Zestawy przyłączeniowe wykonane fabrycznie, składające się z rur stalowych EN 448, izolacji termicznej z poliuretanu i obudowy z polietylenu

Norma europejska „EN 448 Rury ciepłownicze – Systemy jednorurowe zespolone do sieci ciepłej wody układanych bezpośrednio w ziemi – Zestawy przyłączeniowe prefabrykowane, składające się ze stalowych rur przewodowych, izolacji termicznej z poliuretanu i płaszcza polietylenowego” opisuje wymagania i metody badań dla prefabrykowanych, izolowanych termicznie zestawów przyłączeniowych prefabrykowanych do sieci ciepłej wody, zgodnie z normą EN 13941-1. Zestaw ten składa się ze stalowego przyłącza przewodowego, izolacji termicznej ze sztywnej pianki poliuretanowej i płaszcza polietylenowego. Zestawy przyłączeniowe mogą również zawierać następujące elementy dodatkowe: przewody pomiarowe, przekładki i bariery dyfuzyjne. Niniejsza norma obejmuje następujące zestawy przyłączeniowe: kolanka, trójniki, redukcje, kompensatory jednorazowego użytku i kotwy. Norma ta ma zastosowanie do zestawów przyłączeniowych o minimalnym ciśnieniu obliczeniowym 1,6 MPa (nadciśnieniu).

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie „EN 17248 Systemy rurociągów ciepłowniczych i chłodniczych – Terminy i definicje”.

Materiały używane do łączenia elementów stalowych posiadają certyfikaty zgodne z normą EN 10204. Jeśli użytkownik końcowy wymaga identyfikowalności materiału, musi to zaznaczyć w momencie składania zamówienia. W takim przypadku odpowiednie certyfikaty materiałowe zostaną dostarczone użytkownikowi końcowemu.

Gatunki stali określono w normie EN 13941-1. Wszystkie rury stalowe i elementy używane do produkcji zespołów rurowych objętych niniejszą normą muszą być dostarczone producentowi wraz z certyfikatem kontroli zgodnym co najmniej z normą EN 10204. Certyfikat kontroli musi zostać dostarczony klientowi na żądanie. Jeśli klient zamawiający zespoły przyłączeniowe zażąda certyfikatu kontroli materiałowej zgodnego z normą EN 10204, wniosek ten należy złożyć u producenta zespołów przyłączeniowych w momencie składania zamówienia. Późniejsze wnioski o taką dokumentację mogą być spóźnione i producent może nie spełnić ich oczekiwań, ponieważ producent musi zadbać o nadanie certyfikatu rurom i ich przekrojom przed rozpoczęciem produkcji.

Dla celów niniejszej normy, wszystkie komponenty muszą być zaprojektowane na ciśnienie co najmniej 1,6 MPa. Jeśli zespoły armatury mają być używane w zastosowaniach, w których występują ciśnienia większe niż 1,6 MPa, konieczne będą dodatkowe obliczenia. Minimalna nominalna grubość ścianki wszystkich komponentów przed obróbką musi być co najmniej taka sama, jak dla rur przewodowych zgodnie z normą EN 253. Tolerancje średnicy nominalnej, średnicy zewnętrznej, średnicy końców rur i grubości ścianki muszą być takie same, jak dla rur przewodowych zgodnie z normą EN 253. W zależności od założeń projektowych, można stosować grubości ścianek inne niż podane w normie EN 253, ale w żadnym przypadku nie mogą być one mniejsze niż minimalna grubość określona w normie EN 253. Wszystkie komponenty muszą być zaprojektowane zgodnie z normą EN 13941-1 dla oddziaływań i naprężeń normalnie występujących w okresie użytkowania zespołu armatury lub komponentu.

