kształt próbki testowej na powierzchni pasa lub próbki i przetnij ją piłą elektryczną w pięciu miejscach od każdej krawędzi próbki do narysowanych linii. Próbka testowa typu D pokazana na rysunku powinna być ograniczona do badania taśm przenośnikowych o wytrzymałości na rozciąganie większej niż 2000 N/mm.

Taśmociąg stanowi środek transportu w obecnie dostępnych systemach przenośników taśmowych. Każdy system przenośników wymaga innych modułów, aby działać prawidłowo i wykonywać zadania wymagane przez taśmy.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN ISO 283 Taśmy przenośnikowe tekstylne - Wytrzymałość na rozciąganie na całej grubości, wydłużenie przy zerwaniu i wydłużenie przy obciążeniu odniesienia - Metoda badania”.