EN ISO 1346 Liny włókienne – folia dzielona polipropylenowa, monofilament i multifilament (PP2) oraz polipropylen o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie multifilament (PP3)

Norma „EN ISO 1346 Liny włókienne – Folia polipropylenowa rozszczepiona, monofilamentowa i multifilamentowa (PP2) oraz polipropylenowa multifilamentowa o dużej wytrzymałości (PP3) – Liny 3-, 4-, 8- i 12-splotowe”, która ma swoją podstawę w normie europejskiej i została następnie opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), określa wymagania dotyczące lin 3-splotowych i 4-splotowych w oplocie, 8-splotowych lin plecionych i 12-splotowych lin plecionych do ogólnego zastosowania wykonanych z polipropylenu, a także podaje zasady ich identyfikacji.

Niniejsza norma nie obejmuje wszystkich wariantów wytrzymałości i właściwości użytkowych produktu. Należy skonsultować się z producentem liny, aby upewnić się, że zamierzona konstrukcja spełnia wymagania danego zastosowania.

Na potrzeby niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie ISO 1968. Minimalna wytrzymałość na zerwanie to również minimalna wytrzymałość, jaką lina włókienna będzie wykazywać podczas badań z zastosowaniem uznanej procedury lub metody badawczej. Wytrzymałość ta jest określana przez każdego producenta za pomocą własnych wewnętrznych metod statystycznych opartych na testach zerwania. Załącznik do normy ISO 9554 zawiera dwie metody statystyczne do wyznaczania minimalnej wytrzymałości na zerwanie (Załącznik D).

Liny polipropylenowe muszą być produkowane w jednej z następujących konstrukcji:

• Typ A: lina 3-splotowa złożona z liny
• Typ B: lina 4-splotowa z oplotem
• Typ L: lina pleciona 8-splotowa
• Typ T: lina pleciona 12-żyłowa

Konstrukcja, produkcja, instalacja, etykietowanie, pakowanie, fakturowanie i terminy dostaw muszą być zgodne z normą ISO 9554.

W normie EN ISO 1346 właściwości fizyczne określono następująco: Gęstość liniowa i minimalna wytrzymałość na zerwanie muszą być zgodne z tabelami zatytułowanymi „Gęstość liniowa i minimalna wytrzymałość na zerwanie lin polipropylenowych o przekroju 3-drutowym, typ A” i „Gęstość liniowa i minimalna wytrzymałość na zerwanie lin polipropylenowych o przekroju 4-drutowym, typ B”. Poniższe informacje mają zastosowanie do tych tabel.

• Numer referencyjny odpowiada przybliżonej średnicy w milimetrach.
• Gęstość liniowa w kiloteksach odpowiada masie netto na długość liny wyrażonej w gramach na metr lub kilogramach na tysiąc metrów.
• Gęstość liniowa mierzona jest przy napięciu odniesienia, zgodnie ze specyfikacją podaną w normie ISO 2307.
• Podane w tabelach wartości wytrzymałości na zerwanie odnoszą się do nowych lin suchych i mokrych.
• Wytrzymałość określona metodami badawczymi określonymi w normie ISO 2307 może nie być dokładnym wskaźnikiem wytrzymałości, przy której lina pękłaby w innych warunkach i okolicznościach. Rodzaj i jakość współczynnika zakończeń, wcześniejsze kondycjonowanie liny oraz zastosowana siła mogą znacząco wpłynąć na wytrzymałość na zerwanie. Lina owinięta wokół masztu, wciągarki, bloczka lub krążka może pęknąć przy znacznie mniejszej sile. Węzeł lub inne uszkodzenia liny mogą znacząco zmniejszyć wytrzymałość na zerwanie.

Krótko mówiąc, norma EN ISO 1346 jest niezbędna, ponieważ stanowi ujednolicone ramy dla specyfikacji sklejki, gwarantując spójność, jakość i interoperacyjność w produkcji, testowaniu i użytkowaniu sklejki w różnych regionach i branżach. Oto najważniejsze powody, dla których warto rozważyć tę normę:

• Zapewnienie jakości: Norma ta określa wymagania techniczne dla sklejki, takie jak wymiary, jakość wiązania i właściwości mechaniczne, a także gwarantuje, że produkty spełniają spójne kryteria jakości dotyczące bezpieczeństwa i wydajności.
• Współpraca i handel: Dostosowując się do standardów międzynarodowych i norm europejskich, ułatwiamy handel i zmniejszamy liczbę sporów oraz problemów związanych z przestrzeganiem przepisów, gwarantując, że sklejka produkowana w jednym kraju spełnia oczekiwania nabywców w innym kraju.
• Bezpieczeństwo i niezawodność: Określa metody testowania i kryteria wydajności, które gwarantują, że sklejka nadaje się do zamierzonych zastosowań (np. w budownictwie, meblarstwie lub opakowaniach) i zmniejszają ryzyko awarii podczas zastosowań konstrukcyjnych lub nośnych.
• Zgodność z przepisami i regulacjami dotyczącymi ochrony środowiska: Norma ta często zawiera postanowienia dotyczące zrównoważonego pozyskiwania i produkcji, pomagając producentom spełniać przepisy dotyczące ochrony środowiska i sprostać zapotrzebowaniu rynku na materiały przyjazne dla środowiska.
• Zaufanie konsumentów: Standaryzacja buduje zaufanie wśród konsumentów i przemysłu, gwarantując, że sklejka spełnia określone kryteria, co ułatwia wybór odpowiednich materiałów do konkretnych celów.

Bez tej normy różnice w jakości, terminologii i parametrach użytkowych sklejki mogą prowadzić do nieporozumień, nieefektywności i potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa w przemyśle sklejkowym. Norma EN ISO 1346 zapewnia wspólny język i wiarygodne wzorce dla producentów, dostawców i użytkowników końcowych na całym świecie.

Liny włókienne są wykorzystywane w wielu gałęziach przemysłu i zastosowaniach ze względu na swoją elastyczność, stosunek wytrzymałości do masy, odporność na korozję i łatwość użytkowania.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą EN ISO 1346 dotyczącą lin z włókien – liny polipropylenowe dzielone, monofilamentowe i multifilamentowe (PP2) oraz liny polipropylenowe o wysokiej wytrzymałości (PP3) – liny 3-, 4-, 8- i 12-żyłowe.