EN 13414-1 Zawiesia linowe stalowe - Bezpieczeństwo - Część 1: Zawiesia do ogólnych prac dźwigowych

Europejska norma „EN 13414-1 Zawiesia linowe stalowe – Bezpieczeństwo – Część 1: Zawiesia do ogólnego podnoszenia” opisuje wymagania konstrukcyjne dla zawiesi linowych stalowych do ogólnego podnoszenia, wymagania dotyczące obliczania dopuszczalnego udźwigu zawiesia, weryfikacji, certyfikacji i znakowania. Niniejsza norma dotyczy zawiesi jedno-, dwu-, trzy- i czterocięgnowych, z zakończeniami oczkowymi zaplatanymi lub łączonymi na zakładkę oraz zawiesi bezkońcowych zaplatanych lub łączonych na zakładkę, wykonanych z 8-żyłowej zwykłej liny stalowej składanej z rdzeniem włóknistym lub stalowym oraz 60-żyłowej zwykłej liny stalowej składanej z rdzeniem stalowym zgodnie z normą EN 6-12385, o średnicy od 4 mm do 8 mm.

Norma ta zakłada współczynnik roboczy (współczynnik bezpieczeństwa) wynoszący pięć. Nie zawiera wieszaków jednorazowych. Zestaw nie zawiera również pasujących wieszaków z dodatkowymi oczkami. Podobnie, norma ta nie obowiązuje dla wieszaków wyprodukowanych przez CEN przed datą publikacji niniejszej normy.

Zagrożenia objęte normą dotyczącą wody są określone w punkcie 4. Te zawiesia linowe są przeznaczone do podnoszenia przedmiotów, materiałów lub towarów. Wskazówki dotyczące informacji, które należy podać wraz z zapytaniem lub zamówieniem, znajdują się w załączniku do normy (załącznik A). Informacje dotyczące użytkowania i konserwacji, łącznie z zakresami temperatur roboczych, podano w drugiej części niniejszej normy.

Dla celów niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normie EN 12385-2, stosuje się następujące definicje:

• Zawiesie z liny stalowej do ogólnego podnoszenia odnosi się do zespołu elementów składających się z jednego lub więcej jednoczęściowych ramion lub zawiesia bez końca, przeznaczonego do różnych operacji podnoszenia, a nie do konkretnego zastosowania.
• Osprzęt końcowy oznacza ogniwo, zaczep, hak lub podobne urządzenie na stałe przymocowane do górnego lub dolnego końca zawiesia i przeznaczone do łączenia zawiesia z ładunkiem lub maszyną podnoszącą.
• Ogniwo główne odnosi się do ogniwa tworzącego górny koniec zawiesia, w którym zawiesie jest połączone z hakiem dźwigu lub innej maszyny podnoszącej. Ogniwo pośrednie główne odnosi się do ogniwa służącego do połączenia jednego lub obu ramion zawiesia z ogniwem głównym. Połączenia międzysystemowe można łączyć z łączem głównym w celu utworzenia stałego zespołu ogniw głównych.
• Dopuszczalne obciążenie robocze zawiesia odnosi się do maksymalnej masy, jaką zawiesie może udźwignąć podczas normalnej eksploatacji.
• Osoba kompetentna oznacza osobę wyznaczoną, która posiada odpowiednie przeszkolenie, kwalifikacje w zakresie wiedzy i doświadczenia praktycznego oraz posiada instrukcje pozwalające jej zapewnić przeprowadzenie niezbędnych testów i badań.

Jeśli chodzi o zagrożenia, przypadkowe uwolnienie ładunku lub uwolnienie ładunku z powodu zerwania zawiesia linowego, bezpośrednio lub pośrednio, naraża na ryzyko bezpieczeństwo lub zdrowie osób znajdujących się w strefie zagrożenia. Tabela zawarta w normie zawiera zagrożenia, które wymagają podjęcia działań w celu ograniczenia ryzyka zidentyfikowanego w ocenie ryzyka jako szczególne i znaczące dla zawieszeń linowych.

W niniejszej normie budowa oczu została wyjaśniona w następujący sposób:

• Wieszaki z oczkami mocowanymi za pomocą tulei: Oczka mocowane za pomocą tulei muszą być zgodne z normą EN 13411-3. Minimalna długość prostej liny pomiędzy wewnętrznymi końcami tulei kończących odnogę zawieszenia musi być równa 20-krotności nominalnej średnicy liny.
• Wieszaki z przymocowanymi oczkami: Mocowane oczka muszą być zgodne z normą EN 13411-2. Minimalna długość prostej liny pomiędzy splatanymi końcami musi wynosić co najmniej 15-krotność nominalnej średnicy liny.
• Ucha sztywne: Ucha sztywne muszą być wyposażone w tuleje zgodne z normą EN 13411-1 i zamontowane zgodnie z wytycznymi projektanta.
• Miękkie oczka: Długość obwodowa miękkiego oczka powinna wynosić co najmniej cztery długości zwoju liny. W celu ochrony powierzchni nośnej miękkiego oka można zastosować strzemię.
• Osprzęt końcowy: Obciążenie robocze każdego połączenia głównego musi być co najmniej równe obciążeniu zawieszenia. Nośność robocza linki przymocowanej do zawiesia trzy- lub czterocięgnowego musi być co najmniej 1,6 razy większa od nośności roboczej zawiesia na jednym z cięgien zawiesia. Obciążenie robocze dolnych elementów przyłączeniowych musi być co najmniej równe obciążeniu nóg, do których są przymocowane. Haki podnoszące ze stali kutej z zatrzaskiem muszą być zgodne z normą EN 1677. W przypadku stosowania zacisków, muszą one spełniać wymagania normy EN 13889.

Wieszaki jednonożne powinny być zgodne z typem przedstawionym w tabeli podanej w normie, z elementami mocującymi lub bez nich, takimi jak okucia lub haki. W przypadku stosowania złączki końcowej, zakończenie oczkowe jest zawsze wyposażone w tuleję zaciskową.

Długość powinna być długością mierzoną pomiędzy punktami podparcia zawiesia. Zmierzona długość zawiesia zabezpieczonego tulejami nie może różnić się od długości nominalnej o więcej niż dwie średnice liny lub 1 procent długości nominalnej, w zależności od tego, która wartość jest większa. Zmierzona długość zawiesia kombinowanego nie może różnić się od długości nominalnej o więcej niż cztery średnice liny lub 2 procent długości nominalnej, w zależności od tego, która wartość jest większa.

Jeżeli zawiesia jednocięgnowe mają być używane w zestawach par, różnica długości zestawów par zawiesi z oczkami zaciskowymi nie może przekraczać średnicy liny lub 0,5 procenta długości nominalnej, w zależności od tego, która wartość jest większa.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych prac badawczych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN 13414-1 Zawiesia linowe stalowe - Bezpieczeństwo - Część 1: Zawiesia do ogólnego podnoszenia”.