EN 442 Grzejniki i konwektory

EN 442 Grzejniki i konwektory

Norma EN 442 Grzejniki i konwektory, będąca normą europejską, składa się z następujących rozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

EN 442 Grzejniki i konwektory

  • Norma „EN 442-1 Część 1: Specyfikacje techniczne i wymagania” opisuje specyfikacje techniczne i wymagania dla grzejników i konwektorów przeznaczonych do montażu w systemach ogrzewania budynków, w tym ocenę i weryfikację ciągłości działania. Norma ta obejmuje grzejniki i konwektory instalowane na stałe w obiektach budowlanych, zasilane wodą lub parą o temperaturze poniżej 120°C i zasilane z zewnętrznego źródła energii. Norma ta nie ma zastosowania do samodzielnych urządzeń grzewczych. Norma ta definiuje również dodatkowe wspólne dane, które producenci muszą dostarczyć wraz z produktem w celu zapewnienia jego prawidłowego zastosowania.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

    • Urządzenie grzewcze: Jest to urządzenie, którego zadaniem jest przekazywanie ciepła w celu zapewnienia określonych warunków temperaturowych wewnątrz budynków.
    • Samodzielne urządzenie grzewcze: Samodzielne urządzenie grzewcze, które nie wymaga podłączenia do zdalnego źródła energii (np. kotła), ponieważ posiada własne źródło energii (np. urządzenia opalane gazem, urządzenia elektryczne, urządzenia z pompą ciepła powietrze-powietrze).
    • Grzejnik: Urządzenie grzewcze wykonane z różnych materiałów (np. stali, aluminium, żeliwa) i o różnej konstrukcji (np. płytowe, kolumnowe, rurowe, żebrowane), które oddaje ciepło przez konwekcję swobodną i promieniowanie.
    • Urządzenia grzewcze segmentowe (stosowane głównie do grzejników): Urządzenie grzewcze produkowane i sprzedawane w sekcjach o tej samej konstrukcji, które można łączyć w modułowe zespoły w celu uzyskania pożądanej wydajności.
    • Urządzenie grzewcze z konwekcją swobodną: Urządzenie grzewcze niezawierające wentylatora ani podobnego urządzenia uruchamiającego przepływ powietrza nad emiterem ciepła.
    • Konwektor: Urządzenie grzewcze, które emituje ciepło niemal wyłącznie poprzez konwekcję swobodną. Składa się z co najmniej jednego grzejnika i obudowy, która tworzy nieogrzewany komin konwekcyjny na określonej wysokości.

Odchylenia wymiarowe nie mogą przekraczać tolerancji podanych na rysunkach producenta. W żadnym przypadku nie mogą przekraczać wartości określonych w tabeli zawartej w niniejszej normie. Producent musi wdrożyć system kontroli jakości, aby zapewnić zgodność produktów z tolerancjami określonymi na rysunkach przedłożonych laboratorium w celu przeprowadzenia badań typu. Grubość ścianek grzejników żeliwnych, aluminiowych lub aluminiowych wytłaczanych jest równa nominalnym wymiarom na rysunku pomniejszonym o tolerancję podaną w tabeli zawartej w normie EN 442-2.

Właściwości materiałowe i grubość ścianki mokrej powierzchni grzewczej określa się następująco:

    • Grzejniki stalowe (grzejniki z blachy lub blachy stalowej): Materiały na mokre powierzchnie grzewcze grzejników stalowych muszą być wykonane z blachy stalowej niskowęglowej, wolnej od zgorzeliny i rdzy, zgodnie z normami EN 10130 i EN 10131. Grubość blachy stalowej stosowanej na mokrych powierzchniach nie może być mniejsza niż 1,11 mm.
    • Grzejniki żeliwne: Grzejniki te muszą być wykonane z żeliwa szarego spełniającego normę ISO 185. Grubość ścianki w stanie mokrym nie może być mniejsza niż 2,5 mm.
    • Grzejniki ze stopu aluminium odlewanego ciśnieniowo: Grzejniki te muszą być wykonane ze stopu EN AB 46000 lub EN AB 46100. Grubość ścianki w stanie mokrym nie może być mniejsza niż 1,5 mm.
    • Grzejniki ze stopu aluminium wytłaczanego: Grzejniki te muszą być wykonane ze stopu aluminium EN AW-6060 obrabianego plastycznie, zgodnie z normą EN 573-3. Grubość ścianki w stanie mokrym nie może być mniejsza niż 1,1 mm.
    • Grzejniki rurowe: Właściwości materiałowe i grubość rur użytych do ich produkcji powinny zależeć od rozmiaru rury, jej profilu oraz procesu montażu. Grubość ścianki zastosowanej rury nie powinna być mniejsza niż 0,8 mm.
    • Konwektory rurowe żebrowane: Grubość ścianki rury nie może być mniejsza niż 0,8 mm w przypadku rur stalowych i 0,3 mm w przypadku rur miedzianych.
    • Można stosować inne materiały o innej jakości i grubości, pod warunkiem że zostaną przebadane i zadeklarowane zgodnie z wymaganiami niniejszej normy.
  • Norma „EN 442-2 Część 2: Metody badań i oceny” opisuje procedury określania normatywnej mocy cieplnej i innych charakterystyk grzejników i konwektorów zainstalowanych na stałe w obiektach budowlanych, zasilanych wodą lub parą o temperaturze poniżej 120 stopni i zasilanych ze zdalnego źródła energii.
  • Niniejsza norma określa przepisy laboratoryjne i metody badań, które należy stosować, dopuszczalne tolerancje, kryteria doboru próbek do badań oraz weryfikacji zgodności istniejącej produkcji z próbkami badanymi w badaniu pierwotnym. Definiuje również dodatkowe dane wspólne, które producenci muszą dostarczyć wraz z produktem, aby zapewnić jego prawidłowe zastosowanie. Niniejsza norma nie ma zastosowania do grzejników wentylatorowych, konwektorów wentylatorowych, konwektorów kanałowych ani samodzielnych urządzeń grzewczych.

