EN ISO 2081 Powłoki metaliczne i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe po obróbce na żelazie lub stali

EN ISO 2081 Powłoki metaliczne i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe po obróbce na żelazie lub stali

Norma EN ISO 2081 Powłoki metalowe i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali, norma europejska opublikowana następnie przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), określa wymagania dotyczące elektrolitycznego powlekania powłok cynkowych z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali. Norma ta zawiera informacje, które nabywca powinien przekazać firmie wykonującej powlekanie elektrolityczne, oraz wymagania dotyczące obróbki cieplnej przed i po elektrolitycznej.

EN ISO 2081 Powłoki metaliczne i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe po obróbce na żelazie lub stali

Niniejsza norma nie ma zastosowania do następujących powłok:

  • Powłoki nakładane na arkusze, paski lub kable w formie nieprzetworzonej.
  • Powłoki nakładane na ciasno zwinięte sprężyny.
  • Powłoki cynkowe stosowane w celach innych niż ochronne i dekoracyjne.

Niniejsza norma nie określa wymagań dotyczących stanu powierzchni metalu bazowego przed galwanizacją cynkiem. Jednakże wady powierzchni metalu bazowego mogą niekorzystnie wpłynąć na wygląd i właściwości powłoki. Grubość powłoki, którą można nałożyć na elementy gwintowane, może być ograniczona przez wymagania wymiarowe, w tym klasę lub pasowanie.

Powłoki cynkowe nakłada się na wyroby żelazne lub stalowe w celach ochronnych i dekoracyjnych poprzez galwanizację kwaśnymi roztworami chlorku cynku, alkalicznymi roztworami cynku bezcyjankowego oraz alkalicznymi roztworami cyjanku cynku. Błyszczące powłoki cynkowe nanoszone galwanicznie cieszą się popularnością, a procesy przygotowania błyszczącej powłoki cynkowej są szeroko stosowane.

Zdolność powłoki cynkowej do zapobiegania korozji zależy od jej grubości i rodzaju warunków eksploatacji. Na przykład, szybkość korozji cynku jest zazwyczaj wyższa w środowiskach przemysłowych niż na obszarach wiejskich. Dlatego przy określaniu minimalnej grubości powłoki należy uwzględnić rodzaj warunków eksploatacji. Powłoki konwersyjne z chromianem trójwartościowym i inne metody wykończenia stosowane po galwanizacji zwiększają odporność na korozję galwanicznych powłok cynkowych.

Ponieważ wygląd i użyteczność powłok cynkowych zależą od stanu powierzchni metalu bazowego, strony muszą uzgodnić, że jakość powierzchni metalu bazowego jest wystarczająca do galwanizacji. Powłoki konwersyjne z chromianem trójwartościowym są usuwane lub zastępowane innymi powłokami konwersyjnymi na specjalne życzenie nabywcy. Niniejsza norma zawiera kody dla wszystkich rodzajów powłok konwersyjnych z chromianem i innych powłok uzupełniających.

W przypadku powłok konwersyjnych niezawierających chromu sześciowartościowego obowiązuje norma ISO 19598. Norma ta dotyczy wyłącznie powłok cynkowych, cynkowo-żelazowych i cynkowo-niklowych, dla których wymagane są systemy trójwartościowe.

Zgodnie z przepisami REACH, stosowanie związków chromu sześciowartościowego jest w Europie zabronione, chyba że jest to wyraźnie dozwolone. Można stosować alternatywne powłoki konwersyjne lub zamienniki, które muszą spełniać wymagania antykorozyjne określone w niniejszej normie.

Korozja jest stałym problemem w przemyśle wytwórczym i budowlanym, szczególnie w przypadku wyrobów z żelaza i stali narażonych na trudne warunki środowiskowe. Jedną z powszechnie stosowanych metod poprawy odporności na korozję jest cynkowanie galwaniczne. Norma EN ISO 2081 określa kompleksowe ramy dla nakładania galwanicznych powłok cynkowych na żelazo i stal, zapewniając spójność, jakość i wydajność w różnych gałęziach przemysłu.

