
Norma EN ISO 2081 Powłoki metalowe i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali, norma europejska opublikowana następnie przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), określa wymagania dotyczące elektrolitycznego powlekania powłok cynkowych z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali. Norma ta zawiera informacje, które nabywca powinien przekazać firmie wykonującej powlekanie elektrolityczne, oraz wymagania dotyczące obróbki cieplnej przed i po elektrolitycznej.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do następujących powłok:
Niniejsza norma nie określa wymagań dotyczących stanu powierzchni metalu bazowego przed galwanizacją cynkiem. Jednakże wady powierzchni metalu bazowego mogą niekorzystnie wpłynąć na wygląd i właściwości powłoki. Grubość powłoki, którą można nałożyć na elementy gwintowane, może być ograniczona przez wymagania wymiarowe, w tym klasę lub pasowanie.
Powłoki cynkowe nakłada się na wyroby żelazne lub stalowe w celach ochronnych i dekoracyjnych poprzez galwanizację kwaśnymi roztworami chlorku cynku, alkalicznymi roztworami cynku bezcyjankowego oraz alkalicznymi roztworami cyjanku cynku. Błyszczące powłoki cynkowe nanoszone galwanicznie cieszą się popularnością, a procesy przygotowania błyszczącej powłoki cynkowej są szeroko stosowane.
Zdolność powłoki cynkowej do zapobiegania korozji zależy od jej grubości i rodzaju warunków eksploatacji. Na przykład, szybkość korozji cynku jest zazwyczaj wyższa w środowiskach przemysłowych niż na obszarach wiejskich. Dlatego przy określaniu minimalnej grubości powłoki należy uwzględnić rodzaj warunków eksploatacji. Powłoki konwersyjne z chromianem trójwartościowym i inne metody wykończenia stosowane po galwanizacji zwiększają odporność na korozję galwanicznych powłok cynkowych.
Ponieważ wygląd i użyteczność powłok cynkowych zależą od stanu powierzchni metalu bazowego, strony muszą uzgodnić, że jakość powierzchni metalu bazowego jest wystarczająca do galwanizacji. Powłoki konwersyjne z chromianem trójwartościowym są usuwane lub zastępowane innymi powłokami konwersyjnymi na specjalne życzenie nabywcy. Niniejsza norma zawiera kody dla wszystkich rodzajów powłok konwersyjnych z chromianem i innych powłok uzupełniających.
W przypadku powłok konwersyjnych niezawierających chromu sześciowartościowego obowiązuje norma ISO 19598. Norma ta dotyczy wyłącznie powłok cynkowych, cynkowo-żelazowych i cynkowo-niklowych, dla których wymagane są systemy trójwartościowe.
Zgodnie z przepisami REACH, stosowanie związków chromu sześciowartościowego jest w Europie zabronione, chyba że jest to wyraźnie dozwolone. Można stosować alternatywne powłoki konwersyjne lub zamienniki, które muszą spełniać wymagania antykorozyjne określone w niniejszej normie.
Korozja jest stałym problemem w przemyśle wytwórczym i budowlanym, szczególnie w przypadku wyrobów z żelaza i stali narażonych na trudne warunki środowiskowe. Jedną z powszechnie stosowanych metod poprawy odporności na korozję jest cynkowanie galwaniczne. Norma EN ISO 2081 określa kompleksowe ramy dla nakładania galwanicznych powłok cynkowych na żelazo i stal, zapewniając spójność, jakość i wydajność w różnych gałęziach przemysłu.
Niniejsza norma określa wymagania dotyczące powłok cynkowych nakładanych metodą galwaniczną na przedmioty żelazne lub stalowe, w tym elementy złączne, komponenty samochodowe i okucia budowlane. Obejmuje ona również procesy wykończeniowe, takie jak chromianowanie powłok konwersyjnych, które poprawiają odporność na korozję i wygląd.
Norma EN ISO 2081 określa minimalne grubości powłok w zależności od narażenia na działanie czynników środowiskowych i wymaganej trwałości. Typowe klasy to:
Grubsze powłoki zapewniają większą odporność na korozję, ale mogą być mniej odpowiednie w przypadku precyzyjnie dopasowanych elementów.
Norma ta dopuszcza różne rodzaje obróbki powierzchni, w tym:
Wygląd nie jest koniecznie powiązany z ochroną antykorozyjną, która zależy przede wszystkim od grubości powłoki i wykończenia.
Aby zwiększyć odporność na korozję, norma określa opcjonalne metody nakładania powłok chromianowych (pasywacji), w tym:
Procesy te mogą obejmować chrom trójwartościowy lub sześciowartościowy. Ze względu na obawy dotyczące środowiska i zdrowia, procesy wykorzystujące chrom sześciowartościowy są w krajach Unii Europejskiej ściśle ograniczone przepisami REACH.
Norma EN ISO 2081 dotyczy kruchości wodorowej, która jest szczególnie istotna w przypadku stali o wysokiej wytrzymałości. Zaleca ona wypalanie po nałożeniu powłoki w celu ograniczenia pęknięć wodorowych w materiałach podatnych na korozję.
W niniejszej normie określono następujące powszechnie stosowane metody badań:
Norma EN ISO 2081 jest szeroko stosowana w następujących gałęziach przemysłu, w których elementy żelazne lub stalowe wymagają ochrony antykorozyjnej:
Wraz ze wzrostem nacisku na zrównoważoną produkcję, stosowanie chromu sześciowartościowego jest stopniowo wycofywane z wielu zastosowań. Norma EN ISO 2081 dopuszcza stosowanie bardziej przyjaznych dla środowiska, alternatywnych systemów pasywacji, spełniających wymagania dotyczące odporności na korozję.
W rezultacie norma EN ISO 2081 jest podstawową normą dla producentów i inżynierów zajmujących się obróbką powierzchni elementów stalowych. Zapewniając znormalizowane podejście do cynkowania galwanicznego, poprawia niezawodność, wygląd i żywotność części metalowych w różnych środowiskach. W miarę jak światowy przemysł dąży do bardziej zrównoważonych praktyk, zgodność z tą normą, szczególnie w przypadku przyjaznych dla środowiska metod pasywacji, stała się ważniejsza niż kiedykolwiek.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowy rozwój nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 2081 „Powłoki metaliczne i inne nieorganiczne – Powłoki cynkowe z dodatkowymi obróbkami na żelazie lub stali”.