    Urządzenia grzewcze należy podzielić na grupy i typy zgodnie z definicją zawartą w niniejszej normie. Grupa może zawierać różne typy. W celu określenia mocy katalogowej, grupę należy podzielić na kilka odrębnych typów (na przykład rodzina grzejników może zawierać pojedyncze lub podwójne panele z powierzchniami konwektorowymi lub bez, wykorzystując te same podstawowe komponenty). Moc wyjściowa każdego modelu nie może przekraczać 3500 W, a minimalna moc cieplna wybranego modelu nie może być mniejsza niż 200 W przy standardowym przekroczeniu temperatury. Na żądanie producenta można przetestować niższą moc cieplną, a wszelkie odchylenia od poprzednich wymagań muszą zostać odnotowane w raporcie z badań.

    Aby określić moc cieplną danego typu, modele do testowania wybiera się w następujący sposób:

      • Aby wybrać modele do badań, gdy zmienny wymiar charakterystyczny (wysokość całkowita) i zmienny przekrój części są stałe, jeśli typ obejmuje wyłącznie modele o wysokości 300 mm lub większej, należy wybrać modele do badań w ramach tego typu. Jeśli typ obejmuje również modele o wysokości poniżej 300 mm, oprócz modeli wymienionych powyżej, należy również zbadać minimalną wysokość poniżej 300 mm. W przypadku typu, w którym wszystkie wysokości są poniżej 300 mm, należy zbadać tylko wysokość minimalną i maksymalną.
      • Minimalna liczba modeli do przetestowania w ramach danego typu jest określona na podstawie zakresu wysokości podanego w tabeli.
      • Minimalna długość wężownic żebrowanych dla testowanych modeli musi wynosić 1 m lub być najbliższą wartością równoważną. W przypadku konwektorów wyłącznie z listwami przypodłogowymi, długość wężownicy żebrowanej musi być najbliższą wartością równoważną 3 m. W przypadku grzejników segmentowych o wysokości do 1 m, minimalna liczba sekcji musi wynosić 10 lub minimalna długość musi wynosić 0,8 m. W przypadku grzejników segmentowych o wysokości powyżej 1 m, minimalna długość musi wynosić 0,45 m.
      • Jeżeli wysokość wynosi 1 m lub mniej, należy przetestować trzy modele: minimalną i maksymalną wysokość zakresu oraz wysokość pośrednią, która zapewni, że wysokość będzie miała taką samą lub większą wartość.
      • Jeżeli wysokość zawiera się w przedziale od 1 m do 2,5 m, należy przetestować cztery modele: minimalną i maksymalną wysokość zakresu oraz dwie wysokości pośrednie, tak aby wysokość była najbliższa wartościom podanym w normie.
  • Norma „EN 442-3 Część 3: Ocena zgodności” opisuje procedury oceny zgodności grzejników/konwektorów z normą EN 442-1. Norma ta określa procedury i metody oceny wstępnej oraz kontroli niezbędnych do utrzymania zgodności.
  • Niniejsza norma wynika z założenia, że ​​urządzenia grzewcze objęte niniejszą normą są oceniane według ich mocy cieplnej. Dlatego też, aby ocenić i porównać różne urządzenia, niezbędne jest odwołanie się do jednej określonej wartości, zwanej dalej „standardową mocą cieplną”.

    Zgodność modelu lub typu grzejnika/konwektora z normą EN 442-1 musi obejmować:

      • Klasa reakcji na ogień
      • Uwalnianie substancji niebezpiecznych
      • Uszczelnienie ciśnieniowe
      • Znamionowa moc cieplna
      • Moc cieplna w różnych warunkach pracy
      • Trwałość (odporność na korozję wstępnej obróbki i farby)
      • Dane katalogowe
      • Znakowanie i etykietowanie

    Uprawnienia obejmują:

      • Wstępna ocena próbek grzejników/konwektorów
      • Utrzymanie zgodności z produkcją grzejników/konwektorów

    Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia wykwalifikowany zespół i dysponuje rozbudowaną infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą EN 442 „Grzejniki i konwektory”.

    WhatsApp