Niniejsza norma określa wymagania dotyczące powłok cynkowych nakładanych metodą galwaniczną na przedmioty żelazne lub stalowe, w tym elementy złączne, komponenty samochodowe i okucia budowlane. Obejmuje ona również procesy wykończeniowe, takie jak chromianowanie powłok konwersyjnych, które poprawiają odporność na korozję i wygląd.

Norma EN ISO 2081 określa minimalne grubości powłok w zależności od narażenia na działanie czynników środowiskowych i wymaganej trwałości. Typowe klasy to:

  • Żelazo/cynk 5: 5 μm (mikrometrów)
  • Żelazo/cynk 8: 8 μm
  • Żelazo/cynk 12: 12 μm
  • Żelazo/cynk 25: 25 μm

Grubsze powłoki zapewniają większą odporność na korozję, ale mogą być mniej odpowiednie w przypadku precyzyjnie dopasowanych elementów.

Norma ta dopuszcza różne rodzaje obróbki powierzchni, w tym:

  • Jasny (jasny)
  • żywność
  • Kolorowe (np. niebieskie, żółte, czarne) w zależności od pasywacji chromianu

Wygląd nie jest koniecznie powiązany z ochroną antykorozyjną, która zależy przede wszystkim od grubości powłoki i wykończenia.

Aby zwiększyć odporność na korozję, norma określa opcjonalne metody nakładania powłok chromianowych (pasywacji), w tym:

  • Pasywacja transparentna/niebieska
  • Pasywacja żółta/złota
  • Pasywacja oliwkowo-zielona lub czarna

Procesy te mogą obejmować chrom trójwartościowy lub sześciowartościowy. Ze względu na obawy dotyczące środowiska i zdrowia, procesy wykorzystujące chrom sześciowartościowy są w krajach Unii Europejskiej ściśle ograniczone przepisami REACH.

Norma EN ISO 2081 dotyczy kruchości wodorowej, która jest szczególnie istotna w przypadku stali o wysokiej wytrzymałości. Zaleca ona wypalanie po nałożeniu powłoki w celu ograniczenia pęknięć wodorowych w materiałach podatnych na korozję.

W niniejszej normie określono następujące powszechnie stosowane metody badań:

  • Pomiar grubości metodą fluorescencji rentgenowskiej lub metodą kulometryczną
  • Testy przyczepności
  • Badania odporności na korozję, takie jak test w neutralnej mgle solnej zgodnie z normą ISO 9227

Norma EN ISO 2081 jest szeroko stosowana w następujących gałęziach przemysłu, w których elementy żelazne lub stalowe wymagają ochrony antykorozyjnej:

  • Motoryzacja i lotnictwo
  • Sprzęt budowlany i budowlany
  • Elementy złączne i narzędzia
  • Elektronika użytkowa i urządzenia

Wraz ze wzrostem nacisku na zrównoważoną produkcję, stosowanie chromu sześciowartościowego jest stopniowo wycofywane z wielu zastosowań. Norma EN ISO 2081 dopuszcza stosowanie bardziej przyjaznych dla środowiska, alternatywnych systemów pasywacji, spełniających wymagania dotyczące odporności na korozję.

W rezultacie norma EN ISO 2081 jest podstawową normą dla producentów i inżynierów zajmujących się obróbką powierzchni elementów stalowych. Zapewniając znormalizowane podejście do cynkowania galwanicznego, poprawia niezawodność, wygląd i żywotność części metalowych w różnych środowiskach. W miarę jak światowy przemysł dąży do bardziej zrównoważonych praktyk, zgodność z tą normą, szczególnie w przypadku przyjaznych dla środowiska metod pasywacji, stała się ważniejsza niż kiedykolwiek.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowy rozwój nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 2081 „Powłoki metaliczne i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali”.

WhatsApp