Norma EN 448 określa w skrócie wymagania i metody badań dla kształtek preizolowanych stosowanych w sieciach ciepłowniczych, w szczególności tych, które posiadają:

• Rury serwisowe ze stali
• Izolacja termiczna, zwykle pianka poliuretanowa (PUR)
• Obudowa zewnętrzna wykonana zazwyczaj z polietylenu (PE)

Norma ta obejmuje armaturę produkowaną fabrycznie, taką jak:

• Zgięcia (łokcie)
• Złącza T
• Reduktory
• Zaślepki lub pokrywy i tym podobne
• Inne elementy prefabrykowane

Stosuje się je w systemach rur preizolowanych przesyłających gorącą wodę lub parę w systemach ciepłowniczych i chłodniczych.

Jakie cechy są zdefiniowane w tej normie?

• Wymiary i tolerancje
• Specyfikacje materiałów (rury stalowe, izolacja, obudowa)
• Przewodność cieplna i właściwości izolacji cieplnej
• Jakość wiązania między warstwami
• Systemy wykrywania wycieków (jeśli dotyczy)
• Właściwości mechaniczne
• Odporność na temperaturę i ciśnienie
• Właściwości uszczelniające i rozszerzające
• Wymagania dotyczące oznakowania i dokumentacji

Norma ta jest stosowana przede wszystkim przez producentów, inżynierów i wykonawców zajmujących się infrastrukturą ciepłowniczą i chłodniczą. Powołują się na nią również firmy zajmujące się infrastrukturą dystrybucji energii, gminy, przedsiębiorstwa energetyczne, duże kompleksy mieszkaniowe i zakłady przemysłowe.

Do weryfikacji właściwości mechanicznych, termicznych i przyczepności preizolowanych elementów połączeniowych (np. kolanek i trójników) stosuje się kilka metod badawczych określonych w normie EN 448. Niektóre z tych badań obejmują:

• Test przyczepności: Test ten przeprowadza się w celu sprawdzenia przyczepności między pianką izolacyjną, rurą stalową i osłoną zewnętrzną. Pobiera się próbkę i próbuje się ręcznie lub za pomocą specjalnego urządzenia zerwać połączenie między pianką izolacyjną a osłoną zewnętrzną/rurą stalową.
• Badanie przewodności cieplnej: Badanie to przeprowadza się w celu sprawdzenia przewodności cieplnej materiału izolacyjnego. Pobiera się próbkę pianki poliuretanowej (PUR). Pomiar przeprowadza się w stałej temperaturze (np. 50 stopni Celsjusza). Mierzy się wartość współczynnika przewodności cieplnej. Nie wolno przekraczać maksymalnej wartości określonej w normie.
• Badanie gęstości pianki: Badanie to przeprowadza się w celu sprawdzenia jakości (gęstości) materiału izolacyjnego. Pobiera się próbkę pianki PUR o określonej objętości. Jej gęstość oblicza się poprzez jej zważenie. Nie powinna ona spaść poniżej określonych wartości granicznych (zwykle około 60-80 kg/m³).
• Badanie odporności na wysokie temperatury: Badanie to przeprowadza się w celu sprawdzenia, czy izolacja piankowa ulega degradacji z upływem czasu pod wpływem temperatury. Próbkę poddaje się starzeniu przez 300 godzin, na przykład w temperaturze 140 stopni Celsjusza. Następnie ponownie bada się właściwości, takie jak przewodność cieplna i przyczepność. Degradacja powinna być ograniczona.
• Badanie absorpcji wody: To badanie mierzy odporność materiału izolacyjnego na absorpcję wilgoci. Próbkę zanurza się w wodzie (np. na 24–72 godziny). Stopień absorpcji wody określa się poprzez jej zważenie przed i po zanurzeniu. Nie może ona przekraczać określonego procentu.
• Badania wytrzymałości mechanicznej:
  • Próba ciśnieniowa: Zespół łączący musi wytrzymać określone ciśnienie wewnętrzne.
  • Badanie udarności: Sprawdzana jest odporność powłoki zewnętrznej na uderzenia (szczególnie powłoki PE).

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 448 Rury ciepłownicze – Systemy rur jednorurowych zespolonych do sieci ciepłej wody użytkowej układanych bezpośrednio w ziemi – Prefabrykowane zestawy przyłączeniowe składające się ze stalowych rur przewodowych, poliuretanowej izolacji termicznej i osłony polietylenowej”.